Om de 22.000 terug te brengen tot de 100 in het boek, selecteerden leden van het Manchester Metropolitan University Special Collections-team en medewerkers van de modernist elk 40 favorieten, die vervolgens de definitieve line-up bepaalden. “Gelukkig neigen we allemaal naar dezelfde plezierige mix van speelgoed, huishoudelijke artikelen en elektronica – een bewijs dat geweldig design vaker in het dagelijks leven sluipt dan we beseffen”, zegt Hannah Neate, redacteur van de modernist. “Sommige dia’s zijn glorieus in hun tijd blijven hangen (als je je oranje plastic uit de jaren 70 kunt voorstellen, ben je al halverwege), terwijl andere bonafide designklassiekers zijn. Het eindresultaat is een prachtige mix van strak en verrassend.”
Het is waar dat de collectie van het boek zeker een gevoel van nostalgie zal opwekken. Voor John Davies, voormalig curator van de Design Council Slide Collection, is zo’n beeld van Bong-bug uit 1970een driewielige, tweezits brommobiel, een ooit ultramoderne motor die jongere bestuurders wilde aanspreken. “Toen ik ongeveer tien jaar oud was, kocht iemand verderop in de straat waar ik woonde een van deze kleine auto’s kort nadat ze op de markt waren gebracht”, zegt John. “Ik was gefascineerd door de futuristische eigenzinnigheid van dit feloranje, wigvormige voertuig en heb zelfs een deel van mijn zakgeld gebruikt om een gegoten Corgi-model van de Bond Bug te kopen, dat ik tot op de dag van vandaag nog steeds heb.” John wijst ook naar een andere dia in het boek, een die geen object afbeeldt, maar de diabibliotheek zelf. De foto, genomen in 1981, heeft een eigen sepiatint en toont een reeks beige archiefkasten. “Het doet me denken aan het enorme plezier dat je kunt beleven als je fysiek door analoge diacollecties bladert”, zegt John, “en de vreugde om daarbij allerlei visuele (maar ook tastbare) schatten te ontdekken.”
Om echt eer te bewijzen aan de tastbare, fysieke wortels van het boek als het om het ontwerp ging, werd een vierkant formaat aangenomen, een formaat waarmee de vorm en grootte van de dia’s zo dicht mogelijk bij het oorspronkelijke 50 mm-formaat konden komen. Bovendien “is het ontwerp van het boek opzettelijk minimaal”, zegt Thomas Steeles, een in Manchester gevestigde ontwerper die aan het boek heeft gewerkt. “Ik wilde dat de dia’s zonder enige afleiding bekeken konden worden, zodat de magie die de dia’s in zich droegen niet zou verwateren.” Een van Thomas ‘belangrijkste zorgen was ook het behouden van een gevoel van systematisering en curatie, in een poging “een duidelijke index te ontwikkelen om deze zo toegankelijk mogelijk te maken voor lezers”. Thomas hoopt nu dat het boek enige verdiende aandacht in het archief zal brengen. Hij concludeert: “Als je dit leest, raad ik je aan om het online archief te bekijken of, als je geluk hebt, de collectie persoonlijk te bezoeken.” Met 22.000 om door te bladeren, wie weet welke designschatten uit het verleden u misschien ontdekt.
