Voordat we ingaan op de redenen waarom Jack Daniel’s geen bourbon is, is het belangrijk om de regels en voorschriften te benadrukken die van toepassing zijn op bourbon. Voor degenen die het niet weten: bourbon wordt de ‘inheemse’ geest van Amerika genoemd. En hoewel er historisch bewijs is dat applejack en rye whisky daarvoor werden gedistilleerd, is geen enkele drank zo verankerd in de Amerikaanse geschiedenis als bourbon.
Om als bourbonwhisky te worden beschouwd, moet de spirit worden gemaakt met een puree van ten minste 51% maïs (hoewel secundaire granen gerst, rogge, tarwe en andere minder bekende ingrediënten bevatten). Het moet worden gerijpt in nieuwe, verkoolde eikenhouten vaten, gedistilleerd op maximaal 160 proof (80% ABV), beginnen te rijpen op maximaal 125 proof (62,5% ABV), gebotteld op minimaal 80 proof (40% ABV) en geen toegevoegde kleur- of smaakstoffen bevatten. Er is nog een regel, en naast het maïsgehalte is deze misschien wel de belangrijkste.
Om aan de criteria voor een bourbonwhisky te voldoen, moet de spirit in de Verenigde Staten (inclusief DC en Puerto Rico) worden geproduceerd. En hoewel 95% van alle bourbon in Kentucky wordt gemaakt, hoeft het niet in de Bluegrass State te worden gemaakt. Er zijn bekroonde, opmerkelijke bourbonwhisky’s gemaakt van Tacoma tot Tullahoma. Dit geldt ook voor Tennessee.
In de jaren waarin ik over alcohol schreef (en dronk), heb ik talloze memorabele bourbons uit Kentucky genuttigd, maar ik heb ook talloze bourbons uit de Volunteer State gedronken. Het is alleen dat Jack Daniel’s daar niet bij hoort.
Dat weerhoudt mensen er niet van om te debatteren of Jack Daniel’s wel of niet bourbon is. Er zijn velen die geloven dat dit zo is en die u precies zullen vertellen waarom dit zo is, en anderen die het godslasterlijk vinden om zelfs maar zoiets te suggereren. Maar past het ook bij een bourbon?
