Het was in juli vorig jaar, acht maanden nadat hij bij was begonnen Chaneldat we het nieuws voor het eerst hoorden: Mattheüs Blazy wilde de zijne laten zien Artistiek vakmanschap bijeenkomst in New York op 2 december. De opwinding was echt, ook al moesten we zijn historische eerste collectie nog zien. Zijn benoeming bracht een geheel nieuwe energie in het historische huis met zijn combinatie van haute ambacht en moderne instelling, en nu kwam Blazy’s nieuwe Chanel-energie naar mijn geboortestad.
De grote vraag was: waar zou hij verschijnen? Ik ging naar evenementen en lunches waar de speculatie koortsachtig was. Het zal bovenstad zijn. Het zal in het centrum zijn. De Met of dat Guggenheim? Welke legendarische plekken in New York zijn er nog over waar geen groot evenement heeft plaatsgevonden? Want als merken naar de stad komen, weet je dat het voor een iconische locatie, een iconisch moment of een ode aan een iconisch New York is. Waar hij ook kiest, het zou een nieuwe indicatie geven van hoe Blazy Chanel ziet en waar hij dit historische huis naartoe brengt.
Ik weet niet hoe Chanel hun locatie zo stil hield. Pas twee dagen voor de show werd bekend dat deze in de metro zou plaatsvinden. Specifiek op Bowery 168, op het verlaten perron bij de halte Bowery.
Tegen die tijd arriveerden redacteuren, influencers en beroemdheden van over de hele wereld en waren de gebeurtenissen in volle gang. De avond voor de show – ik noem het de generale repetitie – gingen we de stad in voor een cocktail en een diner De Frick-collectiehet kunstmuseum in het herenhuis uit de Gilded Age dat werd opgericht om de collectie van Amerikaanse industrieel te huisvesten Hendrik Clay Frick. Ik ben daar eerder naar evenementen geweest waar je gewoon in de tuin at. Maar omdat Chanel Chanel is (dat wil zeggen het soort merk dat de kracht en verbeeldingskracht heeft om zeldzame en onvergetelijke ervaringen samen te stellen), werd het hele museum opengesteld zodat je rond kon lopen en naar de kunst kon kijken. Aan de muren hangen stukken van Titiaan, Vermeer, Constable, Goya en Fragonard en het was gewoonweg ongelooflijk om de plek en deze schilderijen voor onszelf te hebben.
Eén ding heeft Chanel echter niet in de hand: het weer. De volgende dag begon het te regenen, een bijbelse stortbui die niet ophield. The Bowery staat bekend als de slechtste plaats voor verkeer in de stad. Voeg regen toe aan de vergelijking en je hebt een recept voor een ramp. Maar Chanel is Chanel en de normale New Yorkse regels zijn niet van toepassing. Net als de avond ervoor, toen ze The Frick openden voor een privévertoning, voerden ze het soort power-flex uit dat alleen een wereldwijd supermerk kan opbrengen: iedereen kreeg een verduisterde SUV toegewezen om hen naar de Bowery te brengen. Chanel daalde letterlijk af naar het centrum van Manhattan en zette buiten de locatie een high-fashion blokkade op. We passeerden feesttenten waar iedereen in de rij stond voor de veiligheidscontroles. Toen we er doorheen kwamen, bevonden we ons in een verlaten metrostation, waar mensenmassa’s door de barrières stroomden alsof het spitsuur was – alleen droeg iedereen tweedjassen, tweekleurige schoenen en gewatteerde tassen.
Het was een geniale zet van Blazy om voor deze Métiers d’art-show de metro te kiezen, omdat alle New Yorkers de metro nemen. Het is de enige plek die de hele stad verenigt. Miljardairs en normale mensen nemen de metro. Het is voor ons iets alledaags en Blazy begrijpt het omdat hij hier woonde terwijl hij werkte Calvijn Klein. Zoals hij vóór de show zei: “Ik was geïnteresseerd in de metro van New York omdat ik denk dat het de enige stad ter wereld is waar alle lagen van de samenleving er gebruik van maken, en ik denk dat het een plek is waar geen hiërarchie bestaat.” Als New Yorkers voelden we ons gezien.
Maar niet iedereen die de show bijwoonde, was in de metro geweest. Ik zag iemand, duidelijk een VIC (Very Belangrijke Klant), de trap aflopen en hoorde hem zeggen: “Ik kan niet geloven dat Chanel deze set letterlijk heeft gebouwd.” Het was geen setje. Dit was een echt station, al heb ik nog nooit een schonere metro gezien. Er was geen enkele rat meer en het rook zeker niet meer zoals vroeger. Het rook schoon! Zelfs de tracks waren droog! En waar waren de wilde mensen? Daar waren ze inderdaad: de modieuze, van top tot teen geklede Chanel.
Het was leuk om al deze ongelooflijke mensen te zien. Overal waar je keek, zag je hetzelfde Kristen Stewart chatten met Tilda Swinton of Charlotte Casiraghikoningschap in Monaco. En in de mix had je hele goede New Yorkers. Grote mensen houden van Grote Daan En Bowen Yanger bestaat zoiets geweldigs omdat SNL is zozeer een deel van New York. Ik vroeg hem wat zijn favoriete metrolijn is. Dat wist hij meteen, want hij mag dan beroemd zijn, maar hij reist nog steeds met de metro!
Wat is mijn favoriete metrolijn? De L-trein. Ik noem het mijn New York Central Line. Het gaat gewoon alle kanten op. Er was een echte kameraadschap terwijl we wachtten tot de show begon, wat niet normaal is voor de metro. Niemand schreeuwde, at of sliep.
Toen reed er een echte trein het station binnen en begon de show. Modellen stroomden uit de rijtuigen, verkleed als New Yorkse archetypen uit veel verschillende tijdperken. Het eerste meisje dat eruit komt, Bhavitha Mandavahet eerste Indiase model dat een Chanel-show opende, was de foto van een door en door moderne NYU-student in casual denim en loshangend haar. Ik vond het geweldig om te zien hoe casual Chanel nu kan zijn. Maar Blazy juichte ook modeliefhebbers toe Diana Vreeland (één model liep voorbij met een karmozijnrode sjaal om haar heupen gebonden, net zoals de legendarische redacteur droeg) evenals alle dames uit de chique stad die lunchten in taxigele tweedrokpakken, kunstmeisjes uit de binnenstad allemaal in het zwart gekleed, en zelfs een toerist die een met de hand versierde versie van het klassieke I ❤️ NY-t-shirt droeg. Blazy is niet bang om speels te zijn. Ik kokhalsde bij de kersttrui van couture-niveau, versierd met Lesage-borduurwerk. Het was leuk, maar ook enorm extravagant.
Al deze New Yorkse referenties waren behendig gelaagd en gedaan met grote liefde voor de stad en haar karakters. Eén model droeg een pak versierd met portretten van haar geliefde hoektanden (omdat New Yorkers van hun honden houden), een ander droeg een tas met koffiekopjes. Alex Consani kwam in beeld toen ze een ‘Godfather’-broekpak met krijtstrepen droeg dat verwees naar de filmgeschiedenis van New York, en verschillende jurken met kralen verwezen naar Coco’s eigen borstels met Hollywood (in 1931 verkleedde ze zich Vanavond of nooit bijdrager Gloria Swansononder andere films).
De metro gaf prachtig de sfeer weer van Blazy’s nieuwe Chanel. Het is niet alleen voor een specifieke tijd of plaats. Het merk is altijd tijdloos geweest. Een 16-jarige kan een Chanel-tas dragen, en een 80-jarige grande dame kan ook de hare hebben. De aantrekkingskracht ervan is breed en hij speelt daar op in door een Chanel te creëren met veel meer toegangspunten. Het voelt jonger aan en heeft een luchtige, moderne energie. Ik denk dat zijn Chanel meer gedemocratiseerd is. Niet qua prijs en vakmanschap, maar qua stijl. Zelfs de schouders zijn iets meer ontspannen. Ik denk dat hij New York heeft gekozen omdat het dezelfde sfeer heeft. Het was een viering van de stad en haar inwoners en het was een vreugdevol, opbeurend moment voor iedereen die daar zat en naar de show keek.
Die sfeer werd voortgezet op de afterparty, die werd gehouden op Webster Hall in Oostdorp. Het is zo’n geweldige muzieklocatie waar je meestal vies wordt. Lieve Dijon DJ’d en Blazy waren daar, hij trok rond met iedereen en ging rond met zijn vrienden en team. Ze deelden de pretzels, hotdogs en pizza’s van het merk Chanel uit… je weet wel, alle grote New Yorkse voedselgroepen. De sfeer was heel ongeremd, heel pre-cameratelefoons, waar iedereen zich weer sexy voelde. Mamdani hadden net de verkiezingen gewonnen, we hadden net een schitterende show van Chanel gezien en die avond was iedereen hoopvol.
10 Tijdschrift nummer 76 – CREATIVITEIT, VERANDERING, VRIJHEID – ligt op 18 maart in de krantenwinkel. Bestel uw exemplaar vooraf hier.
CHANEL METIERS D’ART: INGEWOON NEW YORKER
Fotograaf COLIN LEMAN
Mode-editor NANCY WAAR
Tekst DORA WERKTE
Model LINNA SHI bij Het Industriemodelmanagement
Haar SHIN ARIMA bij Home Agency gebruikt LEVEND BEWIJS
Make-up REI TAJIMA bij Bridge Artists gebruikt KANAAL Schoonheid
Mode-assistent JANE BICKFORD
Gieten EVAGRIA SERGE bij DM Casting
Productie GENADE BOYLE
Productie assistenten CASSIDY VLEUGELGAAT En FRANCESCO WIT
Overal kleding en accessoires KANAAL Collectie kunstvak 2026
