GmbH confronteert de angst voor vrede

Het woord kwam eerst. Angst voor vrede – een verband dat onlangs in de Duitse krantenkoppen verscheen en waarin de ongerustheid in de directiekamers van wapenfabrikanten over het vooruitzicht van een einde aan de oorlog werd beschreven. Voor Benjamin Alexander Huseby en Serhat Işık, de ontwerpers erachter GmbHwerd een trigger voor herfst/winter 2026, te zien in de enorme betoncentrale van Berlijn. Backstage bij hun show kreeg Huseby het woord op zijn T-shirt geborduurd.

“Het betekent ‘angst voor de vrede'”, zegt hij. In de kranten staat dat het grootste wapenbedrijf van Duitsland zich zorgen maakt dat de vrede in Oekraïne de aandelenkoers zou kunnen schaden. “Het was een zeer wrede herinnering dat de machthebbers, de mensen die deze wereld besturen, niet het beste met ons voor hebben. Ze zijn alleen geïnteresseerd in voortdurende oorlogen en de voortdurende winning van zoveel mogelijk.” De pers, zo merkt hij op, concentreerde zich op de nieuwigheid van het concept in plaats van op “de werkelijke gruwel van mensen die zitten en deze angst hebben”.

GmbH heeft de politiek nooit geschuwd, en hier was de kritiek weergalmend en onvermijdelijk. De show kreeg de titel Doppelgänger, een suggestie van herhaling en historisch rijm. “Het is het idee om iets zichzelf te zien herhalen”, zei Huseby. “Misschien herhaalt de tijd zich. Is dit hetzelfde als wat er honderd jaar geleden in Duitsland gebeurde?” Onder de teksten die de collectie verankerden, bevonden zich gedichten die als persberichten op de stoel van elke gast werden gedrukt, waaronder een van Bertolt Brecht uit 1934: “Als je de strijd niet deelt, zul je de nederlagen delen”, luidt een vertaling. “Dat is precies hoe wij ons voelen”, zegt Işık.

“(We hebben) de gekste periodes in onze geschiedenis meegemaakt, vooral in Berlijn, waar we duidelijk leven en creëren”, zegt Işık. Net als vorig seizoen probeerden ze opnieuw verbinding te maken met momenten van vrijheid, dit keer door middel van herinnering. “Dit seizoen ging het vooral om het kijken naar de clubcultuur of de tijd waarin we ons vrij voelden”, zegt hij, “of in een stad woonden die de waarden vertegenwoordigde waarin we geloven.” Deze waarden, zo suggereren zij, staan ​​onder druk van ‘hebzucht en onderdrukking’ – een uitdrukking die anders terechtkomt in een voormalige grootmacht.

Dit seizoen markeert ook ongeveer een decennium sinds de start van GmbH – een onafhankelijk Berlijns label gebouwd op clubcultuur, diaspora-identiteit en een weigering om zijn stem te neutraliseren. “Elk seizoen is een strijd om te bestaan”, zei Huseby ronduit. Onafhankelijkheid is hier niet romantisch; het is schurend en vaak vermoeiend. Toch blijft het verzet bewust. “De reden dat we GmbH als project zijn gestart, is om over deze dingen te praten, om mode te gebruiken, want dat is wat we het beste doen, om die verhalen te versterken”, zegt Işık. “Trouw blijven aan onze integriteit.”

Integriteit kwam verpakt in zwart leer, strak maatwerk en een vleugje Berlijn uit de jaren tachtig. De ontwerpers keken terug op de experimentele muziekscene van de stad – industrieel, confronterend – en putten daarbij uit groepen als DAF en Einstürzende Neubauten en de dreigende aanwezigheid van Blixa Bargeld. Het is een Berlijnse mythos vóór startup-campussen, luxe detailhandel en commerciële hebzucht, toen tegencultuur structureel nog steeds mogelijk leek. “We keken naar een andere tijd, waar we inspiratie uit haalden”, zegt Huseby, “vooral de muziekscene uit de jaren 80, die uit Berlijn kwam en die ongelooflijk vooruitstrevend was.” Voor deze ideeën mengden de ontwerpers ze met “typische GmbH-codes”.

Gestyled door Ellie Grace Cumming van Another Man, waren deze codes allemaal aanwezig: fetisj-aangrenzende elementen, precieze pakken en veel toegewijd zwart. Dijhoge laarzen zijn tot op zekere hoogte aangescherpt. Het lichaam sluit strak en elastisch aan als een tweede huid. Het maatwerk schommelde tussen strengheid bij de bank en liquiditeit in nachtclubs: lange jassen die achter het lichaam werden gescheurd, broeken die de heup omhelsden voordat ze wijd open gingen. Een terugkerend motief – zwart-witte bloemen – verstoorde de ernst. Uniformachtige overhemden, smalle stropdassen en gedisciplineerde jassen knikten naar orde en autoriteit, maar werden vervolgens ondermijnd door latexglans, blootliggende torso’s, kousenachtige lagen en gebroken silhouetten. Lagen onthulden zichzelf toen modellen Kraftwerk uit de kast haalden voor een laatste nummer van Ketens van liefde door Charli xcx.

Muziek en poëzie fungeerden als stabilisatoren tijdens het ontwerpproces. “We gaan door al deze gevoelens van woede, verdriet en frustraties heen”, zegt Huseby. “Dus daarom hebben we de gedichten afgedrukt zodat de gasten ze konden zien, omdat we vonden dat deze woorden suggestief waren, ze zijn mooi, maar ze zijn ook hartverscheurend. En ik denk dat dat de tijd wel goed samenvat.” Doppelgänger vraagt ​​zich af wat het betekent als geweld winstgevend wordt, als de geschiedenis cyclisch aanvoelt, als de subcultuur is geplaveid. Het antwoord van GmbH is de confrontatie: om toch schoonheid te maken, en het scherp genoeg te maken om door het lawaai heen te snijden.