mijn god! Wie zou zo’n spervuur kunnen overleven? Nou… Smithers bijvoorbeeld. Het is een gemiddelde dag voor hem, omdat hij voor meneer Burns werkt en zo. Als beledigingen artillerie zouden zijn, zou hij een nucleaire explosie kunnen weerstaan. Maar de vraag is niet wie er overeind blijft na een verbale battle royale. Het is “Wie is het beste personage?” En nogmaals, voor mij bestaat er echt geen twijfel. Smithers zou als beste uit de bus komen.
Elektra, met onwankelbare zekerheid gespeeld door Dominique Jackson, is zeker veelbetekenend; Daar twijfel ik niet aan. Pose ging in première op FX in een tijd waarin de politieke vooruitgang en culturele zichtbaarheid van transgenders zich in een schijnbaar niet te stoppen opleving bevonden (“schijnbaar” is hier het sleutelwoord, zoals we nu maar al te goed weten), en hoewel de show op de lange termijn misschien geen significante impact had, bleek het een pionier te zijn voor de vertegenwoordiging van transvrouwen in het reguliere entertainment.
Wanneer Pose Bij de première in 2018 werd het idee dat transpersonages door transacteurs worden gespeeld fel bediscussieerd en verre van omarmd. Bijvoorbeeld de Oscar-overwinning van Eddie Redmayne in 2016 voor het spelen van een transvrouw Het Deense meisje; zie ook Jeffrey Tambor, voorafgaand aan zijn beschuldigingen van seksueel misbruik, die dat verklaarde hij hoopte de laatste cis-man te zijn die een transvrouw zou spelen…terwijl hij zijn tweede Emmy accepteerde voor het spelen van een transvrouw Transparant. Waar transvrouwen karakters zijn was authentiek gecast, waren ze doorgaans geïsoleerd in een zee van cis-mensen, zoals Laverne Cox op Netflix Oranje is het nieuwe zwart of Amiyah Scott op Fox’s Ster. Maar toen kwam Pose met een dynamische en gevarieerde cast van meerdere transvrouwen, van wie niet van één van hen ooit werd verwacht dat hij ons allemaal zou vertegenwoordigen of in de volle omvang van onze problemen zou spreken, laat staan dat hij ‘de stem van Trans’ zou zijn in een bepaalde scène. De bar bevindt zich natuurlijk in de hel, maar pas een decennium of zo eerder PoseTijdens de première werd het nog steeds als een overwinning beschouwd om een cisvrouw als Rebecca Romijn of Felicity Huffman ons te laten spelen in plaats van een letterlijke man.
Met andere woorden, Pose was groot, en in dezelfde grote, culturele zin was elk van zijn personages dat ook, inclusief Elektra. Maar als ik mijn opties beperk om haar personage uitsluitend binnen de tekst van de show te onderzoeken, blijft er niet zoveel hangen, aflevering voor aflevering. Het schrijven ontwikkelde zich sterk na de eerste van de drie seizoenen van de show, en daarmee een vleugje van een bevredigende verhaallijn voor haar of iemand anders. Iconische hoofdletter-M Moment in de Hamptons terzijde, wat springt eruit?
Aan de andere kant, als ik aan Smithers denk, ingesproken door Harry Shearer, komt er zoveel in me op: hij probeert meneer Burns ervan te overtuigen dat de menigte hem uitjouwt en eigenlijk zegt: “Boe urnen!‘; zijn regelrechte paniekaanval toen hij in het nauw werd gedreven door een paar mooie, halfnaakte, kronkelende vrouwen; zijn bewerking van het homo-as-hel-snoepjesthemaKlop het‘ over die nep-spin-offs-aflevering; het feit dat zijn computer na het opstarten een smaakvolle dhr. Brandt naakt tegen hem zeggen: “Je bent er behoorlijk goed in om me op te winden.” Dan zijn er nog de onthullingen die je zult missen, zoals zijn ontspoorde affaire met de plaatselijke kitschliefhebber (ingesproken door de enige echte trash-auteur John Waters), of zijn privé-obsessie met Malibu Stacy (een homoseksuele man die in het geheim poppenverzamelaar is… hmm… veel van dat soort dingen). Het schrijven gaat door De Simpsons zou na zoveel jaren in de ether ook een steile daling kunnen hebben doorgemaakt, maar we hadden nog steeds een stuk of tien ongelooflijke seizoenen voordat het allemaal bergafwaarts begon te gaan. Onthulling van vooringenomenheid, als dat al nodig is: niets na seizoen 12 of 13 is voor mij canon. Zoals ik heb gehoord dat Smithers uiteindelijk uit de kast komt als homo en gaat trouwen, enz. Liefde is liefde, maar niet in mijn wereld… niet in de wereld waarin ik leef…
