Bij binnenkomst Cannupa-handschoenen Lugers nieuwe tentoonstelling, druipende grond door Joslyn Kunstmuseumbezoekers bevinden zich in zekere zin onder water. Frames van stierenboten varen boven ons, verwijzend naar de kleine vaartuigen die in het verleden door sommige Plains-stammen werden gebruikt, en oriënteerden ons in de context van Joslyns locatie in Omaha langs de rivier de Missouri, de kunstcollectie van het museum en de Mandan-, Hidatsa-, Arikara- en Lakota-afstamming van Luger.
Luger staat bekend om zijn interdisciplinaire verkenningen van zijn voorouders in de Northern Plains door middel van klei, beeldhouwkunst, performance, textiel, video en meer. Voor druipende aarde, de kunstenaar liet zich inspireren door een bron die nauw verbonden was met zowel Joslyns bezittingen als zijn eigen observaties van kunst in zijn jeugd: het werk van de Zwitserse kunstenaar Karl Bodmer (1809-1893).
Tussen 1832 en 1834 vergezelde Bodmer de Duitse natuuronderzoeker Prins Maximiliaan van Wied op een Noord-Amerikaanse expeditie. Bodmer trad op als officiële documentairemaker en beschreef de landschappen en mensen die ze tegenkwamen visueel in talloze tekeningen en aquarellen, waarvan er vele later in Europa als litho’s werden gereproduceerd. Zijn portretten, waarin vaak de nadruk wordt gelegd op ceremoniële regalia, vormen een waardevol bewijs van de identiteit van de Indiaanse stammen in deze tijd.
Aangetrokken door de aard van artefacten – hoe Bodmers werk bijvoorbeeld een artefact van een artefact kan worden binnen het raamwerk van graphics en reproducties – overweegt Luger hoe verhalen zowel worden overgebracht als ontvangen. Toen Bodmers schilderijen in de 19e eeuw in litho’s werden vertaald, namen de prentmakers vrijheden door een aantal van wat zij zagen als fouten of weglatingen te ‘corrigeren’, door anatomische afwijkingen te veranderen of details te missen. In sommige gevallen waren deze correcties echter niet echt een weerspiegeling van de werkelijkheid, zoals de originele aquarellen laten zien.
Luger is geïnteresseerd in hoe na verloop van tijd wat in druk wordt gezet vast, soms onbegrepen en inflexibel wordt. Aan de andere kant zijn mondelinge tradities zoals die van de stammen van de Northern Plains voortdurend in ontwikkeling. Voor druipende aarde, de kunstenaar concentreert zich op deze vloeibaarheid in de bredere context van hoe de Amerikaanse geschiedenis wordt verteld.
“Als inheems persoon die opgroeit in Noord-Amerika, ga je naar school, leer je de geschiedenis van het land, en heb je een tegenovergestelde geschiedenis”, zei de kunstenaar tijdens een openingstoespraak voor druipende grond. Zijn doorlopende serie Toekomstige voorouderlijke technologieën is een manier om de tijd ineen te laten storten – door zowel het verleden als de toekomst samen te brengen op een manier die ingaat op de manier waarop de materiaal- en beeldcultuur van de Native American in musea wordt getoond – als iets ouds, primitiefs en duisters, terwijl het in werkelijkheid altijd aanwezig is en altijd evolueert.
Voor deze show schaalde Luger op en creëerde enkele van zijn grootste werken tot nu toe. Een monumentale figuur van staal en zwarte klei torent uit boven een reeks keramische vaten, gesneden houten voorwerpen en multimedia-installaties. EEN maatschappelijk betrokken werk bestaande uit stalen staven met handgemaakte kleikralen roept ook een gigantisch, driedimensionaal op abacus in de vorm van een buffel ter illustratie van gegevens over wilde buffels die terugkeren naar de vlakten. Een paar door het museum gefaciliteerde workshops nodigen bezoekers uit om hun eigen kleikralen te maken, die vervolgens aan het beeld worden toegevoegd om de vorm van het dier in de loop van de tijd te voltooien.
Centraal in relatie tot druipende grond is een serie danseressen met gehaakte stoffen, gewatteerde handschoenen en hoofdtooien die doen denken aan bizons. Deze omvatten Lugers Kom nu serie waarvan de titel is afgeleid van het Hidatsa-woord voor buffel. Een nieuwe groep prints in beperkte oplage combineert deze kleurrijke figuren – compleet met Ben-Day kriebelt die verwijst naar de graphics zelf, met landschappen die Bodmer schetste rond de Missouri River-regio.
Interessant is dat, hoewel Bodmer ook landschapsschilderijen maakte, de achtergronden van zijn portretten doorgaans blanco blijven. Luger onderzoekt hoe de meeste 19e-eeuwse landschapsschilderijen van zogenaamd ‘maagdelijk gebied’ eenvoudigweg de aanwezigheid van de inheemse volkeren die daar al woonden uitsloten. “O, maar wij waren daar!” zegt Luger. Bodmers schilderijen lijken bijna op omgekeerde landschappen, alleen met de nadruk op mensen. Voor een nieuwe serie Kom nu print, met op de achtergrond de landschappen van Luger Bodmer.
Opvallend is dat veel van de landvormen die de Zwitserse kunstenaar heeft afgebeeld nu onder water liggen in de rivier de Missouri na de bouw van grote dammen. Maar Luger beschouwt dit als onderdeel van een groter verhaal waarin deze landvormen – gecreëerd door de rivier – niet ‘verloren’ gingen, maar er in plaats daarvan door werden teruggewonnen. Dat brengt ons terug bij de manier waarop we de show van Luger benaderen, alsof we ons door een tijdloze, waterige wereld bewegen die het verleden, het heden en de toekomst in één keer vertegenwoordigt – een speculatieve toekomst die gevuld is met het verleden.
van Luger Kom nu dansers hebben in 2025 een reeks optredens gegeven, waaronder een grootschalige installatie voor de nachtelijke optredens van Times Square Middernacht momentje programma voor openbare kunst. Het videowerk nam de hele maand april ruim 90 gigantische LED-schermen in beslag op het kruispunt in Manhattan en duurde drie minuten vanaf 23:57 uur.
Vorige maand debuteerde een personage genaamd “Mideegaadi – Fire” ook in een niet-goedgekeurde digitale groepsshow genaamd DE CODE in de American Wing van het Metropolitan Museum of Art, waar de figuur danste over het schilderij van Thomas Cole uit 1836-1837 “View on the Catskills – Early Autumn” in een augmented reality-uitvoering.
druipende grond gaat door tot 8 maart 2026 in Omaha. En DE CODE loopt tot en met 21 december in New York City. Bekijk meer van de kunstenaar website En Instagram.
