Robert Wun’s nieuwste couturecollectie was een verhaal in drie delen. Binnen in scène gezet Cabaretclub Lidozijn statige modellen liepen naar gigantische schermen die hevige onweersbuien projecteerden. Wun, die zich snel heeft ontpopt als een hoogtepunt op de couturekalender sinds hij drie seizoenen geleden op het officiële schema kwam, is een felle verdediger van de hoogste kunstvorm van de mode. “In de wereld van de couture wordt vaak de vraag gesteld of het nog steeds weerspiegelt wie we zijn, maar ik geloof dat het nog steeds bestaat omdat het weerspiegelt hoe we willen zijn”, schreef de ontwerper in zijn shownotities. “Een droom, het vermogen om te dromen en de wil om te blijven dromen. Ze bestaan allemaal vanwege de moed van een schepper en hun puurste intentie om te creëren.”
Het eerste bedrijf, genaamd Library, werd gedefinieerd als de “puurste vorm van dromen”. Wun dacht erover na om door boeken te bladeren en hoe zwart-witafbeeldingen de meest kleurrijke gedachten kunnen inspireren. Hier zagen monochrome jurken eruit alsof ze van papier waren gemaakt, zowel delicaat van constructie als groots van silhouet. Toen hij naar de Luxury-sectie ging – waar looks werden ontworpen om “jaloezie en allure op te wekken” – leunde Wun naar de decadente kant van zijn ontwerpopdracht. Modellen kwamen met fluweel beklede lichamen, elegant gedrapeerd Anabela Chan juwelier. Het was alsof de dragers op een veiling op de prachtige kettingen hadden geboden en besloten dat ze niet alleen de stenen zelf zouden dragen, maar ook de mannequins waarop ze werden tentoongesteld.
Wun en zijn studio wikkelden de boel af met Valor, een stoet van looks die wordt gedefinieerd als een “viering van de vastberadenheid van de maker, die zich vaak achter de gordijnen afspeelt”. Hier werden baljurken overgoten met kobaltblauw Swarovski kristallen; vloeiende kolomjurken wervelden rond de lichaamscontouren, gepantserd door harde, metalen torso’s; een trouwjurk was niet in het wit, maar overspoeld met een sterrenstelsel, elk fonkelend dankzij met de hand gestikte stenen. Over buitenaardse schoonheid gesproken, Robert Wun is een ster op zich.
Fotografie met dank aan Robert Wun.
