Op de Olympische Spelen hebben moeder-atleten geen kinderopvang en andere ondersteuning

Dit verhaal is mede gepubliceerd met De 74e, een non-profit redactiekamer over onderwijs en kinderopvang in Amerika.

Sarah Newberry Moore had lang geloofd dat het moederschap het einde zou betekenen van haar zeilcarrière op wereldkampioenschapsniveau. Ze was vijfvoudig nationaal kampioen en kende niet veel vrouwen die als moeder de Olympische Spelen hadden gehaald, ook al deden veel van haar mannelijke leeftijdsgenoten mee op het hoogste niveau tijdens het opvoeden van kinderen.

Maar toen sloeg COVID toe, en haar zeilwedstrijden – en de Olympische Spelen van 2020 – waren dat ook blootgesteld. Naarmate de maanden verstreken, besefte ze dat ze niet wilde stoppen met zeilen, ook al wilde ze een baby. De wijdverbreide lockdowns hadden een zeldzaam venster geboden waarin ze niet hoefde te kiezen. Ze herinnerde zich dat ze dacht: “Wie heeft deze regel gemaakt? Ik ga beide doen.” In 2021 werd haar zoon Iren geboren. En toen, drie jaar later, was hij op de Olympische Zomerspelen van 2024 in Parijs om zijn moeder aan te moedigen terwijl ze deelnam aan het Amerikaanse zeilteam.

Vrouwen hebben deelgenomen aan de Olympische Spelen sinds 1900 toen ze voor het eerst mochten deelnemen, maar het heeft tientallen jaren geduurd voordat zwangerschap en ouderschap werden erkend als een natuurlijk onderdeel van het pad van een topsporter – en de politiek heeft deze achterstand nog steeds niet ingehaald.

Hoewel Newberry Moore zei dat het steeds gebruikelijker wordt om kinderen mee te nemen naar de Olympische Spelen – en ze contact heeft met verschillende atlete-moeders die dit jaar meedoen aan de Milan Cortina Games die dit doen – beschreef ze hoe moeilijk het was om de Ieren naar de Olympische Spelen van 2024 te halen.

Kinderen en families van atleten hebben historisch gezien niet toegestaan ​​in het Olympisch Dorp. Atleten die in het Olympisch Dorp verblijven, hebben doorgaans hun kost en inwoning gedekt; degenen die hun kinderen willen meenemen, moeten andere regelingen treffen voor huisvesting en kinderopvang, en daarvoor betalen.

Tijdens de Olympische Zomerspelen van 2024 in Parijs, voor eerste keer in de geschiedenisA kinderkamer arrangement werd gecreëerd waar ouder-atleten hun kinderen in de “luier-/luierdragende leeftijd” konden bezoeken. Er was ook een speciale privékamer voor borstvoeding. Maar de zeilwedstrijd van Newberry Moore vond plaats in Marseille, niet in Parijs, en het satelliet-olympische dorp waar ze woonde had geen kleuterschool. Newberry Moore kon Iren dus alleen zien als haar man hem op bezoek kon brengen; ze verliet het hotel, gaf hem een ​​knuffel en kwam dan terug. Hij kon haar kamer niet binnengaan en het was ongelooflijk warm, dus hun bezoeken waren van korte duur.

“Als mijn man mijn kind naar de hotelkamer had mogen brengen, had ik de daadwerkelijke hersteltijd met hem kunnen doorbrengen”, zei ze. Newberry Moore eindigde als 16e op de Olympische Spelen, maar sloeg de slotceremonie over – waar de rest van haar teamgenoten aanwezig waren – om zich te herenigen met haar familie. Van de dertien atleten van het Amerikaanse zeilteam was zij de enige moeder.

Voor de Olympische Winterspelen van 2026 zullen er nog minder opties zijn voor ouders van atleten. Dat zal zo zijn geen aangewezen gezinsruimte tijdens de spelen. Een woordvoerder van het Internationaal Olympisch Comité bevestigde dat er ook geen permanente borstvoedingsfaciliteiten in de Olympische dorpen zullen zijn, maar dat er “in elk dorp een bepaald aantal gereserveerde plaatsen beschikbaar zal worden gesteld die onder meer kunnen worden gebruikt voor borstvoeding.”

Deze ruimtes betekenen veel voor Olympische atleten, omdat velen de neiging hebben om kinderen mee te nemen in plaats van weken of in sommige gevallen maanden gescheiden te zijn. Vooral voor moeders die borstvoeding geven zijn deze stoelen geen luxe, maar noodzaak.

Als Olympisch medaillewinnares en moeder van drie kinderen is Alysia Montaño al jaren een pleitbezorger voor vrouwen in de sport. Ze richtte For All Mothers+ (voorheen &Mothers) op, een non-profitorganisatie die zich richt op het ontmantelen van de moederschapsstraf waarmee vrouwen in alle sectoren, inclusief de sport, worden geconfronteerd, en het aannemen van betere normen om deze aan te pakken.

Haar organisatie zorgt ervoor financiële steun aan moeders van atleten – inclusief de ‘Bring the Babies Changemaker Grant’ – een subsidie ​​van $ 5.000 om ‘essentiële reiskosten voor het gezin’ te helpen dekken, waaronder vliegtickets, accommodatie en kinderopvang. Newberry Moore was in 2024 een begunstigde en dit jaar hebben vijf atleten die meedoen aan de Milan Cortina Games financiering uit de subsidie ​​ontvangen.

De subsidies zijn “een steunpilaar voor een kapot systeem”, zei Montaño. Terwijl ze een aantal begunstigden interviewde die zich voorbereidden op een wedstrijd in Italië om meer te weten te komen over hun ervaringen, zei ze dat het duidelijk werd dat de financiering een belangrijke rol speelt ‘bij het verlichten van stress voor moeders en kinderen. Terugkijkend op haar gesprekken met moeders van atleten zei ze dat ‘bij hun kinderen kunnen blijven het allerbeste ondersteuningssysteem is, zodat onze atleten de allerbeste kunnen zijn.’

Kelly Curtis, een skeleton-atleet die dit jaar deelneemt aan de Olympische Winterspelen met het USA Bobsled & Skeleton (USABS) Team, is een van de ontvangers van de subsidie. In één interview Met Montaño legde Curtis uit dat ze haar dochter Maeve regelmatig meeneemt naar optochten. ‘Ze gaat met mij mee, waar ik ook ga,’ zei ze. Voor de Winterspelen van 2026 zal Curtis afzien van een verblijf in het Olympisch Dorp omdat ze niet gescheiden wil worden van haar dochter. In plaats daarvan moet ze buiten het terrein in een hotel verblijven. De prijs is 700 euro per nacht, voor 17 nachten, zei ze tegen Montaño, waarbij ze opmerkte dat ze volledig uit eigen zak moet betalen.

Tabitha Peterson Lovick, lid van het Amerikaanse Olympische curlingteam en een andere begunstigde, verteld Montaño dat het hebben van een “kleine babytijd” goed zal zijn voor haar geestelijke gezondheid tijdens haar wedstrijden. Zij verblijft in het Olympisch Dorp, maar haar dochter, die met haar man en schoonfamilie reist, verblijft buiten. “Ik wil heel graag die tijd met mijn baby, ook al duurt het maar 30 minuten.”

Kaillie Humphries Armbruster, een Olympische bobsleeër en een ander lid van het USABS-team, noemde de subsidie ​​“een enorme opluchting” in een interview met Montaño en legde uit waarom het zo belangrijk voor haar is om haar baby daar te krijgen. “Als ik ga racen, zal het uren geleden zijn dat ik hem heb gezien”, zei ze. “Het kan hem niets schelen hoe ik het elke keer doe, maar hij is gewoon zo opgewonden. Hij houdt ervan om overreden te worden en hij wil alleen maar mama. En ik ben opgewonden om een ​​Olympische Spelen af ​​te maken en dat te hebben.”

Voor olympische moeders gaan de uitdagingen verder dan de kinderopvang

De deelname van vrouwen aan de Olympische Spelen is geweest gestaag toeneemt de afgelopen decennia, maar pas tijdens de Olympische Spelen van 2024 in Parijs bereikten de Spelen succes gendergelijkheid onder atleten.

Hoewel het niet ongebruikelijk is dat mannen zowel een professionele atletiekcarrière als kinderen hebben, is het een veel moeilijker pad voor vrouwen die hun trainings- en wedstrijdschema’s moeten opschorten om kinderen te krijgen. Volgens een lopende onderzoek naar de zwangerschapsstraf in de sportuitgevoerd door For All Mothers+ en de Health & Wellness Equity Research Group van Carleton University, ondervond 73% van de moeder-atleten een vermindering, beëindiging of pauze in de financiering in verband met zwangerschap of moederschap, en 72% van de respondenten gaf aan extra inkomen of werk buiten hun sport nodig te hebben om hun gezin te onderhouden.

Het belangrijkste doel van het verzamelen van deze gegevens, zei Montaño, is “om beleidsveranderingen breder te beïnvloeden in de sportindustrie. Er zijn vooroordelen met betrekking tot de zwangerschapsstraf die we willen veranderen.” Het is echter groter dan sport, legde ze uit. Ze wil het verhaal zien veranderen voor alle moeders in alle sectoren. “De podiummomenten voor atletische moeders zijn podiummomenten voor alle moeders.”

Montaño heeft publiekelijk over haar gedeeld ervaring sponsoring en gezondheidszorg verliezen toen ze in 2014 zwanger was.

In 2022, nadat verschillende spraakmakende Olympische atleten, waaronder Montaño, Allyson Felix, Kara Goucher en Elana Meyers Taylor sprak uit ontstoken Vanwege de ongelijkheid heeft het Olympisch en Paralympisch Comité van de Verenigde Staten (USOPC) de nationale bestuursorganen (NGB’s) van elke sport opdracht gegeven om bepalingen bevatten voor zwangerschap en postpartumperiodes, waardoor atleten die aankondigen dat ze zwanger zijn, hun studiebeurzen kunnen ontvangen de gezondheidszorg blijft bestaan tot één jaar na de geboorte van een kind.

Newberry Moore zei dat deze bepalingen ‘game changers’ zijn. “Je kunt je voorstellen dat je terugkomt, en het creëert het noodzakelijke klimaat om vrouwelijke atleten te behouden.”

Een aantal atleten zijn blijven aandringen op veranderingen die verder gaan dan deze bepalingen.

In 2022 startten Felix en Montaño, twee Amerikaanse atletiekolympiërs van wereldklasse, een initiatief om Bied gratis kinderopvang aan voor sportmoeders in Amerikaanse kampioenschappen vrije baan in Eugene, Oregon. Felix, die er later één zou worden leidende stem in het Olympische kleuterschoolprogrammaheeft dat gezegd kosten kinderopvang is “de grootste barrière” voor vrouwen om op hoog niveau te blijven concurreren.

Kristine David, een woordvoerder van For Alle Mødre+, legde dat laatste uit aandacht op moeders van atleten is niet omdat er voorheen geen moeders waren die konden meedoen, maar omdat “ze gewoon te vroeg moesten vertrekken omdat ze geen uitweg zagen met de infrastructuur die voor hen klaarstond, zoals het stopzetten van hun gezondheidszorg of het niet kunnen meenemen van zogende baby’s naar wedstrijden.” Ze voegde eraan toe: “We boeken vooruitgang met de USOPC en andere NGB’s, maar er is nog een lange weg te gaan om moederlijke ondersteuning standaard te maken op de Spelen. Onze hoop is dat we onszelf tegen de zomer van 2028 als verouderd zullen beschouwen en dat alle voorzieningen standaard zullen zijn.”

Montaño benadrukte dat punt en uitte zijn teleurstelling over het feit dat er dit jaar geen kleuterschool zal zijn. “We zijn op zoek naar consistente en betrouwbare verandering waarop ouders kunnen vertrouwen”, zei ze.

Na de Olympische Spelen van 2024 ontdekte Newberry Moore dat ze zwanger was, dit keer van een jongen, Rocky. Ze had een contract om door te gaan bij het Amerikaanse nationale zeilteam, dus belde ze haar performance director en vroeg of ze het een jaar kon uitstellen. Maar er was geen specifieke taal in haar contract om haar beslissing te beschermen; uitstel is ter beoordeling van de Director of Performance. ‘Ik denk echt dat jullie dit moeten schrijven’, herinnerde ze zich tegen haar regisseur. “Als ze er niet mee had ingestemd het contract uit te stellen, vind ik de gedachte om terug te komen krankzinnig. Het zou een jaar vol middelen zijn geweest die ik niet had kunnen gebruiken omdat ik een baby in mijn lichaam aan het kweken was.”