Daniël Roseberry noemde zijn AW26 Schiaparelli collectie The Sphinx, een titel die knikte naar de blijvende fascinatie van het huis voor enigma en tegenstrijdigheid. In zijn shownotities wees hij ook op de aanstaande opening van V&A’s Schiaparelli: Mode wordt kunst tentoonstelling (opening 28 maart), een retrospectief van Elsa Schiaparelli die onderzoekt hoe zij mode als medium in twijfel trok – wat een jurk zou moeten zijn en wat het kan worden.
Die spanning liep door de bijeenkomst. De kleding, opgevoerd op een verhoogde landingsbaan met vlammende podiumlichten, schommelde tussen wat een kledingstuk zou moeten zijn en wat het kan zijn, voordat het zich stevig nestelde in een gelukkig medium dat beide op even gewogen uiteinden van een weegschaal balanceerde.
Hier werden slordige pakken gestyled met overhemden waarvan de vlijmscherpe kragen hoog waren opgestoken, en in de details was de duivel er veel. Opvallende gouden Schiaparelli-knopen liepen langs een blouse in de vorm van een hoofd en vervolgens naar een buste, eindigend in kleine voetjes. Een zijdezachte jerseyjurk van tweede huid had een letterlijke keyhole-halslijn, terwijl sculpturale silhouetten de anatomie in beeld brachten met diepe heupen en halfpuntige bustes.
Elders werden met kabels gebreide truien uit elkaar gesplitst en weer in elkaar gezet met kale gaaspanelen ertussen, waardoor iets traditioneel zwaars een knip-en-plaklichtheid kreeg. Als jurken en pakken golfde het golvende zwarte en bruine satijn als een afgrond. Bij een peper-en-zoutkleurige jas van nepbont hoorde een bijpassende trompe-l’oeil-jeans met rechte pijpen. Je zou twee keer moeten kijken om het verschil te zien.
Er waren gouden plooien, gedegradeerde steentjes, statige lichamen en een eenvoudige body-con coltrui-jurk bedrukt met de volledige figuur van een Grieks mannelijk beeld. Alex Consani verscheen in een nauwelijks gevormde beha ingebed in nude-mesh die in felgeel om de nek wikkelde voordat hij in een ingewikkelde rok met pailletten en kwastjes viel. Een donkerbruine jas afgezet met zwarte struisvogelveren volgde.
Het eindigde met glitters: jurken met pailletten, kwastjesachtige pailletten en doorschijnende geplooide jurken die allemaal een sprankje licht vingen terwijl ze over de catwalk liepen. Dit was Schiaparelli-glamour helemaal naar boven gedraaid.
Fotografie met dank aan Schiaparelli.
