Anton Filatov breidt die richting uit door zijn interactieve scenografie. Licht beweegt met geduld. Oppervlakken reageren op trillingen. De kamer neemt aanwijzingen uit oude architectuur zonder in imitatie te vervallen. In plaats daarvan suggereert het een houding. Een manier om rituelen, herdenkingen en het symbolische raamwerk dat vroege culturen beheerste te benaderen. Niets nostalgisch, niets romantisch. In plaats daarvan een suggestie dat de menselijke aandacht ooit anders bewoog, en dat deze verschuiving er nu toe doet, in een wereld die de voorkeur geeft aan snelheid en afleiding.
HOLON kadert de tentoonstelling binnen haar bredere onderzoeksmissie. Het programma is voortgekomen uit MONOMANGO met als doel instrumenten te creëren voor collectief denken die fysieke en virtuele arena’s met elkaar kunnen verbinden. ‘Lik aan de muren om echo te begrijpen’ borduurt voort op deze intentie. Bezoekers komen een plek tegen waar zintuiglijke betrokkenheid een leermethode wordt. Geluid, ruimte en interactie fungeren als toegangspunten tot ideeën die vaak theoretisch blijven. Hier komen ze door aanraking, vibratie en kleur.
