Inhoudswaarschuwing: dit verhaal bevat expliciete afbeeldingen van geweld.
Afgelopen dinsdag had een normale werkdag moeten zijn voor de 20-jarige Amber Czech, die als lasser werkte in een productiefaciliteit in Cokato, Minnesota.
Ze hield van haar vak en gaf op vrije dagen lasles op haar oude middelbare school. Maar ze was ook een zeldzaamheid. Vrouwen vormen slechts 6 procent van de lassers in het land, en net als bij andere door mannen gedomineerde beroepen ging dit gepaard met het risico van isolatie en pesterijen.
Het was een realiteit van de baan die fataal werd voor de Tsjech. Terwijl ze die dag op haar werkplek was, liep een man met wie ze samenwerkte naar haar toe, pakte een voorhamer en sloeg haar dood. Later vertelde hij de politie dat hij haar gewoon niet mocht en al een tijdje van plan was haar te vermoorden.
Terwijl het nieuws zich verspreidde op sociale media, stroomden verhalen op Instagram en TikTok over van ambachtelijke vrouwen die hun woede en frustratie uitten. De afgelopen week deelden ze hun eigen ervaringen met het werken met mannen die hen bedreigden, seksuele avances maakten of grapjes maakten over hun incompetentie. Ze vroegen zich af hoe hun verhaal anders had kunnen eindigen, hoe hun leven had kunnen eindigen zoals dat van de Tsjechen.
Angie Cacace, een timmerman uit North Carolina, was een van de vrouwen die diep bedroefd was door de Tsjechische dood. “Het raakte me behoorlijk hard. Ik heb er waarschijnlijk elke dag om gehuild”, zei ze. “Ik heb ruzie gehad met mannen op de werkvloer, dus ik weet dat het bestaat.”
Ondanks de problemen waarmee ze in de branche te maken krijgt, houdt Cacace van het werk en dankt ze het timmerwerk aan de hulp bij het kopen van haar eerste huis. Nu runt ze een succesvol verbouwingsbedrijf.
In 2019 lanceerde ze een mediabedrijf en meer recentelijk een tijdschrift genaamd Beweeg over Bobdie tot doel heeft de mogelijkheden van handwerken te laten zien aan meisjes op de middelbare school en de basisschool. Slechts ongeveer 4 procent van de ambachtslieden is vrouw, maar als zij hun weg naar het veld kunnen vinden, bieden banen waarvoor geen diploma vereist is middenklasselonen, pensioenen en andere voordelen die vaak niet beschikbaar zijn in door vrouwen gedomineerde sectoren zoals de zorg- of dienstensector.
Maar de dood van Czech doet Cacace twijfelen aan de werkplek waar ze meisjes aanmoedigt om te komen.
‘Ze deed alles wat we van deze meisjes verwachtten. Ze deed een lasprogramma op de middelbare school. Ze ging naar een community college’, zei ze. “Het is slechts een duidelijke herinnering dat er nog veel werk te doen is en hoe we beter kunnen pleiten en ervoor kunnen zorgen dat deze jonge vrouwen veilig zijn.”
De dood van Tsjechië heeft een wond geopend die voor zakenvrouwen nooit echt is gesloten. In 2017 werd de 32-jarige Outi Hicks, een leerling-timmerman, op zijn werkplek vermoord door een collega in Fresno, Californië. Haar dood veroorzaakte soortgelijke verontwaardiging en hielp programma’s als ‘Wees de enige man‘-campagne, die training omvat voor de inspanningen van omstanders op de werkplek.
“Maar er heeft een hele reeks gebeurtenissen plaatsgevonden tussen de Outi Hicks-gruwel en wat er net is gebeurd”, zegt Rita Brown, voorzitter van de National Association of Women in Construction (NAWIC). “De verandering gaat langzaam, en het is duidelijk niet genoeg.”
(Instagram)
In 2023 publiceerde de Equal Employment Opportunity Commission (EEOC) een rapport beschrijft de intimidatie van vrouwen en mensen van kleur blijven elkaar ontmoeten in de bouwsector. Het bevatte verhalen over seksuele intimidatie, zoals betasten en obscene opmerkingen, maar ook over racistische incidenten. In 2021 bleek uit een onderzoek van het Institute for Women’s Policy Research dat meer dan een kwart van de vrouwelijke handelaars die reageerden, zei dat ze “altijd of vaak lastiggevallen” werden omdat ze vrouw waren.
Hoewel er talloze programma’s zijn ontwikkeld door vrouwen- en handelsorganisaties om een veiligere en meer inclusieve werkplek te bevorderen, bestaat er geen feitelijk federaal beleid of wetgeving die adequate bescherming biedt, zeggen voorstanders. In plaats daarvan is het werk op basisniveau gedaan.
Nu roepen organisaties als NAWIC bouwbedrijven, vakbonden en de industrie als geheel op om strengere normen op de werkplek af te dwingen. “De verantwoordelijkheid ligt bij ons allemaal die leiding geven, die enige vorm van macht hebben in het ecosysteem van de bouwsector, om dit nultolerantiebeleid af te dwingen”, zei Brown.
De Tradeswomen Taskforce, een belangenorganisatie, is van plan een resolutie op te stellen waarvan zij wil dat dezelfde organisaties deze aannemen ter bevordering van een veilige werkplek voor vrouwen.
Amy Roosa, die werkt in de risicobeheersing voor de bouwsector, zei dat geweld op de werkplek moet worden behandeld als een veiligheidsrisico. ‘Het is uiteindelijk een tikkende tijdbom dat dit een vrouw gaat overkomen’, zei ze. “Het is echt aan het managementteam en zelfs aan het veiligheidspersoneel om dit als een gevaar op de werkplek te beschouwen.
“We hebben een interventieproces nodig. We hebben duidelijke rapportage nodig. Een vrouw moet weten dat wanneer ze naar voren komt en zegt: ‘Ik heb een probleem’ of ‘Hij bedreigt me’, dat dit serieus zal worden genomen,” voegde ze eraan toe.
Terwijl ambachtsvrouwen oproepen om meer te doen om gendergerelateerd geweld op de werkvloer aan te pakken, heeft de regering-Trump op de middelen bezuinigd.
Afgelopen najaar won de Tradeswomen Taskforce en Equal Rights Advocates, een non-profitorganisatie die zich richt op genderrechtvaardigheid op de werkplek, een subsidie van $350.000 om gendergerelateerd geweld op de werkplek aan te pakken. De regering-Trump annuleerde het programma abrupt, samen met vier andere subsidies gericht op het uitbannen van geweld en intimidatie op de werkplek.
Een deel van het werk zou erin bestaan vrouwen te helpen bij het navigeren door het indienen van klachten of rechtszaken, iets wat moeilijk is op een werkplek omdat ze ofwel niet het juiste kanaal kennen om een klacht in te dienen, ofwel te maken kunnen krijgen met vergelding, zei Janelle Dejan, medevoorzitter van de taskforce. “Wat we in deze belangenbehartigingsinspanningen doen, is proberen een veiliger ruimte te creëren”, zei ze. Hiertoe behoort ook een plek waar mensen anoniem melding kunnen maken of zonder belachelijk gemaakt te worden omdat ze zich zorgen maken, zei ze.
Andere waarborgen die waren ingevoerd om vrouwen te helpen misbruik te melden, werken niet langer, aldus Connie Ashbrook, ook niet bij de taskforce. ‘Het EEOC is onderdrukt’, zei ze.
Tot oktober beschikte het land niet over voldoende commissarissen om resoluties uit te vaardigen De regering-Trump ontsloeg twee van de Democratische commissarissen en de advocaat-generaal. Een van deze commissarissen, Charlotte Burrows, schreef het rapport over de intimidatie van vrouwen in het vak. Dat rapport is ook verdwenen van de website van het EEOC.
“Het voelt alsof we tegelijkertijd heel diep aan het graven zijn om aan dit probleem te werken, maar dat de overheid ons instrumenten afpakt”, zei Ashbrook.
In de dagen na de dood van Czech hebben ambachtelijke vrouwen uit het hele land hun steun betuigd. Ze doneerden duizenden dollars aan de GoFundMe van haar familie en droegen blauw om ter ere van haar te werken.
In een sector die niet weet hoe ze voor hen moeten zorgen, zorgen ze voor elkaar.
