Ik dwaal tussen losse pagina’s van notitieboekjes, met inkt uitgesmeerd en marges gekrabbeld. Ik blijf staan bij een Air Jordan, de textuur is losgelaten en er hangt een label aan. Zelfs onvoltooide werken wegen zwaar. Ze zijn belangrijk omdat ze processen laten zien: twijfel, iteratie, obsessie. Abloh koos ervoor om niet alleen de triomf te onthullen, maar ook mislukking en onvoltooide gedachten. Die beslissing maakt deze terugblik tot iets kwetsbaars, lichtgevends.
Wanneer de Nike-schappen verschijnen, stijgt de nostalgie. Deze ontwerpen die ooit voor consumptie werden gemaakt, dienen nu als relikwieën. Het display viert geen pure perfectie. Het respecteert de kleine aanpassingen, de kleine handtekeningen, ritssluiting, naden aan de binnenkant, vetgedrukte tekst tussen aanhalingstekens. Deze markeringen werden de grammatica van Vergilius. Als ik ze van dichtbij zie, denk ik aan zondagen op de middelbare school, aan het bewaren van foto’s, aan het willen hebben van die schoenen op grijze markten en hopen op een druppel. Het verlangen, de achtervolging, de opwinding.
