Voor degenen die wanhopig behoefte hebben aan stimulatie biedt dit zine uitkomst: de beeldtaal is messcherp en barst van de kleur, waarbij elke pagina aanvoelt als een pornotijdschrift dat overal wordt uitgeworpen. Hattie noemt het een ‘hectische zondvloed’, een verzameling thema’s die draaien om de afvoer van ‘online-vermoeidheid’, een manier om een buitensporige hoeveelheid informatie te verwerken om betekenis te krijgen en troost te zoeken. “Oorspronkelijk zou het boek heten Visuele verspillingwat verantwoordelijk was voor de aanvankelijke chaos en het gebrek aan structuur, maar toen enkele van de meer ‘motiverende’ thema’s en berichten begonnen te verschijnen, voelde ik me Visuele stimulatie was een toepasselijkere titel naarmate het meer opzettelijk werd”, zegt Hattie. Het zine dient ook als een rondleiding door de grafische ontwerpgeschiedenis van stimulerende media, met uitsneden die verleiden, verleiden en erotiseren. Als ze op de pagina worden gestapeld, is het moeilijk om niet te zien hoe roofzuchtig de zwoele boodschappen en aandachtsvragen zijn, die vaak goed inspelen op de tenen die goed communiceren in de lippen. de verraderlijkheid van marketing en de vreugde van verkoop.
Toen fysieke media ‘nog niet zo schaars waren’, knipte en plakte Hattie veel vrijer, maar nu zijn gedrukte media waardevol – Visuele stimulatie vereist veel meer dan Hattie ooit zou willen vernietigen. Door te printen met de Risograph kon Hattie de imperfecte kwaliteit van iets handgemaakts behouden, en vanwege haar afkeer van digitaal werk in haar eigen praktijk wilde ze ervoor zorgen dat de textuurkwaliteiten van het werk enigszins buiten haar macht lagen. In zekere zin is collage een destructief proces, iets waar je niet te gehecht aan kunt raken, een soort moord op de context en wedergeboorte door middel van remixen. Hier laat Hattie zien hoe de waarde van beelden wordt vertrapt door de behoefte aan korte uitbarstingen van dopamine – de elementen die afkomstig waren uit boeken die voor altijd gelezen zouden worden, worden nu in stukken gesneden en vernietigd, en worden een commentaar op wat we met kunst doen om te krijgen wat we nodig hebben voor kort geluk.
“Sensualiteit boven seksualiteit was een thema dat zich op natuurlijke wijze ontwikkelde tijdens de creatie van het boek. In het huidige tijdperk van buitensporige porno, intense krantenkoppen en oppervlakkige verlangens wilde ik gewoon iets creëren dat leunde op een dieper verlangen, nieuwe kracht en nieuwsgierigheid”, zegt Hattie terwijl ze zich voorbereidt op een nieuw deel van Visuele stimulatie. “Plezier is belangrijk, maar naar mijn bescheiden mening is een plezier dat een leven lang meegaat het beste.”
