Overwegende Alex HuttonDoor zijn fascinatie voor glijbanen en monumentale waterglijbanen klimt hij eigenlijk nooit aan boord. “Hoogte en het gevoel van zinken tijdens de vrije val storen me te veel om ervan te genieten”, vertelt hij aan Colossal. In zekere zin voegt het nog een extra dimensie toe aan de raadselachtige, onbevolkte sfeer van zijn nauwgezette olieverfschilderijen, waarin de nadruk ligt op glijbanen, waterglijbanen en ingewikkeld geconstrueerde lijsten.
Zonder dat de auto’s over de rails rollen, concentreert Hutton zich uitsluitend op volume, lijn en driedimensionale rasters, waarbij hij de golvende vormen ook typisch tegen glanzende of geborstelde achtergronden plaatst, zodat zelfs hun schaal desoriënterend is. Hoewel we de attracties doorgaans associëren met jeugdige energie en nostalgie, zijn de structuren vreemd stil en grimmig als ze worden uitgekleed tot hun pure techniek.
“Er zit een absurditeit in veel themaparken zoals achtbanen en waterglijbanen die ik overtuigend vind”, vertelt Hutton aan Colossal, en vervolgt:
Ze presenteren een mengeling van opwinding en angst. Ze tonen sierlijke maar imposante bewegingen door de ruimte met rondingen, ritme en kleur op een opvallende schaal. Er gaat zoveel materiaal, tijd, techniek en onderhoud zitten in een korte rit die is ontworpen om mensen door de ruimte te gooien en een gevoel van opwinding en gevaar te creëren in een gecontroleerde omgeving.
Hutton ziet deze schilderijen als een natuurlijk uitvloeisel van pc-games die hij begin jaren 2000 speelde, zoals Sim City en Rollercoaster Tycoon, waarin de esthetiek van het bouwen van een wereld – vooral vanuit vogelperspectief – tot zijn verbeelding sprak. Zijn glijbanen en waterglijbanen zijn verlengstukken van een praktijk die integreertP onderwerpen als promenades, bruggen, landschappen, structurele kaders en zelfs prehistorische anatomie.
Veel van de onderzetters en glijbanen zijn gebaseerd op echte ontwerpen. De vorm van “Foment” is bijvoorbeeld gebaseerd op een waterglijbaan in Kobe, Japan, genaamd de Super Whooper. Het werd in 1995 gesloopt na een zware aardbeving. “Roil” is afkomstig van een bestaand waterpark in Qatar genaamd Meryal, waar zich ’s werelds grootste waterglijbaan bevindt. “Het is moeilijk te geloven dat sommige van deze constructies ooit zijn gebouwd”, zegt Hutton. “Ik probeer de absurditeit en durf van hun bestaan vast te leggen.”
Voor de kunstenaar is het minder belangrijk dat de schilderijen herkenbare plekken representeren dan dat ze formele kwaliteiten uitbeelden. Beweging en proportie zijn slechts enkele zaken waarmee hij rekening houdt bij het plannen van een compositie. “Ik zoek naar een ritme, een textuur, een combinatie van kleuren die spannend genoeg is om tijd mee door te brengen”, zegt Hutton. “Ik wil iets onwaarschijnlijks vinden, iets dat in een nieuw licht of vanuit een nieuwe invalshoek wordt heroverwogen, maar die momenten kunnen moeilijk te volgen zijn.”
De twee hier afgebeelde titelloze werken zijn onderweg naar een tentoonstelling in Belangrijkste projecten in Richmond, Virginia, die op 30 april opent. En hij werkt momenteel aan een solotentoonstelling in HEILIGDOM in New York, gepland voor volgend jaar. Meer informatie Instagram.
