Het op anime geïnspireerde ‘Code Vein 2’ zou misschien net genoeg kunnen doen om zielige vermoeidheid te omzeilen

Het is zes lange jaren geleden sinds de release Code aderen hoewel de vampirische anime Soulslike een aantal frisse ideeën had, is het genre sindsdien aanzienlijk veranderd dankzij FromSoftware’s Vuurring. We hebben ook games gezien zoals Leugens door P, Final Fantasy-oorsprongEn De overige 2 breng iets innovatiefs naar Soulslikes, maar tegelijkertijd heeft het genre een stortvloed aan afgeleide titels gekend en begint de vermoeidheid toe te slaan. Redelijk of niet, er zullen veel verwachtingen zijn Codejaar 2. Maar na vier uur spelen hoop ik dat het in de buurt van iets soortgelijks kan komen Leugens van P, en laat zien waarom Soulslikes überhaupt zo populair werden.

Ondanks de naam, Codejaar 2 is niet gerelateerd aan het originele spel. Volgens de producent van de game, Keita Iizuka, ziet het ontwikkelingsteam verhaal- en karakterdrama als een integraal onderdeel van de serie, en om dat te “maximaliseren” wilden ze een nieuw bord waarop spelers het lot van de wereld en zijn personages kunnen veranderen. Het voortzetten van het originele verhaal heeft deze visie mogelijk in gevaar gebracht vanwege de noodzaak om gebeurtenissen en beslissingen over te dragen, en het team was zich ook bewust van waar het Soulslike-genre zich bevindt.

Codejaar 2 speelt zich af in een wereld die op de rand van vernietiging staat, waar mensen en vampirische mensachtigen genaamd Revenants naast elkaar bestaan. Een eeuw voordat het spel begint, probeerden de Revenants een fenomeen te stoppen genaamd The Resurgence, dat levende wezens in zombieachtige monsters verandert. Maar dat mislukte, en nu worden de Revenants getransformeerd in nog sterkere verschrikkingen die The Resurgence versnellen. Jouw personage, een Revenant Hunter, ontmoet een mysterieus meisje en krijgt de kracht om door de tijd te reizen om de zaken recht te zetten.

Het tijdreiselement is het meest interessant Codejaar 2 op tafel brengt, vanwege de manier waarop het zowel mechanisch als verhalend is geïntegreerd. Je ziet dezelfde metgezellen in het verleden en het heden en bepaalt hoe hun verhalen zich afspelen.

“Er heeft absoluut een grote verschuiving in het genre plaatsgevonden. En voor ons fungeerde het in zekere zin gewoon als een goede druk om de spelers de best mogelijke ervaring te bieden die we konden”, zegt Iizuka. Omgekeerd. “Wat zit er eigenlijk in Code Veins DNA is karakterdrama, evenals dit gevoel om samen met deze personages deze moeilijke uitdagingen te overwinnen. De verschillende banden in het verhaal die de personages ervaren, zijn iets dat bepalend is Code ader en onderscheidt het van andere Souls-games.”

De demo die ik speelde was opgesplitst in twee secties. De eerste vond plaats in het verleden, waar ik probeerde een gebied genaamd Sunken City te redden en daarbij een pittige jonge wraakman ontmoette genaamd Josee. Nadat ik Josee een paar uur had leren kennen en een dodelijke baas had verslagen, moest ik de toekomst onder ogen zien waarin Josee in een vreselijk monster was veranderd. De emotionele kant van hoe dit zich afspeelt, is goed gedaan, waardoor er meteen schrijnende inzet ontstaat.

Codejaar 2 is duidelijk toegewijd aan het idee van tijdreizen als kern van het verhaal van de game, en niet alleen als een bijzaak. De regisseur van het spel, Hiroshi Yoshimura, citeert zelfs Terug naar de toekomst als inspiratie, wensend voor tijdreizen om een ​​”vonk” van opwinding en heldenmoed voor de speler te creëren. Het toch al emotionele verhaal wordt vervolgens geaccentueerd door de terugkeer van Memory Fragments, kleine verhaalvignetten die audiovisuele elementen gebruiken om achtergrondverhalen vorm te geven. Deze waren geweldig in het originele spel en ik ben blij om ze terug te zien komen.

Codeer ader 2’s verhalende ambities hebben mij al aan boord, maar de game heeft ook een aantal verleidelijke upgrades gemaakt om te vechten. Het voelt als een snellere, meer actiegerichte versie van wat je in de meeste Souls-games aantreft, maar er ligt nog steeds een zware nadruk op het gebruik van de unieke vaardigheden en movesets van verschillende wapens. Je hebt toegang tot meer dan zes wapens, waaronder eenhandige zwaarden, grootzwaarden, bajonetten, hamers en hellebaarden. Zelfs binnen deze brede categorieën kunnen specifieke wapens soms unieke stijlen en eigenschappen hebben.

Ik pakte de bajonet en koos voor een middellange-afstandsaanpak, waarbij ik op vijanden kon schieten en vervolgens dichterbij kon komen voor een gevecht. Je kunt ook ‘Formae’ voor elk wapen aanpassen. Dit zijn krachtige technieken die worden aangedreven door bloed, een hulpbron die je voortdurend uit vijanden moet halen met je ‘Jail’-wapen. Dit creëert een dynamiek van geven en nemen, waarbij je moet verdedigen, bloed moet trekken en vervolgens je aanval moet lanceren.

Maar het bepalende kenmerk van de game is, net als de eerste game, het partnersysteem, waarmee je een NPC-bondgenoot kunt meenemen om te kijken naar de hordes wezens die je neerhaalt. Dit geeft het een heel ander gevoel dan andere Souls-games, zowel omdat het het gevoel van isolatie waar het genre naar streeft teniet doet als omdat het een schat aan gevechtsopties opent. Partners kunnen worden opgeroepen om een ​​directere rol te spelen bij het helpen van u, of u kunt ze ‘assimileren’ om uw eigen krachten en statistieken te vergroten. Als je in de strijd sneuvelt, kan je partner je weer tot leven wekken en je gezondheid herstellen, ook al is de vaardigheid aan het afkoelen en wordt deze na verloop van tijd minder effectief. Zo is het Codejaar 2 Moeilijkheidsgraad naderen: in plaats van selecteerbare moeilijkheidsgraden biedt het je een heleboel opties met je partner.

Terwijl al deze elementen samenkomen om te geven Codejaar 2 een duidelijke identiteit, ook zijn er over de hele linie belangrijke verbeteringen doorgevoerd. De gevechten voelen helder en responsief aan, en als je graag voldoende opties voor builds en strategieën hebt, zul je hier veel hebben om van te houden. De strijd past ook goed bij het labyrintische kerkerontwerp, waarbij de moeilijkheidsgraad voornamelijk wordt overgebracht door middel van hulpbronnenbeheer in plaats van door puur brute kracht. Het gaat minder om het verslaan van een enkele vervelende vijand en meer om het overleven tot het volgende opslagpunt.

Er zijn nog steeds genoeg vraagtekens Codejaar 2. De game heeft een open-wereld-element dat ik niet heb gezien, en de manier waarop het wordt geïmplementeerd kan dingen maken of breken. En hoewel ik dol ben op de benadering van tijdreizen, ontrafelen dergelijke verhalen zich vaak in een wirwar van plotgaten en twijfelachtige sprongen in de logica.

Maar mijn grootste afhaalmaaltijd van Code ader 2 is dat het slim voelt om het te scheiden van de eerste game. Je kunt de elementen zien waarvan de ontwikkelaars denken dat ze ‘essentieel’ zijn voor de identiteit van de franchise, maar door ze te transplanteren naar een nieuwe wereld vol nieuwe ideeën krijgt de game een onverwachte frisheid. In zekere zin doet het me denken aan de Final Fantasy-serie, waarin je vertrouwde, comfortabele elementen tegen iets ambitieus en nieuws hebt. In een zeer competitief Souls-achtig landschap zou een dergelijke anthologiebenadering zijn vruchten kunnen afwerpen Codejaar 2en de serie als geheel, het randje dat het nodig heeft om op te vallen.

Codejaar 2 wordt op 30 januari gelanceerd voor PS5, Xbox Series X|S en pc.