Amanda Nataro maakte zich klaar om voor zaken naar Liberia te reizen toen het bericht kwam dat alle reizen waren opgeschort. Ze was buitengesloten van haar e-mails en het gebouw. Binnen enkele dagen was haar negenjarige baan bij het United States Agency for International Development verdwenen.
Als alleenstaande moeder gingen haar gedachten uit naar haar kinderen in de basisschoolleeftijd. Ze wendden zich tot de mensen die ze in Liberia steunde terwijl ze werkten aan de vernieuwing van de enige openbare medische school van het land. En ze wendden zich tot de andere zwarte vrouwen zoals zij – alleen al in haar team zaten senior managers die zwarte vrouwen waren – voor wie dit soort banen bij de federale overheid een grote rol hadden gespeeld. een levenslijn geweestdie een hoog loon, voordelen en een kans bieden om betekenisvol werk te doen.
“We hadden zo hard gewerkt om zelfs maar zitplaatsen aan tafel te krijgen, en toen werden de stoelen gewoon verwijderd”, zei Nataro.
Het einde van USAID via een uitvoerend bevel re Inauguratiedag was de eerste in een reeks diepe bezuinigingen die de nieuwe regering heeft doorgevoerd in de federale beroepsbevolking in het jaar sinds Donald Trump weer aan de macht kwam. Die bezuinigingen gingen dieper voor de zwarte vrouwen zoals Nataro, die onevenredig vaak in banen werkten die werden geëlimineerd.
Zwarte vrouwen begonnen 2025 met een werkloosheidspercentage van 5,4 procent. Ze eindigden op 7,3 procent – het hoogste percentage in vier jaar. De werkloosheidscijfers van zwarte vrouwen komen nu overeen met die van blanke vrouwen tijdens de donkerste momenten van de Grote Recessie.
“De arbeidsmarkt waarop zwarte vrouwen leven is wat blanke vrouwen zouden beschouwen als de slechtste arbeidsmarkt waar ze ooit in hebben gezeten”, zegt arbeidseconoom Kathryn Anne Edwards. De pandemie niet meegerekend, hebben blanke vrouwen als groep slechts drie keer zulke hoge werkloosheidscijfers meegemaakt sinds 1954, toen de maandelijkse gegevens begonnen te worden verzameld.
De gevolgen van het banenverlies voor zwarte vrouwen begonnen zich te manifesteren deze zomer aan de oppervlaktetoen bezuinigingen op federale agentschappen in de gegevens begonnen op te duiken. Maar dat was nog maar het begin. Trends op de werkplek en overheidsbeleid dat werkplekken heeft geëlimineerd en DEI-initiatieven op de werkplek heeft ontmanteld, hebben meer dan welke andere groep dan ook een meetbare impact op zwarte vrouwen.
In elke normale maand van elk normaal jaar is de werkloosheid onder zwarte vrouwen tweemaal zo hoog als onder blanke vrouwen, wat economen algemeen toeschrijven aan wijdverbreide discriminatie. Maar dit is wat er nieuw was in 2025: de economie verzachtte door de explosieve groei die ze doormaakte toen de pandemie toesloeg. De werkloosheid begon voor iedereen weer te stijgen en de industrieën voegden minder banen toe dan in voorgaande jaren. Wanneer dat gebeurt, hebben werkgevers een bredere kandidatenpool om uit te kiezen en wordt er gediscrimineerd wordt wijdverspreiderzei Jasmine Tucker, vice-president voor onderzoek bij het National Women’s Law Center.
“Als er meer mensen op zoek zijn naar werk, kunnen werkgevers selectiever zijn. Wie kiezen ze? Mensen die op hen lijken, denken zoals zij, praten zoals zij,” zei Tucker.
In december gaven zwarte vrouwen gemiddeld € uit 29,7 wekenof meer dan zeven maanden werkloos – het hoogste percentage onder alle groepen vrouwen en onder alle mannen behalve de zwarte mannen, die een iets hoger gemiddelde hadden.
“Ik herinner me dat ik in de lobby van het Ronald Reagan Building (en het International Trade Center) zat te wachten om te zien of ze ons binnen zouden laten om te solliciteren”, herinnert Nataro zich.
Sommige 335.000 Federale werknemers verloren of verlieten vorig jaar hun baan, waaronder duizenden functies die door zwarte vrouwen werden bekleed.
Het aandeel zwarte vrouwen in de federale beroepsbevolking (12 procent) is dat wel bijna twee keer het aandeel zwarte vrouwen in de totale beroepsbevolking (7 procent). En veel van de afdelingen het meest gericht op bezuinigingen van Trump en het zogenaamde Department of Government Efficiency (DOGE) van Elon Musk waren degenen met een nog groter aandeel zwarte vrouwen, waaronder het ministerie van Onderwijs, waar zwarte vrouwen zaten ruim een kwart van werknemers.
Deze verliezen begonnen zich aan het begin van het jaar in de werkloosheidscijfers te manifesteren, en opnieuw in oktober, toen 174.000 staatswerknemers niet langer tot de beroepsbevolking behoorden, volgens gegevens van het Bureau of Labor Statistics.
Zwarte vrouwen leden ook banenverlies in alle sectoren, zegt Jessica Fulton, senior fellow bij het Joint Center for Political and Economic Studies, een denktank die zich richt op zwarte Amerikanen.
De grootste daling van de werkgelegenheid voor zwarte vrouwen in de leeftijdscategorie van 25 tot 54 jaar vond plaats in een brede sector die bekend staat als ‘andere diensten“, een categorie die werknemers in de persoonlijke verzorging en de wasserij omvat, maar ook religieuze groeperingen, burgerrechtenorganisaties en subsidieverstrekkers. De werkgelegenheid van zwarte vrouwen in deze banen daalde in 2025 met 13,2 procent. Andere grote verliezen kwamen in de productie (12,9 procent), het openbaar bestuur (9,8 procent) en de financiële activiteiten (7,9 procent), volgens jaarlijkse gegevens gepubliceerd door het Bureau of Labor Statistics.
Zelfs sectoren waar doorgaans grote aantallen zwarte vrouwen werken en die het vorig jaar relatief goed deden, zoals de vrijetijdssector, de horeca en de gezondheidszorg, zagen een kleine daling of een bescheiden groei. De werkgelegenheid van zwarte vrouwen in vrijetijdsbanen daalde in 2025 met 1,4 procent; in het onderwijs en de gezondheidszorg groeide de werkgelegenheid van zwarte vrouwen met 2,4 procent.
De drijvende kracht achter deze exodus zijn veranderingen in de manier waarop werkplekken zijn gestructureerd. De pandemie moedigde werkgevers aan om hun werknemers nieuwe flexibiliteitsopties op de werkplek aan te bieden. Nu, in deze post-pandemische periode, keren veel werkgevers terug naar de status quo.
Nataro solliciteerde bijvoorbeeld uiteindelijk op vijftien tot dertig vacatures, maar werd slechts voor twee vacatures geïnterviewd. In augustus begon ze aan een nieuwe baan in de beurzensector, zij het in de academische wereld en niet bij de overheid. Het is een loonsverlaging, maar ze kan gaan werken en het geeft haar de flexibiliteit om voor haar kinderen te zorgen.
Omdat zwarte vrouwen het meest waarschijnlijk zijn alleenstaande ouders zijnFlexibiliteit op de werkplek bestaat al lang sleutel tot hen. Maar al meer dan een jaar eisen steeds meer werkgevers telewerkers dat ze naar kantoor moeten terugkeren, waardoor de voorsprong voor zwarte vrouwen wordt uitgehold gemeld gaf hen meer balans tussen werk en privéleven en beschermde hen tegen sommige van de gevolgen ervan discriminatie en micro-agressies die zij op de werkvloer hebben ervaren.
Het verlies aan telewerkmogelijkheden is een van de redenen waarom zwarte moeders in grotere aantallen de beroepsbevolking verlaten, zegt Kate Gallagher Robbins, senior fellow bij het National Partnership for Women & Families.
Van alle vrouwengroepen is de kans historisch gezien het grootst dat zwarte vrouwen tot de beroepsbevolking behoren, maar sinds december 2023 is de participatiegraad van universitair geschoolde zwarte moeders met kinderen onder de vijf jaar met 5 procentpunten gedaald, meer dan het dubbele van de participatiegraad van hoogopgeleide moeders in het algemeen. De meest uitgesproken dalingen deden zich volgens 2025 voor een analyse van het Nationaal Partnerschap voor Vrouwen en Gezinnen.
Back-to-office-mandaten, de hoge kosten van kinderopvang en het gebrek aan toegang tot betaald ouderschapsverlof zijn allemaal factoren die deze cijfers aansturen, zegt Gallagher Robbins.
Bovenop deze veranderingen kwam een nieuwe trend op de werkplek in 2025: de ontbinding van initiatieven op het gebied van diversiteit, gelijkheid en inclusiviteitbanen die vaak naar gekleurde mensen gingen. Op zijn eerste dag in functie, president Donald Trump heeft de federale DEI-vereisten ingetrokkenen zei dat het zijn doel was om “een samenleving te smeden die kleurenblind en op verdiensten gebaseerd is.” Wat volgde was een landelijke terugtrekking uit DEI, waarbij grote bedrijven minder prioriteit gaven aan aandelentoezeggingen en het personeelsbestand dat zich bezighield met inclusiviteitsinitiatieven, inkrompen.
Arbeidsadvocaat Chiquita Hall-Jackson zei dat ze het afgelopen jaar het grootste deel van het jaar besteedde aan het afhandelen van telefoontjes van zwarte werknemers die hun baan verloren, waaronder veel zwarte vrouwen in DEI-functies.
“Ze kunnen één ding te horen krijgen dat het bedrijf de functie helemaal kwijt is. Dan is er een nieuwe functiebeschrijving met dezelfde taken, alleen een andere titel. Dat zie ik vaak”, zei Hall-Jackson. “Dan is het voor hen moeilijk om een baan te vinden met vergelijkbare taken en beloning.”
Op twee recente HR-conferenties die ze bijwoonde, zei Hall-Jackson dat werkgevers haar vertelden dat ze bang waren gestraft te worden voor het aanbieden van DEI-functies en dat ze zich afvroegen hoe ze posities opnieuw konden classificeren. Het veranderende landschap heeft het een moeilijkere markt gemaakt voor vrouwen met 15 of zelfs 20 jaar ervaring en certificeringen in DEI voor functies die niet meer bestaan, zei ze. Een cliënt heeft al een maand drie keer per week een sollicitatiegesprek en heeft nog steeds geen baan kunnen vinden.
“Nu probeer je jezelf op de markt te brengen op een markt die er niet meer is”, zei Hall-Jackson.
Nu we 2026 tegemoet gaan, zijn er weinig tekenen dat de werkloosheid binnenkort zal dalen. De bezuinigingen op Medicaid in de Big Beautiful Bill van Trump zullen dat waarschijnlijk ook doen invloed hebben op het zorgpersoneelGallagher zei: een veld waar het werkzaam is 1 op de 5 Zwarte vrouwen. Een schatting gepubliceerd in het JAMA Health Forum geeft het verwachte banenverlies aan van ongeveer 300.000 in 2034. De sector is volgens Gallagher Robbins ‘een tikkende tijdbom’.
De statistieken zijn echter slechts een deel van het verhaal, merkte Fulton op. Een baanverlies op deze schaal voor zwarte vrouwen heeft gevolgen voor hele gezinnen en gemeenschappen. Zwarte huishoudens hebben minder vaak toegang tot generatierijkdom of andere mogelijkheden voor het opbouwen van rijkdom, zei ze.
‘Wat we feitelijk zien is dat zwarte huishoudens via lonen afhankelijker zijn van het verdiende inkomen’, zei ze. “Dit is iets dat heel belangrijk is, vooral voor zwarte vrouwen meestal kostwinners in hun huishoudens. Als zwarte vrouwen uit de beroepsbevolking worden verdrongen, gebeurt er iets heel uitdagends voor zwarte gezinnen en zwarte gemeenschappen.”
Tucker, die de gegevens al jaren bijhoudt, zegt dat de gevolgen niet ophouden bij zwarte werknemers.
‘Het zal voor ons duidelijk zijn als we de recessie bekendmaken dat de tekenen er waren’, zei ze. “Zwarte vrouwen waren een teken en we negeerden het min of meer.”
