Deze zes ontwerpen tonen een verwantschap met materiaal dat lange tijd het hoofdbestanddeel van het huis is geweest leren woordenschat
Wat definieert een signature tas? Voor Loro Pianahet begint met het materiaal. Vanaf het begin dat het Italiaanse huis handelde in wol in Piemonte, ontwikkelde het Italiaanse huis een veeleisende relatie met ruwe vezels – gesorteerd, verwerkt, verfijnd – lang voordat leer het frame betrad. Hier vindt u kenmerkend erfgoed, gevormd door jarenlange beheersing van materiaal.
Dit seizoen viert Loro Piana zijn kenmerkende tassen – Extra Pocket, Balle, Extra Bag, Loom, Ghiera Shopper en Needle – door ze bovenop de golvende, uit hout gesneden sculpturen uit de jaren vijftig van de Franse kunstenaar Alexandre Noll te plaatsen. De zes ontwerpen, gefotografeerd door Charles Negre, tonen een bijzondere verwantschap die de leervocabulaire van het huis al lang met elkaar verweven heeft. Neem de Balen, gevormd om te herinneren aan de compressie van ruwe kasjmierbundels die fundamenteel blijven voor het Maison. Of de naald, uit één stuk leer gesneden.
De hardware is subtiel: een ritssluiting die netjes over het extra vak buigt, mooi versierd met een miniatuurhangslot en een bedeltje. In het ontwerp van de Ghiera Shopper verankeren metalen ringen uit spinmachines de rondingen van de riemen. Op de extra tas versterken de stiksels de structuur, in harmonie met het oppervlak dat het siert. Verwijzingen naar de textielproductie – naar het erfgoed van het huis – zijn eerder functioneel dan louter een motief.
Vakmanschap en kunst zijn in natuurlijke harmonie in het Loro Piana-universum. De tassen, afgebeeld in de campagne, passen gemakkelijk naast de werken van Alexandre Noll, een kunstenaar die bekend staat om zijn verfijnde benadering van rondingen en nerven, waardoor de eigen structuur van het materiaal tot zijn recht komt. In de foto’s van Negre delen leer en hout een gemeenschappelijke verbondenheid met het materiaal, iets dat het meest zichtbaar is in het weefgetouw, waarvan de constructie van binnenuit de logica van het weven weerspiegelt, vertaald in leer.
Waar Noll het hout door zijn aderen laat spreken, laat Loro Piana het leer op zichzelf vallen. Langzaam ontstond er een signatuur door handen die het graan begrijpen – en door tassen die ontworpen zijn om een leven lang vast te houden, te dragen en mee te leven.
