Het Tiny Desk-concert van David Byrne
Er zijn een paar artiesten waarvan je hun naam en “Tiny Desk” samen hoort en je denkt: dit gaat geweldig worden. David Byrne is een van hen en zijn prestatie stelt niet teleur.
Hoewel Byrne en zijn band zich meestal over grote podia verspreiden, is het decorontwerp voor elke show bijna volledig kaal, zonder kabels of versterkers, en dragen de artiesten compacte, op maat gemaakte instrumenten om beweging te vergemakkelijken, bijna als een fanfare.
Het is gezellig, maar Byrne en zijn band, in bijpassende schitterende blauwe pakken, kruipen achter het bureau om vier nummers uit te voeren, te openen met het euforische ‘Everybody Laughs’, gevolgd door ‘Don’t Be Like That’, beide van zijn nieuwe album. Ze brengen ook twee Talking Heads-nummers: “(Nothing But) Flowers”, van het album Naked uit 1988, en een adembenemende versie van “Life Under Wartime”, uit Fear of Music uit 1979.
