De nieuwe CDG Parfums-samenwerking van de Amerikaanse kunstenaar geeft een gevoel van het potentieel van de natuur voor ‘complexe en creatief plezier”
In 1999 dus Net als jongens opende voor het eerst zijn Chelsea-buitenpost in New York, er was niets anders opmerkelijks in de buurt behalve de Dia Art Foundation, die sinds 1987 West 22nd Street verankerde. “Toen we daar voor het eerst verhuisden, was er niets op straat behalve Dia en een paar galerijen”, zegt Adrian Joffe, president van Comme des Garçons International. “We zijn al heel lang buren.” Hun eerste formele partnerschap kwam in 2016 toen CDG Dia’s release van The Lightning Field ondersteunde, waarbij Dover Street Market gastheer was van de lancering. Nu zijn tientallen jaren van nabuurschap natuurlijk uitgemond in een diepere, afferente overeenkomst: ( ) Dia x Meg Webstereen nieuwe CDG Parfums-samenwerking met het befaamde hedendaagse kunstinstituut van New York.
Als ( ) Dia x Meg Webster de tweede geur van CDG Parfums is, ontwikkeld in samenwerking met een instelling – in 2014 werkten ze samen met de Londense Serpentine Gallery – is het hun eerste geur onder de hand of neus van een beeldend kunstenaar: de Amerikaanse beeldhouwer en installatiekunstenaar Meg Webster. De eerste overwegingen voor een geur vielen, zoals het ontwerp was, samen met Websters eerste grote solotentoonstelling in Dia’s Beacon-buitenpost, die in 2024 werd geopend. Geur is altijd inherent geweest aan de ervaring van haar sculpturen, die vaak uit de aarde zelf zijn gemaakt: zoutkegels, bedden van levend mos, spiralen van stokken. “Ik vond het een uitdaging om de geur van de werken zelf niet te kopiëren”, zegt ze, “maar een geur te creëren die de essentie weerspiegelt van het zien van mijn werk en het ervaren van de rangschikking van primaire vormen.”
Webster begon met vier woorden: “Forest. Rock. Soil. Flesh” – en wijlen Christian Astuguevieille, al dertig jaar creatief directeur van CDG Parfums, reageerde door meer dan twintig samples te sturen. “Ik heb twee jaar met Dia samengewerkt en heb monsters geroken die waren opgestuurd door Christian Astuguevieille en parfumeur Emilie Coppermann, totdat we bij een exemplaar kwamen dat werkte”, herinnert Webster zich. “Ze wist hoe ze wilde dat het rook”, voegt Joffe toe, “en dat is altijd de beste manier.” De uiteindelijke geur is in gelijke mate duidelijk en omhullend – wortelzaadolie en patchouli suggereren dat bosbodems, geranium en boommos doen denken aan de aarde na regen; Er zit iets transparants en luchtigs in de topnoten, voordat de basis van sandelhout uit Madagaskar dieper wordt en zich na verloop van tijd op de huid nestelt.
De verpakking en het flesje, beide ontworpen door Webster, zijn net zo doordacht en symbolisch als de geur: een gepolijste zilveren tetraëder die verwijst naar de geometrische vormen die haar praktijk gemeen hebben. Het reflecterende oppervlak verschuift met het licht en roept, zoals zij het zegt, ‘de kortstondige kwaliteit van parfum op door de vergankelijkheid van reflectie’. Op de fles een pictogram – ( ) – ontleend aan de schematische elementen van haar vroege sculpturen, die gebruik maakten van gesloten ruimtes om de toeschouwers ten opzichte van elkaar en het werk te positioneren. “Mijn vroege werk omvatte loopbruggen en formulieren om binnen te komen en iemand te ontmoeten”, legt Webster uit. “Het is een idee van twee mensen die samenkomen” – een typisch precies idee voor een parfum, dat een geur iets kan activeren tussen de mensen die het dragen, maar ook hen persoonlijk kan sieren.
, 2017)
‘Vlees’, zegt Webster over de meest ongebruikelijke van haar vier fundamentele woorden, ‘spreekt over het lichaam dat de werken waarneemt. Evenals de materialen die een soort vlees vormen voor de werken.’ Een gedachte die blijft hangen bij wat ze hier heeft gemaakt: een parfum dat verder gaat dan de illustratie en de sculptuur uitbreidt naar een nieuw register. De tijd beweegt in ( ) Dia x Meg Webster niet in één richting: het reikt terug via de decennialange vriendschap tussen twee instellingen, zijwaarts door de breedte van Webster’s praktijk en vooruit – of misschien diagonaal – naar de relaties die het activeert tussen de mensen die het dragen.
Geur is tenslotte een medium dat niet kan worden gecontroleerd: het verandert met de lichaamschemie, met de temperatuur, met de tijd. Voor een kunstenaar wiens praktijk zo nauwkeurig is geconstrueerd, wordt dit verlies van auteurschap misschien zijn eigen vorm van vrijheid. “Ik wilde hun ervaring niet beheersen”, geeft ze toe. “maar om hen te laten genieten van een gevoel van vrijheid en het potentieel van de natuur voor complex en creatief plezier.”
( ) Dia x Meg Webster is verkrijgbaar bij Dover Street Market en geselecteerde Comme des Garçons-winkels wereldwijd, waarbij een percentage van de opbrengst de programma’s van de Dia Art Foundation ondersteunt.
