Hollywood houdt van slapelozen, maar is er sprake van slaapgebrek?

Vechtclub eindigt met een groep radicale anarchisten die het torenhoge hoofdkantoor van de creditcardmaatschappijen opblaast, maar het begint allemaal omdat de verteller geen goede nachtrust kon krijgen. Misschien hele gekke zaak had voorkomen kunnen worden als hij had genomen Dr. Luis Buenavers advies in plaats van de hele nacht dronken te worden.

“Het is belangrijk om consistent, bewust en bewust te zijn van de slaap”, zegt Buenaver, directeur van het Behavioral Sleep Medicine Program van Johns Hopkins. Omgekeerd. “Mensen raken gefrustreerd door slapeloosheid, en dan is het gemakkelijk om in slechte gewoonten te vervallen, en dan ben je uitgeput en jaag je op slaap.”

Van Taxichauffeur En De machinist naar, ja, Slapeloosheideen chronisch onvermogen om te slapen is een filmische afkorting voor een personage dat gestrest of vervreemd is. Maar je hoeft geen 60 pond af te vallen en een uitgemergelde paranoïde te worden zoals Trevor Reznik van Christian Bale om het tegen te komen; Buenaver zegt dat ongeveer een derde van de Amerikaanse bevolking op elk moment moeite heeft om in slaap te vallen of door te slapen, waarbij 10 tot 20 procent ‘voldoet aan de criteria voor chronische slapeloosheid’.

Slapeloos op het witte doek

Slapeloosheid kan grofweg worden gedefinieerd door drie factoren: moeite met inslapen, moeite met in slaap blijven, of zich niet uitgerust voelen na het slapen.

“Iedereen wordt ’s nachts wakker, maar stel dat je drie of vier keer wakker wordt”, zegt Buenaver. “Als we je wakkertijd bij elkaar optellen en het is meer dan een half uur, dan zou dat voldoen aan de definitie van moeite met inslapen.”

Iedereen kan een paar slechte nachten hebben. Misschien bent u gestrest door een grote deadline, financiële problemen of relatieproblemen. Misschien, zoals Al Pacino in Slapeloosheid, Je hebt per ongeluk je partner neergeschoten voordat hij je interne zakengeheimen kon prijsgeven, en nu probeer je verwoed dit te verdoezelen terwijl je ook een moord oplost. Hoe dan ook, “slapeloosheid wordt erger als de slechte slaap voorbij de stressfactor voortduurt”, zegt Buenaver. “Als je gedurende minimaal drie maanden minstens drie nachten per week slecht slaapt, voldoe je aan de diagnostische criteria voor slapeloosheid.”

“Ik herinner me dat ik dacht dat Pacino het heel goed deed. Ik kon het aan zijn ogen zien.”

Twintig procent van de bevolking zit, voor zover wij weten, niet in een vechtclub, en Buenaver merkt op dat Hollywood de neiging heeft om het uiterste van het spectrum te portretteren. “In de popcultuur wordt er vaak te veel nadruk op gelegd; in werkelijkheid kan het subtieler zijn”, zegt Buenaver. “Hoewel ik me herinner dat ik dacht dat Pacino het heel goed deed. Ik kon het aan zijn ogen zien.”

Vechtclub’s verteller beweert zes maanden zonder slaap te hebben gezeten; Reznik, ik de machinist, voor een jaar. Realistisch gezien grijpen ze waarschijnlijk minstens een paar uur weg van het scherm.

“Als mensen zeggen dat ze zes maanden niet hebben geslapen, is mijn interpretatie via mijn klinische filter dat ze al zes maanden heel erg ernstige slapeloosheid hebben”, zegt Buenaver. “De voelt alsof ze niet hebben geslapen, maar misschien krijgen ze twee tot vier gefragmenteerde uren per nacht.

Om dit te illustreren zegt Buenaver dat zogenaamde Navy SEALs die tijdens hun training slapeloos worden, de zogenaamde ‘Een helse weekMeld hallucinaties al na vijf dagen. Buenaver zelf had ooit een slaapgebrek-hallucinatie van een ‘grote, neonkleurige duizendpoot midden op de weg’ aan het einde van een skireis in zijn studententijd (maak je geen zorgen, hij was gestopt).

“Je kunt niet echt zonder slaap”, zegt Buenaver. “De drempel van iedereen is anders, maar als je letterlijk zonder slaap komt, kom je op een punt waarop je hersenen je vrije wil zullen negeren en je gewoon zullen afsluiten. Er zijn enkele heel zeldzame gevallen geweest waarin mensen gewoon niet konden slapen, maar dat is de uitzondering.”

Terwijl een gigantische neonduizendpoot het misschien had gegeven Slapeloosheid nogal een wending, Buenaver merkt op dat de realiteit van slapeloosheid vaak een subtiele parade van kleine fouten en fouten is.

“Ik wilde het rusteloze personage laten zien dat probeert te slapen en vervolgens de camera met de klok mee bewegen om het verstrijken van de tijd te laten zien”, zegt Buenaver, terwijl Christopher Nolan hem om tips vraagt. “Laat ze zien wanneer ze de hele nacht wakker zijn en dan ’s ochtends trekken. Hun oogleden sluiten zich overdag, ze hebben moeite met concentreren, dat soort dingen. Laat het meerdere nachten zien. En laat de persoon zien die fouten maakt, zoals dingen vergeten op het werk of de kachel niet uitzetten.”

Ongeacht hoe slapeloosheid op het scherm wordt weergegeven, er gebeurt meer onder de motorkap dan alleen existentiële verveling.

Dan schiet het personage natuurlijk per ongeluk zijn partner neer. Maar ongeacht hoe slapeloosheid op het scherm wordt weergegeven, er is meer aan de hand onder de motorkap dan alleen existentieel gezwoeg of de druk van een moordonderzoek met hoge inzet.

“Er zijn drie factoren die aan slapeloosheid ten grondslag liggen en deze in stand houden”, zegt Buenaver. “Hersenopwinding, circadiane ritmes en je slaapdrift. Mensen met slapeloosheid hebben doorgaans veel meer hersenactivatie; ze zijn ’s nachts overactief vergeleken met normale slapers. Ze hebben ook een zwakkere slaapdrift en er kan een mismatch zijn tussen wanneer je moet slapen en wanneer je lichaam klaar is om te slapen.”

Met andere woorden, je wil en je lichaam zijn niet op één lijn, en je hersenen maken zich daar zorgen over of fixeren zich op een ander probleem, of het nu een recente misstap is of een videogamebaas die het je moeilijk maakt. Genetica en onderliggende gezondheidsproblemen kunnen ook een factor spelen.

“Iedereen brengt een zekere mate van genetische aanleg met zich mee”, zegt Buenaver, “en of deze zich manifesteert, hangt af van je omgeving.” Maar uiteindelijk kan slapeloosheid iedereen overkomen. Buenaver noemt het tweerichtingsverkeer: slaapproblemen kunnen bijdragen aan andere problemen, en andere problemen, zoals pijn of depressie, kunnen bijdragen aan een slechte slaap.

Meer informatie over slaap

Slapeloosheid is door de geschiedenis heen een beruchte strijd geweest, en figuren variërend van Marcus Aurelius tot Vladimir Nabokov hebben dit aangepakt. Beiden hadden waarschijnlijk baat kunnen hebben bij een betere slaaphygiëne. Een van de grootste misvattingen over slaap is dat je het niet hard kunt forceren; weten dat je slaap nodig hebt, maar urenlang woelen en draaien in een gefrustreerde poging om het te krijgen is contraproductief.

“Een van de meest voorkomende coping-strategieën is dat mensen met slapeloosheid hun kans om te slapen proberen te maximaliseren”, zegt Buenaver. “Ze gaan misschien eerder naar bed en blijven langer in bed liggen, maar dat betekent niet dat ze daadwerkelijk langer slapen, maar wel dat ze meer tijd in bed doorbrengen. Als je dit regelmatig doet, leer je het bed te associëren met een plek waar je ligt en voel je je angstig en geïrriteerd door je onvermogen om goed te slapen. Het helpt om ’s nachts mentaal actiever te zijn.”

“Als je moeite hebt met slapen, is wat je in bed doet van belang.”

Ons vermogen om te slapen, zegt Buenaver, is niet grenzelozer dan onze eetlust. Als je negen uur in bed doorbrengt maar slechts zes uur slaap krijgt, demp je het vermogen van je hersenen om adenosine te produceren, de neurochemische stof die je slaapdrift regelt.

“Adenosine wordt gewist als je slaapt”, zegt Buenaver. “Hoe langer je wakker bent, hoe meer adenosine je hersenen produceren, en hoe slaperiger je je zult voelen als je naar bed gaat. Het is als een ballon. ’s Ochtends is hij plat, je blaast hem geleidelijk op gedurende de dag, en tegen bedtijd wordt er een bepaalde druk opgebouwd. Die druk om te slapen is je slaapdrift, maar als je niet zoveel tijd in bed hebt, dan heb je minder adenosine, aan het eind van de dag, en elke keer dat je slaapt of ga liggen, het is alsof je wat lucht uit die ballon laat ontsnappen.

Je poging tot een kattendutje in de middag kan je daarom bijten als je ’s nachts probeert te slapen, en andere activiteiten kunnen ook averechts werken.

“Voor de gemiddelde persoon die zijn slaap wil verbeteren, zou ik hem willen zeggen dat hij alles wat hij in bed doet moet beperken tot slaap en intimiteit”, zegt Buenaver. “Veel mensen kijken tv, eten en werken in bed. Als je dat doet en goed slaapt, is dat goed voor je. Maar als je moeite hebt met slapen, doet het er toe wat je in bed doet.”

De gevolgen van slapeloosheid zijn talrijk en onaangenaam. Het is niet waarschijnlijk dat je een schurkenstaten tweede persona vormt, maar het kreupele uiterlijk en de wazige geest van Edward Norton waren geloofwaardig. Vermoeidheid, humeurigheid en gebrek aan motivatie komen vaak voor en idealiter zou u geen enkele machine moeten bedienen; Reznik had al lang voordat hij de arm van een collega afsloeg een andere baan moeten vinden.

“Rijden met slapeloosheid is gevaarlijk. Het ministerie van Transport heeft onderzoeken gedaan”, zegt Buenaver. “Als je slaapgebrek hebt en aan het rijden bent, kunnen je ogen een seconde dichtvallen. Het wordt gedefinieerd als een microslaap, je slaapt letterlijk een seconde. Het kan jou en anderen in gevaar brengen.”

Maar er zijn oplossingen, op voorwaarde dat je een sympathiekere arts vindt dan de verteller Vechtclub deed. Medicijnen kunnen op korte termijn verlichting bieden, maar cognitieve gedragstherapie voor slapeloosheiddie ontspanningstechnieken en veranderingen in uw levensstijl en slaaproutine kunnen omvatten, is ideaal.

“De effecten van de behandeling zijn duurzaam”, zegt Buenaver. “Een typische cursus duurt ongeveer zes sessies. Als je klaar bent, hebben mensen de neiging jarenlang verbetering te laten zien. Medicatie richt zich op de symptomen, terwijl therapie zich richt op de onderliggende oorzaak van de slaapstoornis.”

Zoals zoveel filmpersonages met problemen, heeft onze favoriete fictieve slapeloosheidspatiënt eigenlijk alleen maar therapie nodig. Maar welke aanpak u ook kiest, Buenaver moedigt routine aan.

“Kijk eens naar de afgelopen twee weken, schat je gemiddelde slaaptijd en tel daar 30 minuten bij op”, zegt hij. “Dat zou je totale tijd in bed moeten zijn vanaf het moment dat je in bed ligt tot het moment dat je opstaat. Elke dag op dezelfde tijd wakker worden is erg nuttig omdat het je biologische klok traint en je lichaam van consistentie houdt. En als de bedtijd verandert en je je niet helemaal slaperig voelt, wacht dan tot je je zo slaperig begint te voelen dat je denkt dat de kans groot is dat je de volgende nacht in slaap valt en dat zal je ten goede komen.”