Ondanks dat ze aangeboren en onveranderlijk zijn, kan queerheid in onze jeugd vaak buiten bereik lijken. Voor sommigen betekent homo zijn, ondanks dat het een instinctieve identiteit is, persoonlijk weinig voordat die queerheid door een andere persoon wordt opgevolgd of gevalideerd. Die ervaring hoeft niet seksueel te zijn, maar, zoals queer-theoreticus David M. Halperin schrijft Hoe homo te zijn“In tegenstelling tot leden van minderheidsgroepen die worden gedefinieerd door ras, etniciteit of religie, kunnen homomannen niet vertrouwen op hun geboortefamilie om hen over hun geschiedenis of hun cultuur te onderwijzen. Ze moeten hun wortels ontdekken door contact met de grotere samenleving en de grotere wereld.” Halperin schrijft hier over de omgang met de homocultuur en -gemeenschap, maar ik zou willen beweren dat zijn proefschrift voor sommigen ook homoseksuele ervaringen in de jonge volwassenheid omvat – ervaringen die ons over de drempel duwen van homoseksueel naar volledig homoseksueel.
Het feit dat homo zijn soms een schok van een externe kracht vereist, zoals een babyvogel die uit zijn nest wordt geduwd om te leren vliegen, vormt de kern van Passagiereen eenvoudig ‘vreemdeling komt naar de stad’-verhaal dat een teder en hartverscheurend verhaal vertelt over jonge queer-liefde – het soort dat je transformeert en je voor het eerst echt homo doet voelen.
IN Passagiervernoemd naar de positie die je inneemt achter de bestuurder van een motorfiets, parkeerboete-deelnemer en lid van het kapperskwartet Colin (Harry Melling) ontmoet de lange, mysterieuze Ray (Alexander Skarsgård, die kom niet over als een bij!) In een bar terwijl je op kerstavond was met een andere man. De twee hebben de volgende avond een ontmoeting in het steegje, en Colin voert binnen enkele minuten orale seks uit met Ray. Dan, na weken van stilte, nodigt Ray Colin uit, waar hij hem adopteert als zijn onderdanige, waardoor hij wordt gedwongen te koken, schoon te maken, boodschappen te doen en op de grond naast zijn bed te slapen.
Lightons regie en script verhogen de spanning die inherent kan zijn aan elke nieuwe relatie, vooral een relatie tussen een dominante en een onderdanige. Natuurlijk bevinden Colin en Ray zich aan de tegenovergestelde kanten van vele spectrums: Ray is de meer ervaren homoseksuele man – het soort dat je leert homoseksueel te zijn – en de meer ervaren BDSM-liefhebber. Het grootste deel van de film wordt Ray op afstand gehouden, een weerspiegeling van Colins eigen ervaring met de Noordse hunk. Vaak zijn zowel het publiek als Colin verenigd in hun frustraties over wat er in Ray’s hoofd omgaat. Het is niet omdat Lightons script niet geïnteresseerd is in de psychologie van Ray – integendeel, zijn psychologie lijkt centraal te staan – maar de film zelf weerspiegelt het gevoel van iemand proberen lief te hebben die bereidwillig ergens tussen afstandelijk en ontoegankelijk blijft.
A24
