Uit een groot overzicht blijkt dat aërobe oefeningen net zo effectief zijn als antidepressiva. Wij hebben erover gesproken de mentale voordelen van lichaamsbeweging zit al jaren op AoM en ik ben blij om te kunnen zeggen dat als je worstelt met een depressie en niet regelmatig traint, je er nog niet mee begint te worstelen. Het is dus leuk om te zien dat een enorme nieuwe analyse deze mantra bevestigt, evenals de stapels onderzoek die eerder de voordelen van fysieke activiteit tegen depressie hebben bewezen. Gepubliceerd in Brits tijdschrift voor sportgeneeskunde, Deze analyse onderzocht gegevens van bijna 80.000 mensen uit meer dan 1.000 onderzoeken en ontdekte dat lichaamsbeweging de depressiesymptomen verminderde met een effectgrootte die vergelijkbaar was met (en soms zelfs groter was dan) het effect van antidepressiva en psychotherapie. Aërobe oefeningen (hardlopen, wandelen, fietsen) kwamen als beste uit de bus, en groepsoefeningen presteerden beter dan solo-oefeningen. En natuurlijk heeft lichaamsbeweging voordelen die verder gaan dan de geestelijke gezondheid en gaat het niet gepaard met de negatieve bijwerkingen van antidepressiva of de kosten van therapie. Als je de zwarte hond bevecht, kun je zelf dagelijks een ochtendwandeling maken helpen hem aan de lijn te houden.
People’s Choice ouderwetse originele Beef Jerky. Toen ik op zoek was naar een volledig natuurlijke beef jerky, besloot ik wat van People’s Choice te proberen, een familiebedrijf uit Los Angeles dat al vier generaties lang bestaat. Ik was eerst niet zeker van die eikel; vergeleken met het benzinestation, dat doorgaans dik, vochtig en zoet is, is het dun en erg droog. Maar verdomd, het groeide echt op mij. Het schokkerige soort smelt in je mond en geeft een bonafide steakachtige smaak vrij waar het standaard rubberachtige spul niet aan kan tippen. De ingrediëntenlijst voor de Old Fashioned Original-variant is heel helder: alleen rundvlees, zout en kruiden. Geen suiker. Geen bewaarmiddelen. Geen MSG. Ik vind het ook leuk dat het niet overdreven zout is; een stel schokken daar zal je net zo uitgedroogd laten voelen als het vlees. Over het algemeen smaakt het alsof een cowboy op het pad zou hebben gekauwd en ik vind het geweldig.
De schemerzone: “De drukkersduivel.” In seizoen vier van De schemerzoneafleveringen werden uitgerekt van hun voorheen krappe speelduur van 25 minuten naar een uur. Hoewel de meeste van deze langere termijnen niet voldeden aan de extra lengte, was dit er een die ervan profiteerde. Het verhaal volgt een worstelende krantenredacteur die, wanhopig om zijn mislukte publicatie te redden, een Faustiaanse overeenkomst sluit met een mysterieuze zwerver die hem succes op een presenteerblaadje aanbiedt. De primeurs stromen binnen. De krantenkoppen schrijven zichzelf. De oplage schiet omhoog. Maar er moet een donkere prijs worden betaald voor de nieuwe populariteit van de krant. Het is een overtuigend plot dat laat zien dat ons moderne tijdperk van hevige concurrentie om klikken, abonnees en relevantie niets nieuws is, en dat geldt ook voor de verleiding om je ziel te verkopen voor wat aandacht.
Rapt: Aandacht en het gefocuste leven van Winifred Gallagher. Ik las dit boek voor het eerst in 2013 en denk er nog regelmatig aan. Ik heb deze week mijn hoogtepunten nog eens doorgenomen en het blijft hangen. Het betoog van Gallagher komt hierop neer: de kwaliteit van je leven hangt minder af van wat er met je gebeurt en meer van waar je aandacht aan besteedt. Ze kwam tot dit besef nadat de diagnose kanker was gesteld en besloot dat ze de ziekte niet haar aandacht zou laten monopoliseren. Het werd gepubliceerd in 2009, vóór het huidige discours over telefoons en afleiding, dus veel van haar inzichten zijn buitengewoon vooruitstrevend. Als je houdt van Cal Newports schrijven over diep werk, dan zul je dit boek ook leuk vinden.
Op onze Nieuwsbrief Uitstervend Ras, wij publiceerden Sunday Firesides: Geef het aan de drukke man En Navigeer door de moeilijke spanning tussen liefde en respect.
Citaat van de week
Middelmatigheid is onduidelijkheid.
—Timothy Fuller
Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op De kunst van mannelijkheid.
