Drie maanden lang, Julia Fernandez bracht de uren tussen 8.00 uur en 12.00 uur door met wachten tot het juiste licht haar studio in Brooklyn binnen zou filteren. Zodra de gedeelde ruimte goed verlicht was, schakelde ze een raster van twaalf keramische tegels uit en maakte opnamen van bovenaf die uiteindelijk aan elkaar werden geplakt tot de charmante stop-motionanimatie, ‘Vuil.”
De videoclip voor een akoestisch nummer van Emory uit Los Angeles, de film van Fernandez doorloopt 300 tegels en onthult een klein konijn dat over het beeld springt, rennende kinderen en een dunne, lijngetekende bloem die bloeit en verwelkt. Elk gesneden karakter is vastgelegd in het korrelige patchwork, dat de eigenaardigheden van het medium benadrukt door onregelmatige randen en verschillen in de glazuren. Gecombineerd met de fysieke manipulaties die stop-motion vereist, is de keramische animatie een poëtische ode aan een onwaarschijnlijke combinatie van tactiele media.
In een gesprek met Dat is leukFernandez vertelt dat ze de twee pas na het etsen met elkaar heeft versmolten een klein kopje dat verdubbelt als één zoötroop. Deze speelse collectie bevat ook een konijn en een bloem en is een duidelijke voorloper van de technieken en karakters die schitteren in “Dirt”. “Het zien van een materiaal dat stil hoort te zijn en permanent begint te bewegen, voelde als magie, alsof ik in werkelijkheid een code had gekraakt om beweging te creëren die anders onmogelijk zou zijn”, zei ze.
Bekijk meer keramische animaties van de kunstenaar op Instagram.
