Twintig jaar geleden verloor een man genaamd Rick Canty zijn moeder en kort daarna werd hij uit hun huis in Barry, Wales gezet vanwege faillissementsaanklachten. beweerden dat ze frauduleus waren. Uit protest tegen zijn gedwongen verhuizing klom hij op het dak van het huis en vestigde zich op het dak in een nieuwe routine, niet alleen voor een paar dagen of weken, maar voor meer dan twee jaar. Bijna van de ene op de andere dag werd hij een plaatselijke legende en inspireerde hij een uniek gevoel van steun van de buren waar mensen in Barry nog steeds over praten.
Welshe filmmaker Isaac Atkin-Maynedie opgroeide in Barry en door de jaren heen veel over Canty hoorde, werd geïnspireerd om een verhaal te vertellen over gemeenschap, kameraadschap en de buitengewone dingen waartoe gewone mensen in staat zijn ondanks tegenslag.
Atkin-Mayne beschrijft haar korte documentaire: “Rik op het dak,’ als een glimp van Canty’s ‘vastberaden en lichtelijk gek geworden protest, maar het gaat ook over een zoektocht naar een soort gemeenschap die vandaag de dag zeldzaam kan aanvoelen.’ Hij reageerde vooral op het idee van ‘vreemden die bereid zijn je te steunen in je strijd en die zich eigen te maken, en twintig jaar later herinneren ze zich die dagen als de meest betekenisvolle van hun leven.’
Het samenwerkingsproject omvat archiefbeelden die zijn gemaakt door Steven Toozer, een plaatselijke inwoner, die oorspronkelijk van plan was een korte film te maken over Canty’s protest. Samen met extra beelden uit nieuwsbronnen en andere individuen voegt Atkin-Mayne een extra dimensie toe door interviews op te nemen met degenen die Canty persoonlijk kenden. “Dit is een zelfgemaakte film over het collectieve geheugen, waarin Rick’s verhaal opnieuw wordt verteld via de stemmen van degenen die het dichtst bij hem staan, als een soort gevisualiseerde mondelinge geschiedenis”, zegt Atkin-Mayne.
Uitgebracht in het midden van de lopende kosten van levensonderhoud in Groot-Brittannië duikt “Rick on the Roof” in een verhaal over hoe een rustige buurt samenkomt rond één persoon die met een volkomen unieke reeks omstandigheden wordt geconfronteerd. Buren stuurden voedsel en benodigdheden naar hem toe via een emmer-en-katrolsysteem, en hoewel het huis in de zomer van 2007 op een veiling werd verkocht, bleef hij op het dak totdat hij eind 2008 gedwongen werd te vertrekken.
“Barry wordt, net als een groot deel van Groot-Brittannië, geconfronteerd met aanzienlijk stijgende kosten van levensonderhoud, waar mensen stilletjes op veel verschillende manieren last van hebben”, zegt Atkin-Mayne. “Ons doel bij het herinneren van Rick’s verhaal is om een gevoel van saamhorigheid te hernieuwen ondanks ontberingen en om onszelf eraan te herinneren dat we nooit alleen zijn.”
