Als jouw social media-feeds ook maar enigszins op de mijne lijken, zijn ze gevuld met door AI gegenereerde afbeeldingen. Een video toont een kolibriespaar beschut tegen de regen in een roos; in een andere, een ijsbeerwelp wordt “gered” uit een ijskoude zee, terwijl hij speels en dankbaar in wisselwerking staat met zijn menselijke redders. AI heeft zelfs geheel nieuwe dieren gecreëerd, waaronder salamanderachtige “amphiblet” -wezens met grote, zwarte, schattige ogen.
Door AI gegenereerde inhoud wordt alleen maar eenvoudiger, sneller en goedkoper te maken. Met tools als OpenAI’s Sora, Google’s Gemini of Meta’s videogenerator kunnen makers natuurfoto’s en -video’s maken van woordberichten en deze massaal op sociale media plaatsen, waarbij sommige berichten miljoenen likes opleveren. Deze beelden bevatten vaak verbazingwekkende details en realisme – zozeer zelfs dat veel commentatoren niet lijken te kunnen onderkennen dat ze nep zijn. In werkelijkheid zitten er geen kolibries in bloemen, hebben ijsberen geen “redding” nodig uit hun natuurlijke habitat, en bestaan er geen “amphiblets”.
Dat baart sommige deskundigen zorgen, die dergelijke verklaringen zijn gaan zien als een nieuwe en potentieel gevaarlijke vorm van verkeerde informatie. Hoewel nepnieuws over wilde dieren relatief onschuldig lijkt vergeleken met b.v. deepfakevideo’s van politici die de verkiezingsuitslag kunnen beïnvloedenwetenschappers zeggen dat onnauwkeurige afbeeldingen van dieren verstrekkende gevolgen kunnen hebben voor mensen en hun relaties met dieren in het wild – en dat er meer moet worden gedaan om AI-inhoud duidelijk te labelen. Anders kunnen dergelijke beelden het toch al gebrekkige begrip onder veel westerse stedelijke gemeenschappen over wilde dieren en hun leefgebieden, gedrag en behoeften verergeren. In het ergste geval kunnen deze verkeerde voorstellingen zelfs de bescherming van dieren schaden, de manier waarop we met dieren omgaan veranderen en het algemene belang van mensen in de natuur uithollen.
“Er zijn veel goede, objectieve redenen om je er ongemakkelijk bij te voelen”, zegt hij Andreas Goslereen etno-ornitholoog aan de Universiteit van Oxford in Groot-Brittannië
Creators hebben veel motivaties om AI-visuals te maken. Sommigen zijn geïnspireerd door het vooruitzicht om inhoud te produceren die viraal gaat, en dat kan ook makers financieel ten goede komen via beloningsprogramma’s net zoals TikTok is betalen voor veel bekeken video’sen hen helpen meer volgers en betrokkenheid te krijgen. Maar vaak gaat het, zegt Numan Khan, een Britse digitale creatieveling, simpelweg om het tonen van creatieve vaardigheden, het plezier van het creëren van ongebruikelijke beelden met geliefde wezens, of zelfs het testen van het vermogen van het publiek om dergelijke video’s te herkennen als door AI gegenereerd. “Ik maak mijn video’s bewust op een manier waardoor het lijkt alsof ze met een telefoon zijn opgenomenzei Khan. “Het is bewust zo gedaan om het er wat realistischer uit te laten zien.”
Sommige door AI gegenereerde natuurvideo’s kunnen positieve resultaten hebben, zoals het wekken van nieuwsgierigheid naar de natuurlijke wereld of het vergroten van de belangstelling voor het behoud van bedreigde dierpopulaties. Jenny Vermilyaeen socioloog die de relaties tussen dieren en mensen aan de Universiteit van Colorado in Denver bestudeert, speculeert dat video’s waarin bijvoorbeeld ijsberen worden afgebeeld als vage, hartelijke wezens medeleven met de bedreigde dieren kunnen bevorderen.
