Eind 19e eeuw startte de beroemde schrijver en flamboyante dandy Oscar Wilde in Londen een trend die, zoals trends vaak doen, uitgroeide tot een eigen leven. Wilde droeg een groene anjer – de typisch roze bloemblaadjes gekleurd met arseen – naar het theater, wat vragen opriep over wat de vreemd gekleurde boutonnière symboliseerde. Dit was de hoogte van floriologie in het Victoriaanse Engeland, waar verschillende bloemen werden gebruikt om verborgen betekenissen over te brengen, en de groene anjer was een aanvulling op deze praktijk.
Naad Tara Isabella Burton schrijft dat Wilde’s kleermakerskeuzes uiteindelijk tot zijn ondergang leidden, naar een roman genaamd De groene anjergebaseerd op een van zijn relaties met een andere man, werd gebruikt als bewijs in zijn proces wegens ‘grove onfatsoenlijkheid’. (Opgemerkt moet worden dat Wilde deze roman niet heeft geschreven.) De bloem implanteerde zich snel in de collectieve psyche als een symbool van vreemde seksualiteit.
Een nieuw werk van Chris Ridder baseert zich op dit fenomeen. Met oliepastels creëert de Canadese kunstenaar intieme portretten naast bloemstillevens. Deze combinaties komen voort uit Knight’s blijvende interesse in de Victoriaanse cultuur en haar sociale gevoeligheden. Hij omschrijft zichzelf als een ‘grote geschiedenisnerd’ en richtte zich eerder op series over 19e-eeuwse pandemieën en het idee dat de zee iemands kwalen zou kunnen genezen.
“Het Victoriaanse tijdperk was erg onderdrukt en correct; de mode voor floriografie was een manier voor mensen, vooral jonge mensen, om geheime verlangens en gevoelens te uiten door bloemen te kiezen om aan elkaar te geven”, zegt hij, waarbij hij opmerkt dat de meeste bloemen een dubbele betekenis hadden. “Hoewel queer-mensen nog steeds erg in de schaduw stonden en nog steeds illegaal waren, heeft deze periode enige vooruitgang geboekt in het beschouwen van homo’s als menselijke wezens. Dat is waarschijnlijk waar mijn nerdy fascinatie voor het Victoriaanse tijdperk vandaan komt: de druk en de aantrekkingskracht van onderdrukt en poëtisch romantisch zijn.”
Wanneer hij aan een portret begint, nodigt Knight doorgaans vrienden en andere creatievelingen uit in zijn atelier voor een gesprek, en in plaats van te schilderen tijdens lange vergaderingen, verwijst de kunstenaar naar foto’s, voorlopige schetsen en deze dialogen om zijn werken te informeren. Hij vraagt vaak naar de kindertijd van zijn proefpersonen en naar hun ervaringen. “Het is een voorrecht om toegang te hebben tot hun zachtheid”, voegt hij eraan toe.
IN groene kruidnagel, Knight breidt zelfs haar typische netwerk uit door haar eerste vriend, James, die jong stierf, te portretteren naast grote hibiscusbloemen in blauw. Deze kortstondige bloemen sluiten doorgaans ’s nachts en weerspiegelen de interesse van de kunstenaar in het weergeven van een persoonlijkheidskenmerk of kenmerk door middel van de metafoor van bloemen.
Knights eigen jeugd op het platteland van Canada was een tijd van vrijheid en verkenning. Hij groeide op terwijl hij door de bossen rond de boerderij van zijn grootouders trok en zijn dagen doorbracht met het bestuderen van bloemen en soms met het vlechten van de stengels ervan. “Ik heb me nooit alleen gevoeld in de natuur, en een groot deel van mijn werk gaat over mijn eigen verhalen. Als ik terugkijk op mijn werk, kan ik precies vertellen wat er gebeurde, wat er destijds in mijn leven aan de hand was”, zegt hij.
Deze autobiografische draai komt ook tot uiting in het zachte kleurenpalet en de stukjes blauw die kenmerken benadrukken en spelen met licht en schaduw. Blauw is voor Knight het meest geschikt om het soort melancholische vreugde dat hij voelt vast te leggen en om zijn angst en verlangen naar eenzaamheid naar het doek te vertalen:
Kleur is zo symbolisch als het gaat om stemming en verlangen. Daar komt de titel van deze reeks schilderijen vandaan, toen Oscar Wilde zijn homoseksuele mannelijke vrienden opdroeg de groene bloem op hun revers te dragen tijdens de openingsavond van zijn toneelstuk, als een manier om heimelijk naar hun seksualiteit te verwijzen. Terwijl de roddels onder queer mannen de overhand kregen, werd deze geestige daad van het bespotten van de “onnatuurlijkheid van homoseksualiteit door het dragen van een geverfde groene anjer, een subtiele queer code dat je een man was die naar andere mannen verlangde.
Groene kruidnagel is van 29 januari t/m 28 februari te zien bij GAVLAK in West Palm Beach. Vind meer van Knight op Instagram.
