Carson de Grote door Bill Zehme. Bill Zehme werkte tientallen jaren aan deze biografie van Johnny Carson, maar stierf voordat hij het kon afmaken. Mike Thomas kwam tussenbeide om het te voltooien. Het schrijven van Zehme scheurt. Hij heeft de gave om kleine details over zijn onderwerpen te benadrukken (zoals je kunt zien in een ander boek van hem heb ik genoten van Sinatra), die lijken alsof ze niets zouden moeten betekenen, maar als ze samen worden genomen, een compleet beeld van de persoon schetsen. Dat doet hij meesterlijk in deze Carson-biografie. Carson was de beroemdste introverte persoon uit de televisiegeschiedenis. Hij was erg knap voor de camera, maar daarbuiten volkomen onherkenbaar. Carson was ambitieus, en die ambitie kostte hem een gezond gezinsleven. Hij was vier keer getrouwd, waarbij de scheidingen werden veroorzaakt door zijn door alcohol aangewakkerde wreedheid. Hij zou een echte bitch kunnen zijn voor de mensen die het dichtst bij hem staan. Naast een foto van Carson de man, laat Zehme de lezers zien hoe de televisie- en entertainmentwereld er in de 20e eeuw uitzag – die zeker veel glamoureuzer was dan nu.
Garmin Forerunner 55. Ik droeg jarenlang een Apple Watch als dagelijkse slijtage en toen stopte ik (het ontvangen van meldingen stoorde me). Maar ik zou hem nog steeds vastbinden Zone 2 cardio En HIIT-sessies om mijn hartslag te volgen. De levensduur van de batterij is echter verschrikkelijk, dus ik moest eraan denken om hem de dag vóór elke sessie op te laden. Meestal vergat ik het, dus geen horloge om mijn hartslag te volgen. Ik wilde iets dat de hartslag registreerde, maar ik hoefde niet op de batterij te letten. De Garmin Forerunner 55 loste dat op. Maak je geen gebruik van de smartwatch modus of GPS, dan gaat de batterij enkele weken mee. Ik vind het leuk dat het niet vol zit met een waanzinnige overvloed aan functies, en wat betreft de functies die het wel heeft, ik kan er niet met ze over praten omdat ik ze niet gebruik. Ik gebruik het alleen voor hartslagmeting en het werkt nauwkeurig en klaart de klus. Het is ook betrouwbaar; Kate gebruikt er al een aantal jaren dagelijks een en heeft er geen problemen mee gehad.
“Eenzame stad” van Brandon Flowers. De frontman van The Killers bracht in 2015 een soloalbum uit genaamd Het gewenste effect. Het is een van mijn favoriete albums. Het is allemaal geweldig, maar mijn favoriete nummer is ‘Lonely Town’. Het is een met nostalgie doordrenkt rock/synth-juweeltje dat klinkt alsof het deel uitmaakte van de soundtrack van John Hughes. Pet Shop Boys-producer Stuart Price had er de hand in, en die invloed hoor je overal. Als je Flowers alleen kent van de grotere hits van The Killers, luister dan eens naar deze. Het is een nummer dat zowel tijdloos klinkt als tegelijkertijd als een bepaald tijdperk.
Pat Riley is van mening dat een pak een effectievere manager maakt. Misschien heeft hij gelijk. Vorige week werd Pat Riley geëerd met een standbeeld buiten de Crypto.com Arena (nu is er een pakkende naam) in Los Angeles, en hij maakte van de gelegenheid gebruik om een pleidooi te houden: NBA-coaches moeten weer jassen en stropdassen aan de zijlijn gaan dragen. Riley stond bekend om zijn speldagstijl. Altijd een scherp Armani-pak. En het was niet alleen ijdelheid die ervoor zorgde dat hij zich scherp kleedde. Het gaf hem vertrouwen. Onderzoek steunt hem. Uit een onderzoek uit 2015 bleek dat het dragen van formele kleding mensen in de richting van abstract, totaaldenken brengt – het soort denken waar leiders goed in moeten zijn. Uit een ander onderzoek bleek dat werknemers die zich meer dan normaal kleedden, een boost in zelfwaardering en prestaties ervoeren. ‘Look the part, be the part’, zoals Prop Joe het treffend verwoordde De draad. Natuurlijk is de pandemische athleisure-kwartrits zo diepgeworteld geraakt dat toen trainers werden ondervraagd, meer dan 80 procent er de voorkeur aan gaf casual te blijven. Comfortabel, ja. Maar uiterlijk doet er niet toe.
Op onze Nieuwsbrief Uitstervend Raswij publiceerden Waarom dansen de jongeren niet meer? En Sunday Firesides: Veracht niet wat u zou kunnen redden.
Citaat van de week
Karakter, hoezeer dat ook gewenst is, is NIET iets op zichzelf, maar een product van de rede en het juiste leven. Het wordt alleen opgericht en in stand gehouden door constante prestaties. Er is geen manier om te haasten. Het heeft geen zin om te proberen het als zodanig te laten groeien, want als je dat wel doet, is de kans groot dat je een lul krijgt. Karakter van de juiste soort is als gezondheid en geluk. Het zou heel weinig DIRECTE aandacht nodig hebben en krijgen, maar verschijnen als de geur van een bloem in het proces van normaal, energetisch, gezond en doelgericht leven.
– Frank H. Cheley
