In zijn korte film Papieren (1991) assembleert de Japanse kunstenaar Yoshinao Satoh duizenden krantenafbeeldingen tot een transfixerende animatie. Satoh beweegt zich door een steeds groter wordende stroom van Japanse karakters, maanstanden, Go-games, huisplannen en gezichten, en creëert een massamediacollage die lijkt te anticiperen op een tijdperk van informatie-overload. Hij versterkt het hectische tempo en het betoverende effect en combineert de beelden met een voortstuwend werk van de Amerikaanse componist Steve Reich.
