Marathondag is een van mijn favoriete dagen in de stad. Niet omdat ik erin loop. Maar omdat de route vlak langs mijn stoel gaat. En sneakers zijn stiller dan claxons.
Elk jaar pakken mijn vrouw en ik koffie, maken een paar bordjes en juichen vanaf de stoeprand alsof we deel uitmaken van de pitcrew. Daarna gaan we naar onze favoriete plek voor kaneelbroodjes.
Dit jaar is mij iets opgevallen. Veel lopers droegen dezelfde schoenen. Op Wolkmonsters.
Ik heb er dus een paar.
Als ze goed genoeg zijn voor marathonlopers, zouden ze zeker voor mij werken. Een lange wandelaar. Een comfortvechter. Een “Ik zie je daar te voet” soort kerel. Mijn instinct had gelijk. Ik wist het gewoon niet Hoe ze zouden gelijk hebben.
