Terwijl Pattinson schittert in Brady Corbets nieuwe campagne uit 1664, praten we met de acteur over zijn filmografie met meerdere karakters en zijn goede smaak. bij bier
Provocerende antagonist, naïeve broer, ingewikkelde minnaar, jonge miljardair, kleine crimineel, wanhopige crimineel, broedende superheld, vampier, Brits, Amerikaans, Australisch, Frans – elk personage Robert Pattinson toneelstukken zijn heel verschillend. Wat elke persoon verbindt is de multidimensionaliteit waarmee hij ze belichaamt, hoe overtuigend ingewikkeld elk personage wordt. Hij houdt van uitdagingen, nooit beperkt door genre of schaal, indie of blockbuster. “Ik heb altijd van subversieve en provocerende dingen gehouden”, zegt de acteur, voordat hij zichzelf afschilderde als een “gevoelige punk… die veel te zeggen heeft, rustig en beleefd.” Nu sluit Pattinson zich aan bij 1664 als wereldwijde merkambassadeur en brengt de uitmuntendheid van het merk op het scherm voor zijn nieuwste campagne, een korte film geregisseerd door de Oscar-winnende filmmaker Brady Corbett.
Gevestigd in een filmisch Parijs, Corbets korte film ziet Robert Pattinson drie contrasterende personages spelen: een moderne minimalist, een avant-gardekunstenaar en een excentrieke oudere dandy, met een vluchtig bezoek van een vierde vampier. Werelden botsen in een Haussmann-appartementengebouw waar meningen over muziek, kunst en esthetiek botsen. Hun enige gemeenschappelijke basis? Goede smaak in bier, aangezien ze allemaal 1664 Blanc drinken (en, benadrukt Pattinson, goede smaak in flats). De campagne is een humoristische verkenning van identiteit, individualiteit en de controverse rond ‘goede smaak’ als subjectief en objectief concept. “Ik vond het leuk om personages te spelen met totaal verschillende identiteiten en standpunten, die allemaal overtuigd waren van hun gelijk”, zegt de acteur. “Proberen uit te vinden hoe je goede smaak kunt portretteren was een lang proces. Je wilt iets leuks en interessants doen dat ook het toppunt van goede smaak is. Het was veel kostuums en make-up, en heel pietluttig, tot aan wat ze allemaal konden eten.”
Dit is niet de eerste keer dat Corbet en Pattinson samenwerken. “Ik ken Brady al sinds mijn vijftiende”, zegt de acteur. In 2016 speelde Pattinson in Corbets eerste film als regisseur, The Childhood of a Leader, waarin hij ook meerdere rollen op zich nam: eerst als journalistvriend van de ouders van de jonge jongen, later toen de jonge jongen zelf uitgroeide tot een titulair leider.
Diversiteit in deel en karakter is een rode draad die diep door de carrière van de acteur loopt. In Matthew Reeve’s interpretatie van The Batman uit 2022 speelde Pattinson de dichotome rol van de onhandige, teruggetrokken, sombere Bruce Wayne overdag en de wraakzuchtige, onbevreesde en nog somberder Batman-by-night. Daarna, ik Bong Joon-hoIn de buitensporige kaskraker Mickey 17 uit 2025 doet Pattinson zich voor als 18 versies van één personage, waarbij elke herdruk in eigen persoon iets anders is vanwege onvolmaakte kloontechnologieën. Verschillende onderdelen, één instructeur.
“Je hebt minder controle als je uit meerdere personages bestaat”, zegt Pattinson. “Je wordt afhankelijk van de perceptie van de regisseur van wat je doet. Bij zoiets als Mickey 17 merkte ik dat ik aan Bong vroeg: ‘Is dit oké?’ Je moet gewoon blijven experimenteren met dingen. Het is interessant, de kleine eigenaardigheden op je gezicht waar je niet veel aandacht aan besteedt, kleine teken – zoals bijvoorbeeld. om je neusgaten te laten oplichten. Deze kleine dingen kunnen ervoor zorgen dat je er heel anders uitziet. Bong zou zeggen: ‘Maak je gezicht.’ ‘Minder 17.’ “Doe meer 18.”
Pattinson heeft ook de tegenhanger meegemaakt en de unieke rol van een telepathische vampier behouden in de vijf Twilight-films, die elk een eigen regisseur hadden. Veel, meerdere instructeurs. “Als je eenmaal het kaartje hebt gekocht, ga dan op reis en vertrouw erop dat de directeur het vliegtuig zal landen.” Hoewel de franchise een cultklassieker onder de nep-gotiek blijft, is Pattinson al lang verder. Naarmate de acteur is geëvolueerd, is zijn smaak ook geëvolueerd. In 2017 speelde een peroxideblonde Pattinson de wanhopige kleine bankrover Connie Nikas, die er alles aan doet om zijn broer uit de gevangenis te krijgen in de ontsnappingsfilm van de gebroeders Safdie. Goede tijd. Hij zat een doodvonnis uit in de ruimte Claire Dennis‘High Life-film uit 2018. Een jaar later verviel hij in waanzin en paranoia terwijl hij vastzat op een eiland aan de overkant Willem Dafoe in Robert Eggers‘De vuurtoren. En vorig jaar, binnen Lynne Ramsay’s rauwe en psychologische drama Sterf mijn liefdehij speelde een ex-muzikant en afwezige partner van nieuwe moeder Grace (Jennifer Lawrence) in het afgelegen Montana.
“Je wilt iets doen dat anders is dan wat je eerder hebt gedaan”, zegt Pattinson over de rollen die hij heeft gespeeld. “Het hangt ook af van waar je in het leven staat. Verschillende dingen spreken me op verschillende momenten aan. Ik weet zeker dat ik, sinds ik een kind heb, veel minder met gewelddadige dingen bezig ben. Het betekent waarschijnlijk dat ik uiteindelijk de meest gewelddadige film ooit maak”, lacht hij.
Het komende jaar is druk. Kristoffer Borgli’s The Drama, met in de hoofdrollen Pattinson en Zendaya, verschijnt deze week in de Britse bioscopen, slechts enkele dagen na de lancering van de campagne uit 1664. In de zomer verschijnt Christopher Nolans versie van het Homerische epos, The Odyssey, waarbij Pattinson naar verluidt een centrale antagonist speelt die de macht over Ithaca probeert te grijpen, terwijl Penelope (Anne Hathaway) wacht op de terugkeer van Odysseus (Matt Damon).
Van vetes uit het verleden tot vetes van verre en interstellaire toekomsten, Pattinson herenigt zich met Zendaya voor Dune: Part 3 als de wenkbrauwloze Scytale, die samenzweert om keizer Paul Atreides omver te werpen. Pattinson is er enthousiast over: “Ik hou zo veel van die films. Het is grappig, ik heb The Drama met Zendaya gedaan en op een dag zei ik: ‘Ik wil er auditie voor doen.’ Een paar maanden later kreeg ik een telefoontje van Denis (Villeneuve).” Het zal niet zijn eerste ruzie zijn met Timothée Chalamet, aangezien hij de losgeslagen Franse Dauphin tegenover Chalamet speelde als koning Henry V in The King van David Michôd. En om brandstof toe te voegen aan een intergalactisch vuur, werd Chalamet onlangs gespot in een T-shirt van Team Jacob. “Van Odyssey naar Dune lopen, midden in deze prachtige woestijn filmen… Iedereen die zegt dat de filmindustrie doodgaat, moet gewoon naar deze films kijken.”
Er is iets verontrustends aan elk van Pattinsons uitvoeringen: een gewicht, een beknoptheid, een gevoeligheid. Er komt duidelijk iets van binnenuit. “Ik houd er echt van om dingen op te splitsen in de samenstellende delen, tot grote ergernis van alle betrokkenen”, zegt hij over zijn voorbereiding op elke rol. “Dan valt het uiteen en denk ik: ‘Dit slaat nergens op.’ Ik lees een script keer op keer, meestal ongeveer twintig keer, en bij de tiende keer besef ik dat ik het niet echt goed heb gelezen. Het helpt ook om je lijnen goed te leren. (lacht).”
Er waren veel delen van Corbets campagne uit 1664 waar hij, gezien de filmografie van Pattinson, meer dan klaar voor was. Buiten zijn ambassadeurschap bij Dior (toepasselijk draagt hij een Dior-pak als we elkaar ontmoeten) lijkt de acteur merkwerk te hebben vermeden. Maar werken met 1664 voelde als magie, zegt hij. “Kronenberg is mijn favoriete bier. Dat is altijd zo geweest. Ik ging altijd naar een pub in Soho genaamd The Spice of Life. Ik ging er jaren heen en we kochten altijd Kronenberg’s. En het is Frans… Ik hou ervan om Franse dingen te doen. Het is slim.” Misschien is het de Dauphin in hem. “1664 is een slim bier.” Proost, of beter gezegd gezondheid – voor een goede gezondheid, goede smaak, goede films.
De campagne ‘Ongetwijfeld goede smaak’ uit 1664 is uit nu.
