Volgens de American Cancer Society roken LGBTQ+-volwassenen vaker sigaretten, en minder mensen merken het.
Eén op de zes queer- en één op de drie transgender Amerikaanse volwassenen rookt sigaretten. Dat is vergeleken met 1 op de 9 heteroseksuele cisgendervolwassenen. Er zijn veel redenen voor deze kloof: LGBTQ+-mensen zoeken stressverlichting om met discriminatie om te gaan, en de tabaksindustrie heeft in het verleden op agressieve wijze reclame gemaakt voor LGBTQ+-mensen.
Maar federale bezuinigingen zorgen ervoor dat er minder mensen en middelen beschikbaar zijn om deze ongelijkheid aan te pakken, en onderzoekers nemen het heft in eigen handen.
Amerikaanse kankervereniging onlangs debuteerde met een uitgebreid rapport over de Amerikaanse tabakstrends, inclusief gegevens per staat. Het rapport was altijd bedoeld als hulpmiddel, maar nu voelt het als een noodoplossing voor een dreigend tekort aan federale gegevens, zegt Dr. Nigar Nargis, senior wetenschappelijk directeur van onderzoek naar tabaksbestrijding bij de American Cancer Society.
Het Bureau voor Roken en Gezondheid van de Centers for Disease Control and Prevention (CDC) is feitelijk verdwenen, aangezien het personeel allemaal afgelopen voorjaar ontslagen. Dit bureau was de leidende instantie voor tabakspreventie en -bestrijding; het voerde nationale reclamecampagnes uit om rokers te helpen stoppen en financierde overheidsprogramma’s. Intussen heeft het Centrum voor Tabaksproducten van de Food and Drug Administration het personeelsbestand aanzienlijk ingekrompen.
In deze omgeving hebben onderzoekers het gevoel dat ze niet langer op federale gegevens kunnen vertrouwen.
“We waren niet echt bereid om deze leemte op te vullen”, zei Nargis.
Veel LHBTQ+-mensen weten al dat het roken van sigaretten een veel voorkomend verschijnsel is in de samenleving. Maar ze weten misschien niet waarom. Minal Patel, een senior hoofdonderzoeker bij de American Cancer Society, zei dat de tabaksindustrie veel geld heeft gestoken in het maken van roken “deel van de cultuur” voor LGBTQ+ mensen.
In de jaren negentig en 2000 steunde de tabaksindustrie wetgeving ter ondersteuning van de LGBTQ+-gemeenschap, evenals HIV-onderzoek, zei Patel. Ze zochten de samenleving ook op meer zichtbare manieren op: tabaksbedrijven advertenties eruit gehaald in nieuwe homobladen, en dat doen ze nog steeds sponsort Pride-evenementen en homobars. Nu zien steeds meer LGBTQ+-mensen sociale media-beïnvloeders vape-producten aanprijzen.
“Het is echt roofzuchtig om een kwetsbare bevolking bloot te stellen aan tabaksmarketing terwijl dat niet nodig is, en het te laten lijken alsof het onderdeel is van de cultuur”, zegt Patel, die al twintig jaar onderzoek doet naar tabaksbestrijding, kanker en gezondheidsverschillen.
Verschillende LGBTQ+-mensen, allemaal voormalige zware rokers, vertelden The 19th dat er ook andere onzichtbare verbanden bestaan tussen sigaretten en queer zijn.
Voor Emerson Wright, een rechtenprofessor in Florida, was roken de manier waarop hij als volwassene voor het eerst LHBTQ+-vrienden vond. Als jonge queerjongen in het Zuiden leerde hij roken associëren met veilige plekken voor mensen zoals hij, zoals homovriendelijke coffeeshops. En toen hij de universiteit verliet, was roken de beste manier om even pauze te nemen van zijn pizzabezorger of callcenterbaan.
Voor Anasofia Wessel, een transvrouw in Oregon, werd roken een hulpmiddel om met stress om te gaan. Nadat ze in 2024 haar voet brak, bleef het leven haar hard raken: ze verloor haar baan en raakte tijdelijk haar huis kwijt. Ondertussen woog de stress van de anti-transpolitiek op haar.
Iedereen die de 19e sprak, begon als tiener met roken: 15, 16 of 17 jaar oud. Ze begonnen allemaal samen en gingen door omdat hun vrienden dat deden. Het bood de kans om verbinding te maken en een gemakkelijk gesprek met een vreemde aan te knopen. Gaandeweg werd het een manier om met homofobie en transfobie om te gaan of om stress te verlichten. Sommigen probeerden te stoppen en faalden verschillende keren. Maar uiteindelijk werd het belangrijker om hun gezondheid en de relaties die voor hen het belangrijkst zijn te behouden.
“Ik wil een lang, gelukkig leven leiden met mijn partner. Mijn grootvader stierf op 65-jarige leeftijd. Hij had longkanker met uitzaaiingen naar zijn ruggengraat. En dat is jammer. Ik wil niet sterven op 65-jarige leeftijd”, zei Wessel. Haar grootvader rookte sinds hij dertien was. Zij was erbij toen hij stierf. En de laatste tijd heeft het nadenken over de toekomst met haar vriend haar geholpen gefocust te blijven.
“Om mezelf te laten stoppen met roken, begon ik de volgende dag te rennen elke keer dat ik een sigaret rookte”, zei ze. “Het voelt alsof er messen in je longen worden gestoken.”
Het vinden van de wil om te stoppen met roken heeft ook unieke verbindingen met de LGBTQ+-identiteit. Twee transgenders vertelden The 19th dat ze pas konden stoppen nadat ze aan hun geslachtstransitie waren begonnen. Toen ze eenmaal openlijk als zichzelf konden leven, maakten ze zich voor de eerste keer zorgen over hun gezondheid.
“De transitie en het krijgen van een lichaam waar ik voor wilde zorgen – het heeft de manier waarop ik over mijn lichamelijke gezondheid dacht op veel manieren zeker veranderd,” zei Wright.
Matt Irving stopte in 2024 met roken na 30 jaar roken. Vorig jaar werd bij hem longkanker in stadium vier vastgesteld. Als homoseksuele man was het niet vanzelfsprekend om een kankerbehandeling te krijgen van een zorgverlener die bekend was met LGBQ+-zorg. Als hij en zijn man niet kort voor zijn diagnose naar New Jersey waren verhuisd, zou zijn behandeling heel anders zijn geweest, zei hij.
“Er zijn hier geweldige hulpbronnen voor ons”, zei hij. “In North Carolina… begreep niemand PrEP of iets dergelijks.”
Afgelopen herfst vroeg een tweeledige groep van 22 procureurs-generaal de CDC om dit te doen het onderzoek naar tabak onder jongeren voortzetten. Dat onderzoek, dat voor het eerst licht wierp op het wijdverbreide gebruik van e-sigaretten onder jongeren, werd volgens de American Lung Association begin 2025 uit het veld gehaald. De toekomst ervan is nu onzeker. Hoewel de CDC dit heeft gesuggereerd herzieningen voor de studie 2026-2028 is niet in detail op deze veranderingen ingegaan.
Sommige tabaksbestrijdingsonderzoekers waren ook zenuwachtig over de vraag of de CDC het Behavioral Risk Factor Surveillance System, dat gegevens over roken omvat, zou voortzetten. Het nationale onderzoek is een van de weinige die bij het agentschap gespaard bleef Bureau voor Volksgezondheid werd vorig jaar bezuinigd. De CDC zei in een verklaring per e-mail dat er in 2025 zoals gebruikelijk gegevens werden verzameld.
Toen het rapport van de American Cancer Society in november werd gepubliceerd, werd er opgeroepen tot de non-profitorganisatie om federale hiaten in het tabaksonderzoek op te vullen. Het kan veranderen hoe de organisatie deze gegevens bijhoudt. Het rapport geeft een brede momentopname van het tabaksgebruik, maar gaat niet in op historische gegevens. Voorheen vertrouwden ze daarvoor op de CDC.
“Nu moeten we nadenken over het creëren van archieven die dit soort informatie bieden”, zei Nargis.
