Terwijl Chains of Love wordt uitgebracht van de aankomende Wuthering Heights-soundtrack van Charli xcx, vertelt regisseur C Prinz over de ‘aangeboren wilde energie”
gisteravond, Charlie xcx uitgegeven Ketens van liefdede tweede single van haar aankomende album Wuthering Heights, de soundtrack van Emerald Fennells langverwachte verfilming van de roman van Emily Brontë uit 1847. Er verschijnt een waanzinnige nieuwe videoclip met het nummer, geregisseerd en gechoreografeerd door C Prins. Chains of Love volgt de eerste single van het album, House, die vorige week werd uitgebracht, samen met een beklijvende videoclip van Mitch Ryan, die de gotische, sombere toon zette van de visuele en auditieve wereld van de film voorafgaand aan de release op 13 februari 2026.
C Prinz zegt dat Charli dit project benaderde met een “aangeboren wilde energie” die vervolgens de hele beeldtaal van de video vormgaf. “Er zit een rauwheid in Charli’s wereldopbouw die ik altijd heb bewonderd”, vertelt C Prinz aan AnOther. “Ze neemt popmuziek en mengt deze met de diepzinnige lagen van het hedendaagse bestaan en distilleert deze tot iets suggestiefs en echts.”
De creatieve relatie van het paar begon lang vóór Wuthering Heights. C Prinz herinnert zich dat ze door Los Angeles reed in haar ‘beat-up’ 01 Honda, terwijl ze op repeat luisterde naar Charli’s nummer Tears uit 2017. “Ik heb mijn eerste liefdesverdriet meegemaakt in LA. Waarschijnlijk snikkend”, herinnert ze zich. “Het moment was zo verwoestend romantisch. Het is nog steeds een van mijn favorieten.” Ze ontmoetten elkaar later terwijl C Prinz met Caroline Polachek werkte aan haar Pang-tour, waarop Charli zong. “Het was de eerste liveshow die we deden na Covid en de energie was meer dan elektrisch.”
Sindsdien heeft C Prinz de beweging achter enkele van Charli’s meest iconische momenten geregisseerd, van de relaxte choreografie van 360 tot de zweterige intensiteit van de Brat World Tour. “Bewegingsregisseren met Charli is alsof je in een spanningsveld zit: haar optreden blinkt gewoon uit”, legt ze uit. De Brat-tour, voegt ze eraan toe, was opgebouwd rond bewegingen die ‘willekeurig, instinctief, geboren uit het moment’ leken, vormgegeven om te lijken op ‘de club: bezweet, impulsief … een achtbaan van emotie’.
Het concept voor Chains of Love begon met een eenvoudig beeld: “Charli ligt met zijn gezicht naar beneden op een bankettafel als een godheid in een barokke koortsdroom – half muze, half monster.” Wat volgde was een verkenning van ‘gevangen verlangen’, een gotisch ritueel waarin Charli geen personage speelt, maar een kracht belichaamt. “Ze is magnetisch, destructief, erotisch, goddelijk”, zegt C Prinz. “Ik heb de video opgebouwd rond het idee dat haar lichaam tussen bezit en proclamatie wordt geduwd, alsof de ruimte zelf verliefd op haar is en niet kan beslissen of ze haar moet aanbidden of vernietigen.”
Voor de regisseur sluit het project intuïtief aan bij de emotionele vluchtigheid van Emily Brontë’s roman, die zij omschrijft als ‘een onderzoek naar obsessie, zelfvernietiging en psychisch weer’. Met Chains of Love bestormt het channelpaar iets heftigs, decadents en ongebondens. Het resultaat is een videoclip die historisch en toch volkomen eigentijds aanvoelt. “Het werd een soort gotisch uitvoeringsritueel: toewijding die omsloeg in hysterie, schoonheid die instortte in transcendentie, alles binnen één surrealistisch, decadent tableau.” De zomer van de snotneus is voorbij – wacht de gothic-winter.
