Het is niet moeilijk te begrijpen waarom de Resident Evil-franchise vrijwel vanaf het moment dat de eerste game werd uitgebracht voor het grote scherm was bestemd. De beklemmende sfeer en het duistere mysterieverhaal van de game brachten niet alleen een revolutie teweeg in het survival-horror-genre, maar voelden destijds ook diep filmisch aan. Het duurde niet lang voordat fans de effecten zagen – het was niet alleen een van de inspiraties erachter 28 dagen later en de heropleving van zombiefilms begin jaren 2000, maar slechts zes jaar na de release van de eerste game, Residentieel kwaad kreeg zijn eigen verfilming dankzij Paul WS Anderson. Hoewel de Anderson Resident Evil-filmfranchise een enorm financieel succes was voor Sony Pictures, kwam het origineel uit in een tijd waarin aanpassingen (vooral voor videogames) het bronmateriaal leken te schuwen, wat betekende dat zes films in hun eigen ingewikkelde continuïteit terechtkwamen.
Sinds het begin van Anderson’s franchise in 2016 smeken fans van de games om een aanpassing die het gevestigde verhaal en de canon volgt, maar de aanstaande reboot van dit jaar heeft dat al duidelijk gemaakt. ze zullen niet op dezelfde melodie spelen als de spellen. Maar in 2021 werd aan die wensen voldaan door een verlaten reboot die onder de radar vloog, ook al is het waarschijnlijk de meest directe aanpassing tot nu toe.
Resident Evil: Welkom in Raccoon City staat zeker niet bovenaan iemands lijst van de beste zombiefilms ooit gemaakt; het komt voort uit een fout van de kleine lettertjes en mist de stilistische flair die zo overheersend was in aanpassingen van de franchise. Maar wat het ontbreekt in de post-Matrix de kinetiek van de Paul WS Anderson-films maakt dit ruimschoots goed door een toewijding aan het verhaal van de games. Door de gebeurtenissen van de eerste twee games te verslaan, WRC volgt tegelijkertijd het verhaal van de Specialized Police Squad (STARS) van Raccoon City die in een nachtmerrie terechtkomt in Spencer House, samen met de beginnende agent Leon S. Kennedy (Avan Jogia) en Claire Redfield (Kaya Scodelario) die een uitbraak in de hele stad proberen te overleven.
Eén-op-één-recreaties zijn niet noodzakelijkerwijs een cheatcode voor het maken van een doordachte aanpassing, maar na zes films vol vermoedens is er iets de moeite waard om enkele van de iconische scènes uit de games tot leven te zien komen. Het is duidelijk dat regisseur Johannes Roberts een grote fan is van het materiaal, en er is een aanstekelijke charme die hij oproept met zijn hardnekkige trouw: is iemand immuun voor grinniken als hij ziet hoe de eerste zombie een lid van het Bravo-team verslindt op het moment dat onze helden de Spencer Mansion binnenkomen, of na het bekijken van de openingsbeelden van Resident Evil 2 tot leven gebracht in wat bijna een shot-voor-shot-recreatie is?
Een van de vele momenten die bijna identiek zijn aan hoe het zich afspeelt in de videogame.
Sony-foto’s
Over esthetiek en nauwkeurigheid gesproken: de film doet ook een moedige poging om de iconische personages uit de videogame tot leven te brengen. Chris (Robbie Amell) en Claire Redfield zien eruit alsof ze rechtstreeks uit de respectieve remakes zijn gehaald van de games waarin ze debuteerden, wat heel anders is dan het radicale vertrek van de Anderson-films. De rest van het ensemble is een allegaartje en mist het soort scherpe karakterschrijven dat je geliefd zou maken bij de cast. Avan Jogia brengt een jongensachtige charme en een ontspannen charisma in zijn vertolking van de vroegrijpe Leon Kennedy, maar het personage slaagt er niet in om te schrijven dat hem naar de achtergrond degradeert en hem berooft van de heldenmoed en vindingrijkheid in de games waar hij bekend om staat als Tom Hosker en Albert, terwijl hij bekend staat om zijn rol als Tom Hosker. Machiavellistisch groot slecht, hij zit in het originele materiaal.
Meer dan eerdere filmincarnaties, Welkom in Raccoon City neemt een diepe duik in de canon van de game, remixt er een deel van en tilt andere aspecten naar voren. Vanaf de verschijning van de daadwerkelijke Patient Zero Lisa Trevor (een tragisch personage toegevoegd aan de remake uit 2002 van Residentieel kwaad) tot een easter egg-tease van de aanvallende Ashford Twins (meer dan waarschijnlijk een opzet voor een vervolg dat nooit is uitgekomen), is het duidelijk dat de filmploeg hun huiswerk heeft gedaan en fans van de serie betekenisvol wilde belonen met een geleefde wereld die ze zouden herkennen. Deze geest van fanservice strekt zich ook uit tot de verschillende zombies en wezens in de film. Hoewel het erop lijkt dat Roberts de grote tirannen heeft gered voor een vervolg, worden we nog steeds getrakteerd op een paar herkenbare vijandelijke typen uit de games, waaronder de geïnfecteerde honden die in de eerste game een serieuze pijn veroorzaakten, evenals de angstaanjagende Lickers die debuteerden in Resident Evil 2.
De kostuumafdeling heeft duidelijk hun onderzoek gedaan.
Sony Pictures-entertainment
Hoezeer de film ook probeert een liefdesbrief aan de franchise te zijn, hij wordt ook tegengehouden door zowel het schrijven van het script als de problemen die gepaard gaan met videogameaanpassingen. Residentieel kwaad was zo’n baanbrekende ervaring omdat de verstikkende sfeer en angst rechtstreeks voortkwamen uit je interacties en besluitvorming, waarbij elke verkeerde keuze een kans voor het spel was om je bang te maken. Welkom in Raccoon Cityomdat het een film is, kan het diezelfde energie niet repliceren, en in plaats van de inzet en spanning op te voeren door soortgelijke wanhopige beperkingen die je door de games worden opgelegd (beperkte munitie, relatieve isolatie), neigt het in plaats daarvan naar een actie-horror-sfeer die meer lijkt op de sfeer van de third-person shooter. Resident Evil 4of (voor een geschiktere filmreferentie), die van James Cameron Buitenlanders. Het verhaal zelf lijdt ook onder de beslissing om te combineren Residentieel kwaad En Resident Evil 2 spel; in plaats van twee verhalen met voldoende tijd om onze personages te ontwikkelen en grote ontwikkelingen de ruimte te geven, worden ze genadeloos met elkaar versmolten en voelt de hele film overvol aan.
Zelfs met zijn fouten, Resident Evil: Welkom in Raccoon City is een over het algemeen leuke, vooral opwindende rit door een van de meest iconische plekken op het gebied van gaming en entertainment als geheel. Voor het eerst sinds het pand naar Hollywood werd gebracht, WtRC probeert een ervaring te bieden die oude fans gerust zal stellen, zelfs ten koste van nieuwkomers in de serie die het misschien ingewikkeld of te compact vinden. Het is zeker lang niet zo nieuw voor het genre als het originele spel was op het moment van uitgave, maar voor iedereen die bereid is enkele manieren over het hoofd te zien waarin het verschilt van het materiaal, valt er veel te waarderen aan de John Carpenter-achtige rijkdom van de film en de liefde voor de games die van het scherm straalt.
