Samenwerking is daar een groot onderdeel van Een konijnenpootethos: in 2024, ARF lanceerde de Noir-uitgave, waarin het team samenwerkte met Nadia Lee Cohen om een foto van Inquire Mentendes opnieuw te maken, wat een keerpunt voor het tijdschrift markeerde. Daarna, ARF produceerde een iconische opname van Sean Baker en Mikey Madison om dit te vieren Anoraeen vijfvoudig Oscarwinnende film. Het strak samengestelde creatieve concept, geïnspireerd op een afbeelding uit 1976 van David Bailey, resulteerde in een omslag die een verzamelobject werd.
Fatima brengt ontwerpervaring mee uit haar tijd bij Pentagram in Londen voor en via Covid, wat ze omschrijft als een “rigoureuze opleiding in analoog ontwerp in een tijd waarin de industrie onder grote druk stond”. Door onder John Rushworth te werken, heeft de ervaring de overtuiging gewekt dat sterk werk is gebouwd op het concept dat elke typografische keuze, lay-outbeslissing en productiedetail geworteld moet zijn in een duidelijk idee – en daarbij moet een focus op fysieke kunstobjecten het productie-ecosysteem daarachter actief ondersteunen.
Hollywood is niet alleen meer een plek, het is een idee; het is het weglopen van explosies, het is het verlossingsverhaal uit het derde bedrijf in romcoms, of een gouden huid op een scherm. De iconische beelden waar we allemaal verliefd op zijn geworden, zijn, zoals Anthony Kiedis zingt, ‘gemaakt in een Hollywood-kelder’ – dus het team erachter Een konijnenpoot vindt Californië opnieuw uit via een alternatieve visie, zich bewust van hoe filmmaken slechts één stukje is in de gigantische quilt van onze visuele ideeën. Zoals Fatima zegt: “cinema beïnvloedt design, ontwerpframes fotografie, fotografie geeft vorm aan verhalen en schrijven verankert het allemaal. Wanneer deze elementen samen worden beschouwd, produceer je niet alleen inhoud, maar creëer je een cultureel object.” Daarom koos het team ervoor om verder te gaan dan Hollywood-clichés en te streven naar unieke stemmen in film, muziek en literatuur, met artiesten als Jeff Bridges, Boots Riley, Charles Burnett, Ottessa Moshfegh en Alana Haim – “de Californische dromers”.
