Francesca Melis‘illustraties zijn rijk gedetailleerd. Of met andere woorden, ze zitten boordevol. In haar decoratieve scènes exploderen de natuur en de mythologie in surrealistische omgevingen, en Francesca noemt ze “een beetje buitenaards”. In één werk reproduceert Francesca de potentiële wreedheid van een blootgesteld brein met een compositie van cartoonachtige kaders die de innerlijke werking van de hersenen van het personage laten zien – dit was een samenwerking met Lees Echo’s, ontwikkeld samen met het onderzoek van bioloog Guillaume Fond naar psychonutritie. “De uitdaging was om complexe ideeën rond voeding en geestelijke gezondheid te vertalen naar beelden die helder, boeiend en visueel direct aanvoelden”, zegt Francesca.
Francesca’s proces is intuïtief en combineert traditionele en digitale technieken door van handgetekende naar digitaal gewijzigde technieken te gaan. Als de illustraties in de ogen van Francesca “een beetje onvolmaakt” zijn, is ze geslaagd in haar werk. De illustrator laat zich inspireren door het botanische, het psychedelische en het retro, en de visuele ruis van oude borduurmotieven speelt een grote rol in haar drukke composities. In haar nieuwste redactionele illustratie voor Hermes Parijsorganiseert het dierenrijk een etentje op blauw gras en roze luchten, waarmee een einde komt aan de absurdistische kwaliteiten waar ze zo goed in is.
Francesca illustreerde onlangs de cover van Grafisch tijdschrifteen Italiaans kwartaalblad gewijd aan visuele communicatie, kunst geregisseerd door Stefano Cipolla en Elisa Abbadessa. Door de wereld en de centrale figuur op haar eigen voorwaarden af te beelden, sluit ze aan bij haar opvoeding op Sardinië en het rijke culturele erfgoed, waardoor Francesca een klein stukje thuis kan brengen, evenals thema’s als identiteit en herinnering, via een fantasierijke lens die de lat hoger legt voor redactionele illustratie.
