Een paar maanden geleden vroegen we je wat geld vraag zit in je gedachten. We ontvingen bijna duizend reacties, en een thema dat keer op keer naar voren kwam, was de financiële moeilijkheid als thuisblijvende ouder. Vandaag zijn we benaderd CPA Ariël LaFond om de vraag van een lezer over het handhaven van veiligheid en onafhankelijkheid als niet-verdienende echtgenoot te helpen beantwoorden…
CoJ-lezer: Ik ben al acht jaar een moeder die thuis blijft sinds de geboorte van mijn eerste kind. Ik heb deze beslissing genomen; mijn man heeft altijd 100% achter elke keuze gestaan die ik hierin maak. Hoewel deze opzet nog steeds het beste voelt voor ons gezin, ben ik nu volledig afhankelijk van zijn inkomen – en heb ik geen idee wat ik zelf zou doen als hem iets zou overkomen. Ik hou niet van dit gevoel, maar ik weet niet hoe ik er omheen moet. Ik ben de primaire ouder – verantwoordelijk voor het naar school brengen van de kinderen, voor ze zorgen als ze ziek zijn, voor de sportoefeningen, huiswerk en speelafspraakjes, en voor het grootste deel van het huishoudelijk werk en de mentale belasting. Deze dingen laten mij niet veel ruimte over voor een baan die meer zou opleveren dan ‘leuk geld’. Heb ik verkeerd gebeld? Hulp!
Ariel: Er is hier eigenlijk geen sprake van een ‘verkeerde’ oproep. Voor veel gezinnen – en om vele redenen – is het zinvol om één ouder thuis te laten blijven. Afhankelijk van wat jullie ieder verdienen, is dit vaak de meest kosteneffectieve route. Maar je moet het voor de lange termijn uitspelen, wat vaak betekent dat je rekening moet houden met ongemakkelijke ‘wat als’-scenario’s. In een ideale wereld zouden alle aanstaande ouders deze details uitwerken voordat kinderen in beeld komen. In werkelijkheid wil niemand over dat soort dingen praten!
Met andere woorden: je bent (helemaal) niet alleen. Veel thuisblijvende ouders merken dat deze zorgen jaren later bij hen opkomen. Dat geldt overigens ook voor veel werkende echtgenoten; dit is een familiekwestie en beide partners moeten erbij betrokken worden. Als stellen bij mij komen voor advies, zeg ik dat ze als volgt moeten beginnen:
Stap één: Voer een gesprek. Beide partners, werkend of niet, moeten een duidelijk beeld hebben van de financiën van het gezin. Als u dat niet doet, hoeft u niet in paniek te raken (ook al voelt u dat wel). Probeer in plaats daarvan leiding te geven vanuit nieuwsgierigheid. Het is belastingseizoen. Geen beter moment om te zeggen: “Hé, hoe hebben we het vorig jaar gedaan? Ik wil echt een beter gevoel voor de dingen krijgen.” Gewoon weten wat jullie gemeen hebben is een goede eerste stap. Wees eerlijk over je zorgen: ‘Ik wil er meer bij betrokken zijn. Sommige mensen verliezen hun partner en blijven onvoorbereid achter. Ik wil dat we ons veilig voelen.’ Praten over geld kan stressvol zijn, maar ze maken deel uit van het leven – en van het huwelijk. Ga ermee aan de slag met een teamgerichte instelling, want dat ben je: een team dat dezelfde doelen nastreeft.
Stap twee: Zorg dat u alleen een betaal- en spaarrekening op uw naam heeft. Als u de niet-verdienende partner bent, of van plan bent dit te worden, moet u ook van plan zijn wat geld op een rekening te hebben waar alleen u toegang toe heeft. Daar zijn veel redenen voor, omdat er veel manieren zijn waarop geld – zelfs op een gedeelde rekening – tijdelijk niet beschikbaar kan zijn. Je hoeft niet alle konijnenholen van mogelijke scenario’s af te gaan (medische onbekwaamheid, schipbreuk op een onbewoond eiland – ben je al bang?). Zorg er wel voor dat u de rekeningen kunt betalen als er iets gebeurt met of met de persoon wiens naam op de loonstrookjes staat. Jullie slapen allebei beter!
Stap drie: Creëer volledige zichtbaarheid en een routine om deze te behouden. Wat dat betreft, zorg ervoor dat je het weet Hoe om de rekeningen te betalen. Veel mensen vertellen mij dat ze eigenlijk niet weten hoe de hypotheek of de huur betaald gaat worden. Beide partners moeten een duidelijk beeld hebben van de dagelijkse uitgaven en inkomsten van het gezin. Ik stel voor een maandelijkse bijeenkomst te houden, gewoon om bankafschriften, rekeningen, enz. te bekijken. Ken de login en wat er vanaf welke rekening wordt betaald. Zorg ervoor dat u het salaris van uw partner begrijpt, evenals eventuele veranderingen die zich op dat vlak kunnen voordoen. Met het risico het voor de hand liggende te zeggen: het feit dat u op dit moment de niet-verdienende partner bent, betekent niet dat u geen enkele verantwoordelijkheid draagt als het gaat om de gezinsfinanciën. Doe geen afstand van dit standpunt.
Stap vier: Zorg voor een levensverzekering en/of arbeidsongeschiktheidsverzekering. Dit is weer een lastige taak waar niemand mee te maken wil krijgen, maar je moet zeker een levens- en/of arbeidsongeschiktheidsverzekering hebben. Een beleid voor zowel de verdienende als de niet-verdienende echtgenoot zou ideaal zijn (gezinnen hebben vaak noodopvang voor kinderen nodig na het overlijden of letsel van een primaire ouder), maar de situatie van iedereen is anders. Als u het zich niet kunt veroorloven om beide partners te verzekeren, zou ik doorgaans voorstellen om voorrang te geven aan de verdienende echtgenoot. Veel werkgevers bieden levensverzekeringen aan, maar niet alle polissen zijn gelijk. Lees de kleine lettertjes en overweeg of u een aanvullende polis moet afsluiten om er zeker van te zijn dat u echt gedekt bent. Nogmaals, niemands favoriete taak, maar geloof me, je zult VEEL gemakkelijker ademen als het klaar is!
Stap vijf: Zorg voor een pensioenplan (voor jou!). Het is gemakkelijk om het sparen voor uw pensioen te vergeten als u niet meer werkt, maar het goede nieuws is dat het ook gemakkelijk is om opnieuw te beginnen, en het is een geweldige financiële zet voor het hele gezin (teamgeest, toch?). Met Echtelijke IRA’s kan de werkende partner bijdragen aan de pensioenrekening van de niet-werkende partner. Ik weet dat het idee dat je partner ‘betaald wordt’ voor sommigen ongemakkelijk kan zijn. Maar bijdragen aan uw pensioenrekening betekent meer belastingvrije kronen in de gezinspot. En als het einddoel een comfortabel pensioen samen is, is dit echt een overwinning.
Als ik ten slotte een optionele stap zes zou voorstellen, zou dit deze zijn: Schrijf de ‘leuke geld’-klus niet af. Het gaat niet zozeer om het inkomen, maar om de potentiële waarde van het voet tussen de deur houden. En trouwens, het kan zijn dat je niet eens over de bandbreedte beschikt naar op dit moment, in welk geval het volledig geldig is. Laten we eerlijk zijn: de fulltime ouder heeft vaak een zwaardere baan dan de werkende, vooral in bepaalde fasen van het ouderschap. Maar als je merkt dat je de energie en het verlangen hebt om op een kleine manier betrokken te raken bij het personeelsbestand – of het nu gaat om het behouden van een diploma, het aannemen van een kortlopend project of gewoon koffie drinken met een oude collega – kan dit het gevoel van onafhankelijkheid versterken dat je mist. Bovendien zal het een minder toetredingsdrempel betekenen als je op een dag besluit weer fulltime buitenshuis te gaan werken.
Dat betekent niet dat het moet, of dat je geen andere opties hebt. Dit is gewoon een andere optie om te overwegen. Dat is het belangrijkste van al dit advies: je hebt opties. Je hebt niet verkeerd gebeld, dat heb je gedaan -een telefoongesprek. En nu moet je meer doen.
Ariël LaFond is een CPA, fractioneel CFO en expert op het gebied van belastingplanning die zowel bedrijven als particulieren adviseert over financiële groei. Daarnaast schrijft zij de nieuwsbrief stom rijkhet delen van advies en uitleg over alles wat financieel is. Ze woont in New York met haar man en reddingspuppy Lucy.
Hartelijk dank, Ariël! Heeft u een geldvraag waar u graag hulp bij wilt? Laat het ons weten in de reacties.
PS De gewoonte van 30 seconden die me hielp binnen mijn budget te blijvenEn Praat u met uw collega’s over uw salaris??
(Foto: Alina Hvostikova/Stocksy.)
