De kinderjaren van ontwerpers vinden vaak hun weg naar hun werk, maar Moschino‘S Adriaan Appiolaza verdubbelde zijn nalatenschap en baseerde zijn hele collectie op het opgroeien in Argentinië. Hij zocht door herinneringen – persoonlijk en collectief – en bracht een voorproefje van zijn thuisland naar de catwalk van Milaan.
Het zeer persoonlijke thema werd door de Moschino-filter gehaald en kwam naar voren met typisch geestige resultaten. De ontwerper raakte vele aspecten van zijn roots aan, van gaucho’s en Eva Perón (haar gepixelde afbeelding verscheen op een oversized t-shirt) tot tangodansers, een buschauffeur met een vintage kaartjesautomaat en lama’s (waarom niet, als gebreide tas?). Beroemde Argentijnse herkenningspunten waren gepixeleerd in oversized vierkante pailletten op een zuiljurk, een leren tas kwam in de vorm van een zak met in chocolade gedoopte churros, en zelfs de ongebreidelde inflatie kwam aan het licht met bankbiljetten geclusterd op schoenen en prints op overhemden. De ontwerper zei zelfs dat het stuk dat de show afsloot een commentaar was op hoe mode over geld gaat. Op een T-shirt stond: ‘Het probleem met een gesloten geest is dat ze altijd hun mond open hebben’, een commentaar op de censuur van onze tijd en de morele verontwaardiging die deze oproept. De ontwerper beperkte zijn fantasie niet tot één silhouet of uniforme look. In plaats daarvan had elke look zijn eigen karakter en geschiedenis.
Er was veel theater, van hoeden met konijnenoortjes tot neonponcho’s en latex rokken met ruches. Maar zoals altijd bij Appiolaza was er naast het drama ook veel begeerlijke kleding, van een elegante tulpenjas met dubbele rij knopen tot ballonvormige harembroeken en zijden jurken met ponyprint – een eerbetoon aan de burgerlijke dames van de Argentijnse hoofdstad. Thuis zoet thuis.
Fotografie door Christina Fragkou.
