Maar we hebben ook een aantal grotere problemen gehad – met thema’s als eigenwaarde, twijfel en het vinden van onze waarde. In een wereld die soms het gevoel kan hebben dat er heel weinig goeds is, is het niet verrassend dat creatieven (die als sponzen zijn die al die energie opzuigen) hun doel in twijfel beginnen te trekken.
Maar als we deze vragen stellen, laten we zien hoeveel we erom geven. Hoeveel we aan het werk willen toevoegen, en er geen afbreuk aan willen doen. Elke week word ik geïnspireerd door de passie van onze bijdrage, ook al voelt die persoon zich een beetje verloren.
Dat brengt mij bij mijn doelen voor 2026: gemeenschap. Onze eigen ondersteuningssystemen opbouwen, contact opnemen met collega’s, deze kwesties bespreken (of dat nu bij ons bij CCC is of in uw netwerk). Samen zijn we sterker en beter. Terwijl AI ons dwingt om in silo’s te werken, is het negeren van de verleiding om het aan een bot te vragen en met vrienden te discussiëren een daad van rebellie.
En een andere manier om feeds van nep-advertentiemateriaal tegen te gaan? Om meer plezier te hebben in ons werk. Mijn goede voornemen voor het nieuwe jaar is om meer analoog te zijn. Meer doe-het-zelf. Haal de kleurpotloden tevoorschijn, scheur tijdschriften open, smeer houtskool op je handen. Denk aan de voldoening van het creëren van iets dat verder gaat dan pixels. Laten we vastlopen in 2026.
Stuur ons nog enkele vragen over hoe u die creatieve vonk levend kunt houden. Wanneer moet u de nieuwe hulpmiddelen die elke dag verschijnen, gebruiken en negeren? Zo gaan we terug naar onze roots – want daar is creativiteit echt aanwezig. Met het bescheiden potlood en papier.
