‘Fallout’s meest onbegrepen personage krijgt eindelijk aandacht

De woestenij van Fall-out zit vol met onsmakelijke personages – outlaws, moordenaars en radioactieve geesten – maar zoals de meeste fans het vertellen, zijn er maar weinig meer sinister dan Barb Howard (Frances Turner).

Barb’s personage, de vrouw van filmster Cooper Howard (Walton Goggins) en de geest die in zijn vooroorlogse flashbacks rondspookt, wordt in een razend tempo onthuld. Fallout’s twee seizoenen. Dat zij blijkbaar het brein achter de nucleaire armageddon van Vault-Tec was, was de meest hartverscheurende bom van de show in seizoen 1… maar niets is wat het lijkt in deze door oorlog verscheurde wereld, en seizoen 2 trekt op een zeer bevredigende manier het gordijn voor Barb open.

De laatste aflevering van Fall-out onthult dat Barb slechts een radertje is in de Vault-Tec-machine. Hoewel ze suggereerde dat de machtigste bedrijven ter wereld over de hele wereld bommen zouden laten vallen om mensen in kluizen te drijven, was dat oorspronkelijk niet haar idee. Barb werd gedwongen door Dr. Siggi Wilzig (Michael Emerson), een vriendelijke wetenschapper die in seizoen 1 werd onthoofd door Lucy MacLean (Ella Purnell). Waarom vraagt ​​hij aan Barb. Het is nog steeds een mysterie, maar het helpt haar een heel eind in het zuiveren van haar naam. Het is vooral geruststellend voor Turner, die al jaren relatief moeder is over Barbs verschuivende morele kompas.

“Ze hebben het archetype vrouw/moeder op zijn kop gezet.”

“Ik ben zo blij dat we meer te weten komen over Barb en haar complexiteit, haar nuances, haar menselijkheid”, zegt Turner. Omgekeerd. “Ze loog niet toen ze zei dat ze haar familie probeerde te beschermen.”

Het beschermen van Cooper en hun jonge dochter is altijd de prioriteit van Barb geweest, maar die waarheid voelde onmogelijk te doorgronden omdat de focus altijd op andere personages lag. In seizoen 2, aflevering 6, Fall-out eindelijk laat Barb haar kant van het verhaal vertellen – in ieder geval een beetje ervan – en in een interview met OmgekeerdTurner wil het meest onbegrepen personage van de serie ontrafelen.

Dit interview is voor de duidelijkheid bewerkt en ingekort.

Na twee jaar zijn we eindelijk op dit moment van wraak voor Barb, vooral in het gesprek rond de show. Hoe bevredigend is het geweest om bij wijze van spreken je ‘onschuld’ te bewijzen?

Ik ga niet tegen je liegen – ik ben zo blij dat we meer te weten komen over Barb en haar complexiteit, haar nuances, haar menselijkheid. Al deze delen van haar worden onderzocht en het publiek zal ze zien. Ik sprak na seizoen 1 niet meer over Barb omdat ik wilde dat mensen met de onthullingen zouden leven en hun eigen mening zouden vormen. Ik ben dus erg benieuwd waar het gesprek met haar naartoe gaat.

Net als elk ander personage in de show – misschien met uitzondering van Lucy, omdat Lucy feitelijk in een weldoenerkluis was geïncubeerd – maar de meeste andere personages zijn niet allemaal goed of allemaal slecht. Ik denk niet dat Ghoul een goede kerel is, maar ik begrijp dat Ghoul zijn eigen morele code heeft, gebaseerd op het leven dat hij heeft geleid. Hij neemt beslissingen op basis van wat hij heeft meegemaakt en wat hij weet over de wereld om hem heen. Barb is op dezelfde manier. Ze bestaat in het vooroorlogse Amerika van 2077, net als alle andere Amerikanen. Ze weten allemaal dat er een grondstoffenoorlog gaande is. Bommen kunnen op elk moment vallen. Ik bedoel, je zag de boorhysterie bij Coop en Janey. En het was maar een test.

Barb bestaat erin, maar dankzij haar carrière weet ze eigenlijk dat het onvermijdelijk is. Ze weet meer dan gemiddeld. Het is op dit moment niet zwart of wit, (maar) we kunnen nu veilig zeggen dat ze niet loog toen ze zei dat ze haar familie probeerde te beschermen en dat is haar doel. Ze navigeerde door dit systeem om haar familie te beschermen en ze in een van de goede kluizen te krijgen. Het enige waar we op kunnen hopen is het beste scenario uit alle slechtst mogelijke scenario’s.

Je zei dat je niet wilde praten over Barb’s reis tussen seizoen 1 en 2. Hoeveel van haar verhaal kende je toen?

Barb werd in seizoen 1 voor mij op dezelfde manier ontvouwd als voor het publiek. Toen we begonnen met filmen, had ik geen idee waar ze heen ging. Ik wist niet eens dat ze bij Vault-Tec werkte… Toen ik het script voor de finale van seizoen 1 kreeg, kwam ik bij Barb’s “… zelf de bommen laten vallen.” Als acteur is het echt spannend. Ze namen het archetype vrouw/moeder en zetten het op zijn kop. Ik kende je Fall-out mode, er zouden meer wendingen en meer onthullingen moeten zijn. Maar het was pas toen we daadwerkelijk in aflevering 3 kwamen, de scène waarin Barbara de herdenkingsdoos inpakt, en ze is erg emotioneel en pakt dingen in tranen uit. Meestal lees ik de stof en voel ik instinctief dingen. Maar waarom ze huilde was bij mij nog niet geactiveerd. Toen had ik echte vragen: wat weet ze? Wat is haar deelname? Wat zit er onder deze tranen?

“Ze weet wat er gaat komen: totale vernietiging.”

Barb, zou ik zeggen, is een van de weinige personages… die op de hoogte is van dingen die eerder zijn gebeurd, maar die het publiek pas later zal zien. Dus op een gegeven moment moest ik het vragen. Ik moest weten wat we later gaan leren, omdat het informatie geeft over wat er op dit moment gebeurt. Op dat moment trok Geneve (Robertson-Dworet), een van onze geweldige showrunners, me apart en begon me te vertellen over wat er in aflevering 6 gebeurt. Ze vertelde me over Barb’s dag in Vault-Tec, de reeks ontmoetingen. Zoals ze me vertelt, begin ik emotioneel te worden als ik nadenk over hoe het voelt om een ​​explosie van 5 megaton (kernenergie) te zien en te weten dat het zal gebeuren en dat je het aan niemand kunt vertellen.

Dat was genoeg om mij op te winden. Nu weet ik dat wanneer ze op dit moment komt waarop ze al hun spullen moet inpakken, het niet alleen verdrietig is dat we naar deze kluis gaan en dat Janey niet al haar spullen zal hebben… Het is eigenlijk angst. Het is angst omdat ze weet wat er gaat komen: totale vernietiging.

Barb is een hele goede lakmoesproef voor de innerlijke vooroordelen van mensen. Ik las dit zeer geschokte Reddit-bericht met de vraag: “Wat ziet Cooper in Barb?” Ik moest er gewoon om lachen, omdat ze Cooper afschilderden als een heilige van wie misbruik wordt gemaakt. Maar Cooper is niet onschuldig.

Hij is niet onschuldig. En de vooroorlogse Coop is ook zoiets als… Een van de redenen waarom ze van elkaar houden en waarom hun huwelijk werkt, is omdat ze elkaar respecteren vanwege hun gaven. Hij vindt het geweldig dat ze slim is en hij vertrouwt erop dat ze bepaalde beslissingen neemt. Hij vertrouwt erop dat ze het juiste doet. Hij weet met wie hij getrouwd is. In mijn verhaal over hen zei ik altijd dat in een wereld waarin Cooper Howard, de acteur, een kamer binnenliep en iedereen over hem zwijmde, Barb waarschijnlijk degene was die dat niet deed. En het is spannend en aantrekkelijk. Ze is niet snel onder de indruk van hem. Ze respecteert hem. Ze respecteert wat hij voor zichzelf heeft opgebouwd, maar ze was niet zo met hem bezig. Ik denk dat dat een belangrijke reden is waarom ze werken.

“Het is het soort ware, gewortelde liefde dat iemand 219 jaar in leven houdt.”

Maar ik denk ook dat het verschillende mensen zijn, in de zin dat Barb haar man ten oorlog zag trekken… Je weet nooit wanneer je dat telefoontje krijgt. En oorlog verandert nooit. Voordat we Coop en Barb zelfs maar ontmoeten, leven ze al een tijdje in staat van oorlog. Ik denk dat hij voor hem de filmster is en dat ze een geweldig leven hebben. Maar kom op. Hij denkt dat rijden naar Bakersfield, twee uur rijden, de oplossing is (om nucleaire gevolgen te voorkomen)… Coop zit met zijn hoofd in zijn eigen wolken. Natuurlijk wil ze hem niet vertellen: ‘Dit is wat Vault-Tec van plan is. En ik werd bedreigd in een lift.’

Ze zegt in deze aflevering zelfs tegen Cooper: “Ik weet meer dan jij.” Het komt bij elke keuze die ze maakt, maar hij heeft nog steeds zijn autonomie. Hij wordt niet zwaar bewapend of gemanipuleerd.

Nee, helemaal niet. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ze Cooper beschermde tegen iets dat te dichtbij kwam, omdat ze haar man kent. Ze weet dat hij zou proberen de held te zijn. En dat is heel eervol, maar dat zal hen in deze situatie niet helpen. De toestand van de wereld om hen heen en wat ze weet heeft op een gegeven moment hun huwelijk enigszins besmet… (Maar) ze zijn gelijken. Ik zeg dat ze volwassenen zijn: het zijn twee volwassen mensen in een huwelijk, en het is het soort ware, gewortelde liefde dat iemand 219 jaar in leven houdt.

Ik vind het ook geweldig dat aflevering 6 laat zien dat ze elkaar nodig hebben. Natuurlijk, Coop betrapt Hank, hij krijgt de map, maar hij opent de map en…

Hij weet niet wat het is. Hij weet niet wat hij ermee moet doen. Barb weet het.

Er zijn er twee nodig om het koudefusie-apparaat te bemachtigen.

En er zijn nog meer vragen en antwoorden die we krijgen die nieuwe vragen oproepen, en dat is juist het leuke ervan. Maar we zien dat ze elkaar nodig hebben. En je kunt zien dat ze, als puntje bij paaltje komt, op dat moment een eenheid vormen. De toestand van de wereld om hen heen komt niet tussen die entiteit.

Het is net zo bevredigend als een zwarte vrouw om zo’n genuanceerd zwart personage op het scherm te zien: iemand die zou kunnen de slechterik zijn, maar dat is niet omdat het ingewikkelder is dan dat. De schrijvers geven Barb zoveel genade en bouwen haar met zoveel geduld op.

Het is echt verfrissend dat zelfs ik, een zwarte vrouw, is Barb toch? Om een ​​driedimensionale vrouw op het scherm deze keuzes te zien maken, navigerend door de dunne grens tussen goed en kwaad… Wat is überhaupt goed in deze wereld van de show? Wat is er mis? Doet ze het goede om de verkeerde redenen of het verkeerde om de juiste redenen? En reflecteer dat echt terug naar het publiek, zoals: ‘Wat zou dat zijn? Jij doen in deze situatie?” In theorie kunnen we allemaal zeggen wat we denken dat we zouden doen, maar dat weet je pas, God verhoede, als je met zoiets wordt geconfronteerd. Om dat niveau van complexiteit te hebben en haar te laten zwaaien in de richting waarin ze zwaaide en zal blijven zwaaien en haar te laten spelen door een zwarte vrouw… dat zien we niet vaak.

Ik wil er gewoon meer van blijven doen. Want nogmaals, de complexiteit van het vrouw-zijn, dit zijn de zwarte vrouwen die ik ken. Ik ken geen zwarte vrouwen die zonder enige complexiteit de plaats innemen van de zwarte beste vriendin of gewoon de baas. Ik wil complexe vrouwen spelen die gecentreerd zijn in hun eigen verhaal. En dat is het grappige aan Barb. Je denkt dat ze deze vrouw is, moeder, en dan ontvouwt zich langzaam waar, oh, ze heeft hier haar eigen verhaal. Het is een verhaal dat zich blijft ontvouwen als een glas rode wijn… en de schrijvers zullen ons allemaal blijven verrassen.

Fall-out streamen op Prime Video.