‘Durf jij het huis binnen te gaan? Dior?” vroeg de introductie van de titelloze korte film, gemaakt door de veelgeprezen documentairemaker Adam Curtisdie opende Jonathan Andersen‘S debuut dameskledingshow.
Droog? Anderson is zo onbevreesd als maar kan, hoewel hij tijdens een collectiepreview zelf toegaf dat het voor de eerste keer betreden van Dior’s heilige couture-atelier “intimiderend” was.
Hij zag de angst onder ogen en deed het toch. Eén voor één kwamen zijn modellen terecht in een set ontworpen door Uitdagers directeur Luca Guadagnino en introduceerde een radicaal nieuw tijdperk van Dior.
Anderson’s taak is om Dior relevant te houden, en wat hem interesseert in de manier waarop we ons nu kleden is “deze spanning tussen verkleden en de realiteit”. Hij is goed in beide en kan wat hij noemt ‘voor de hand liggende schoonheid, het idee van de prinses’ tentoonspreiden in doorschijnende kanten jurken met gevleugelde draadrokken en speelse minirokken met bubbels. “Voor mij is het het fantasiegedeelte van Dior”, zei hij over deze vrouwelijke fantasieën. Maar hij straalde ook echtheid uit in de vorm van perfect preppy polotops en chino’s of een overhemd met hoge hals en strik, gedragen met een roze denim minirok. Beide vibraties hebben een plaats in de grote Dior-wereld die hij creëert.
Parallellen met zijn herenkleding maken allemaal deel uit van zijn strategie. “Het zal zich blijven versterken”, zei hij over de kruisbestuiving van ideeën die door zowel de heren- als de damescollecties stromen. Het heren Bar-jack was gespiegeld voor dames en gecombineerd met een korte rok met dramatische plooien aan de achterkant, gebaseerd op de couturejurk uit 1948, Delft – hetzelfde stuk dat de conceptuele cargobroek in zijn herencollectie inspireerde. Gebreide capes en jeanscombinaties waren ook een herhaling van de herencollectie, evenals de strikken met hoge hals, gedragen bij minirokken.
De collectie was rijk aan Dior-referenties. Het barjasje had gekrompen, bijna kinderlijke proporties en werd gedragen met een klokvormige minirok die bij elke stap op en neer stuiterde, onderdeel van Anderson’s wens om beweging te creëren vanuit statische archiefsilhouetten. Een dramatische, hoge kanten kraag van achteren tot vooraan kwam voort uit een look ontworpen door Sint-Laurent tijdens zijn ambtstermijn. En een witte wikkeljurk versierd met hortensia’s op de heupen was gebaseerd op een ontwerp uit 1953 van Dior. De diepe, architectonische heuplijn van verschillende stukken deed denken aan de Cigale-jurk uit 1952, terwijl de jurk met witte bloemblaadjes en kristallen die de show afsloot een miniversie was van de Junon-jurk uit 1949.
Terugkijkend op zijn onderdompeling in Dior tot nu toe zei de ontwerper: “Elke dag heb ik het gevoel dat ik iets leer van alle mensen erin, want wat ze willen doen is iets creëren dat mode is.” Dat serveerde hij met een hoofdletter F. Dior heeft een nieuwe look.
10 Tijdschrift nummer 76 – CREATIVITEIT, VERANDERING, VRIJHEID – ligt op 18 maart in de krantenwinkel. Bestel uw exemplaar vooraf hier.
DIOR: NIEUWE RADICALE
Fotograaf JOZEF KADOW
Mode-editor SOPHIA NEOPHITOU
Tekst CLAUDIA CROFT
Model EMMA WATERS bij Melkmodelmanagement
Haar HIROSHI MATSUSHITA
Make-up YUSAKU NAKAHARA bij Walter Schupfer Management
Manicure CECILIA ABBAS
Digitale operator OLIVER LOOREN
Assistent van de fotograaf ANTON ANDALUS
Mode-assistenten GEORGIË EDWARDS En RUWE JEAN
Gieten ZES WOLVEN
Productie ZAC APOSTOLOU
Productie assistent SONYA MAZURYK
Locatie Hotel Plaza Athenee
Speciale dank aan JUSTINE GEDAAN En ILYANA HYANASY in het Hôtel Plaza Athénée
Overal kleding en accessoires DIOR SS26
