Terug naar het optimistische perspectief waarin Tekenen van leven was samengesteld, lijkt het erop dat deze terugkeer naar persoonlijkheid ook plaatsvindt aan de creatieve productiekant, waar meer werk niet optimaal hoeft te presteren op het scherm. “Het is niet gemaakt voor het algoritme of voor meetgegevens; het is niet performatief”, zegt Genevieve. “Er zit een toon en weerklank in creatief werk die voortkomt uit persoonlijke nieuwsgierigheid, instinct en expressie”, iets dat gemaakt is omdat het uitgedrukt moest worden, niet in opdracht. Het is duidelijk dat merken nu beginnen te kapitaliseren op die term, door afbeeldingen te gebruiken die niet direct relevant zijn voor het product en in plaats daarvan een sfeer of gevoeligheid proberen te creëren. Zoals Genevieve het zegt: ‘een nauwe verbondenheid met een artistiek wereldbeeld’. Als gevolg hiervan lijken merkwerelden steeds meer redactioneel. “In plaats van te roepen ‘kijk ons eens’, zegt het programma ‘hier is de wereld waarin we geloven'”, zegt ze, “en dat resoneert op dit moment dieper dan traditionele merkgerichte visuele strategieën.”
Verschillende voorspellingen van Genevieve voor de trends van de komende jaren spreken ook dit idee aan en borduren voort op de mensgerichte verhalen waar creatieve mensen zich op richten, waaronder oprechtheid. Hier ziet Genevieve dat “emotie, intimiteit en eerlijkheid nog centraler worden in de beeldcultuur”. Op dezelfde manier zouden we, onder wat het rapport Creatieve Feraliteit noemt, een omslag naar het ongedomesticeerde kunnen verwachten, waarbij “wildheid, onvoorspelbaarheid en instinctief maken als tegengif voor de computationele workflow” zullen dienen. Er is een voorproefje van dit ongetemde perspectief in het Body High-inzicht van het rapport, waarin we meer huid en zweet zien dan ooit tevoren. Onder een voorlopig spiritueel idee van vrij leven, genieten en je lichaam ontbloten, spreekt de herhaling van sociale rituelen uit de echte wereld – of het nu gaat om dansen, eten, verwennen, rennen – opnieuw tot onze reactie op het digitale; een modernere, anti-scrolling, niet-geoptimaliseerde, misschien wel post-digitale samenleving.
