De ontwerpers van het boek, Alflie Allen en Max Marshall, brachten het mode-erfgoed van grime naar de tactiele ervaring. James zegt: “Ik zei dat ik geen koffietafelboek wilde maken, omdat ik dacht dat het niet goed voelde voor vuil.” Overwegend hoe ze het gevoel van het genre het beste konden samenvatten, kwamen James, Alfie en Max op het idee om het fotoboek samen te vatten in een poster; elke pagina vouwt uit tot A2-formaat, waardoor een verhalenboek ontstaat dat zich naast het verhaal ontvouwt. “De inspiratie waren alle materialen van die tijd: heel plastic en glanzend”, zegt James. “Een paar oude zilveren en oranje Nike-sneakers uit het millennium hadden een grote invloed op het ontwerp van de hoes.” Het fotoboek is verpakt in een zilveren, plaatachtige hoes, met een levendige oranje buikband die aan de boven- en onderkant in groeven gaat om het geheel bij elkaar te houden.
Een andere belangrijke invloed waren vindingrijke experimenten met vuilcultuur. Bijvoorbeeld S-X’s Gehoor werd gemaakt toen de producer uit Wolverhampton nog maar 18 was, maar blijft een direct herkenbaar onderdeel binnen het genre. James vierde de eenvoud van de grimeproductie, vaak gedaan in software als Fruity Loops, met zijn doka-technieken. “De techniek was heel instinctief, kleuren kiezen en bijna schilderen zonder te kijken (het is op fotopapier, dus het moet ter plekke worden gedaan) om deze levendige kleuren te creëren”, zegt James.
De gemeenschap ligt James nauw aan het hart. Hij benadrukt een belangrijk punt in het begin van grime: een jeugdclub in Bow aan Devons Road waar mensen als D Double E, Nasty Crew en Ruff Sqwad allemaal naartoe gingen om ideeën uit te wisselen en hun vak aan te scherpen. Dergelijke ruimtes zijn steeds meer een integraal onderdeel van jongeren, vooral in het licht van grootschalige sluitingen. James zegt: “Ik zou graag vinden dat de overheid meer zou moeten doen, maar de geschiedenis heeft mij geleerd onze overheid niet te vertrouwen. Ik geloof dus dat de creatieve industrie meer zorg en steun nodig heeft. Het is onze verantwoordelijkheid!”
James zal deze zomer een tweedaagse workshop houden in Beau Beaus Cafe in E1 om ervoor te zorgen dat het boek teruggegeven wordt aan de gemeenschap. Hij belde door Noodsituaties op het gebied van de kunst – een organisatie waar hij zes jaar lang mentor van is – aan jonge fotografen om deel te nemen aan een praktijkgerichte workshop waarin jonge muzikanten van de muziekacademie van Beau Beau werden gefotografeerd, waarvan de resultaten vervolgens werden tentoongesteld. Sinds de publicatie van het boek heeft James zijn mentorschap uitgebreid door aan zijn korte film en een boek met de titel te werken Hoe groter de hoed, dichter bij de hemel. “Let op deze plek!”, besluit de fotograaf.
Het fotoboek van James Pearson-Howes Als ik ‘Ere kan bij hem gekocht worden online winkel.
