Vuur maken van ijs bevindt zich op het grensvlak van overlevingsvaardigheden en wetenschappelijk experiment. Het is een van die technieken die aanvoelt als een slimme overlevingshack – en technisch gezien is dat ook zo – maar in de praktijk is het notoir moeilijk. Om dit voor elkaar te krijgen is een vrijwel perfecte combinatie van omstandigheden nodig: helder en direct zonlicht, kalme lucht, droge pieken en, het allerbelangrijkste, een flinke brok ongewoon helder ijs. De laatste vereiste maakt deze methode bijzonder moeilijk van aard. Natuurlijk voorkomend ijs is vaak troebel, gebarsten of zit vol met luchtzakken, die allemaal het licht verstrooien in plaats van het te concentreren.
Dat gezegd hebbende, het is nog steeds mogelijk. Een kleine kans is immers beter dan geen kans.
Als zodanig is dit nog steeds een waardevolle vaardigheid om te begrijpen en ermee te experimenteren. Je kunt proberen er thuis vertrouwd mee te raken door zelf helder ijs te maken: kook eerst water om opgeloste gassen te verwijderen en vries het vervolgens langzaam in om belletjes te minimaliseren; gebruik een geïsoleerde container zodat deze geleidelijk van boven naar beneden bevriest. Wanneer u op deze manier oefent, kunt u zich concentreren op het vormgeven, polijsten en rechttrekken van de lens zonder dat u met slechte materialen of slecht weer hoeft te vechten.
Uiteindelijk moet je vuur uit ijs niet zien als een betrouwbaar back-upplan, maar als een laatste wanhopige poging in een werkelijk penibele situatie – en als een fascinerende demonstratie van wat mogelijk is als natuurkunde, geduld en omstandigheden perfect op elkaar aansluiten.
