De volgende dag werden we wakker en gingen we aan het werk. De shuttle zette de deuren wijd open, stapte het terras op en klapte onze laptops open.
Het Agavehuset laat niet echt een scheiding tussen binnen en buiten toe. Het dringt aan op beide. We namen pauzes door in het bubbelbad te springen, een broodje te smeren, een wandeling te maken. Op een gegeven moment viel de WiFi uit. Er is daar ook geen mobiele service. We konden niet bedenken wanneer we voor het laatst in zo’n situatie zaten. En het voelde verfrissend. Een kleine tegenvaller.
We reden naar een koffieshop en deden ons voor als locals. Je kunt het een verstoring noemen. Maar dit zijn niet het soort heren die op deze reis waren. Elk klein ongemak kon in iets anders veranderen. Een kleine omweg. Een beter verhaal. Een reden om iets te zien wat we anders niet zouden zien.
Daarom moet je kieskeurig zijn met wie je reist. Je hebt jongens nodig die met de stroom mee kunnen gaan, maar ook op tijd komen voor een reservering. Ontspannen en aangespannen tegelijk. Een zeldzame combinatie tegenwoordig.
“Ga nooit op reis met iemand van wie je niet houdt.”
– Hemingway
