Vrouwen bij No Kings-protesten stellen zich verkiesbaar in 2026

Kendra Sullivan was eind oktober in de hut van haar familie in de regio Allegheny Highlands, ‘gewoon van plan om een ​​ontspannend weekend op het platteland te hebben’. Maar de hut heeft internet, dus er kwamen voortdurend berichten over haar eenvrouwelijke No King-demonstratie het vorige weekend in Beckley, West Virginia.

“Dat weekend was waanzinnig”, zei ze. “Mijn vader zei die ochtend: ‘Je bent op het nieuws!’ Ook al waren we erg geïsoleerd, we werden gebombardeerd met: ‘Kendra is nu beroemd!’”

Haar tante in Anchorage sms’te zelfs om Sullivan te laten weten dat het nieuws over haar protest Alaska had bereikt.

Na een wervelende drie maanden diende Sullivan in januari het papierwerk in om zich kandidaat te stellen voor zetels in de uitvoerende comités van de Democratische Partij in West Virginia en in Harrison County, waar ze woont.

Sullivan was een van de bijna 7 miljoen mensen die deelnamen aan ongeveer 2.700 No Kings-protesten op 18 oktober 2025. Onafhankelijke schattingen bevestigden dat dit het grootste eendaagse protest in de Amerikaanse geschiedenis was. De organisatoren van No Kings hopen dat record zaterdag te verbreken, met meer dan 3.000 geplande evenementen in alle 50 staten en het District of Columbia, met als hoofdevenement in Minneapolis.

De No Kings-beweging is jong en disproportioneel door vrouwen georganiseerd. Het oktoberprotest was de tweede nationale mobilisatie daarna één in juniaangezien de belangrijkste gebeurtenis in Philadelphia een van de 2.100 was die meer dan 5 miljoen mensen trok om zich op zijn verjaardag tegen president Donald Trump te verzetten. Sinds de dagen van Geen Koningen begonnen, waarnemers hebben gevraagd over het mobiliseren van mensen om te protesteren in de straten kan leiden blijvende maatschappelijke veranderingen.

Vroeg anekdotisch bewijs suggereert dat deelname aan No Kings-evenementen de vrouwen die deze organiseren motiveert om na te denken over wat ze kunnen doen om de democratie in hun land te ondersteunen. Sommigen, zoals Sullivan, hebben besloten zich kandidaat te stellen: ze zal op 12 mei deelnemen aan de voorverkiezingen in West Virginia. Het is een soortgelijke, maar versterkte en geografisch verspreide, dynamiek als de toestroom van vrouwen die zich na de eerste vrouwenmars begin 2017 in de rij stelden.

‘Ik ben tot op zekere hoogte altijd politiek geëngageerd geweest, maar ik had er nooit aan gedacht om me kandidaat te stellen voor een verkozen ambt’, zei Sullivan.

Na de 19 verhaal van haar eenvrouwsprotestSullivan kreeg telefoontjes van partijleiders. Ze sprak op een Democratische Vrouwenbijeenkomst; vervolgens naar een afdeling van de Drinking Liberally-groep, onderdeel van de overkoepelende organisatie Living Liberally. Ze onderzocht het politieke landschap om te bepalen waar ze het grootste verschil kon maken in een staat waar Trump in 2024 bijna 70 procent van de stemmen won en de Republikeinen een supermeerderheid hebben in het Huis van Afgevaardigden en de Senaat. Ze vestigde zich in de partijcommissies.

“Het spelen van een rol daar zou een manier zijn om de Democratische Partij te helpen herbouwen en ervoor te zorgen dat er aandacht is voor gezinnen, werkende gezinnen en vrouwen, want zelfs (onder) de Democraten die we nu in de wetgevende macht hebben, zijn er slechts twee vrouwen”, legt Sullivan uit, een onderwijzeres en moeder van een zevenjarige zoon.

Amanda Litman, mede-oprichter en president van Run For Something, een groep die jonge progressieve kandidaten rekruteert en ondersteunt die zich kandidaat stellen voor staats- en lokale ambten, zei dat er zelfs vergeleken met de eerste termijn van Trump een opmerkelijke toename is van het aantal mensen dat geïnteresseerd is in het zich kandidaat stellen voor een ambt.

“Vorig jaar hadden we 80.000 mensen die zich hadden aangemeld voor deelname – dat is meer dan tijdens de hele eerste termijn van Trump. Vervolgens hadden we er in de eerste tien weken van dit jaar nog eens 5.000”, zei Litman.

Hoewel het grootste aantal kandidaten zich in de dichtstbevolkte staten bevindt, zei Litman dat er “veel meer plattelandsdistricten zijn geweest dan we hadden verwacht”, wat een reeks prioriteiten onder potentiële Democratische kandidaten weerspiegelt die sinds Trumps eerste ambtstermijn zijn veranderd.

“Wat we anders hoorden was: ‘Ik ben de Democratische Partij beu. Ik ben het zat om gevraagd te worden op mijn beurt te wachten’”, zei Litman. “We horen ook veel over: ‘De Democraten zijn niet geweest waar ik nu ben, ze weten niet hoe het is om in mijn schoenen te staan.'”

‘Trump is het water waarin ze zwemmen, maar hij is geen aas’, voegde ze eraan toe.

Run for Something is niet aangesloten bij No Kings, maar sommige van de door de organisatie goedgekeurde kandidaten dit jaar komen uit de beweging. Twee zijn Katrina Manetta in het politiek onstabiele Macomb County in Michigan En Leila Staton in het noorden van centraal IowaBeiden richtten hoofdstukken op van Indivisible, een nationale progressieve beweging die in 2016 door voormalige congresstafleden werd opgericht om vreedzame oppositie tegen het presidentschap van Trump te organiseren. Omdat Indivisible een nationale partner is in de leiderloze No Kings-beweging, bleven Manetta en Staton No Kings-evenementen organiseren in hun gemeenschappen. Beiden zijn kandidaat voor zetels in hun respectievelijke staatshuizen.

Manetta, een 31-jarige server geboren en getogen in het district waar ze actief is, vertelde The 19th dat ze “er kapot van was” na de presidentsverkiezingen van 2024. Ze herinnert zich dat ze googlede op ‘wat nu’ en een ondeelbare ontmoeting vond in een nabijgelegen gemeenschap. Ze ging helpen een afdeling in haar eigen buurt op te richten. Hun eerste ontmoeting in een coffeeshop trok vijf mensen – het aantal Indivisible suggereert dat een aspirant-organisator in eerste instantie leiding wil geven. De tweede, in de kelder van het huis dat Manetta met haar moeder deelt, trok 10.

“Nu komen er elke maand consequent meer dan honderd mensen naar onze bijeenkomsten. Het bewijst dat we begrijpen waar mensen naar op zoek zijn: ze willen beweging, ze willen actie, ze willen strijd – en ze zien niet dat de Democraten het momenteel moeilijk hebben”, zei Manetta.

Manetta liet haar plan varen om rechten te studeren en besloot zich kandidaat te stellen. Zij lees het boek van Litman. Ze werd gerekruteerd door Leiderschapsacademie van de Grote Meren, die sinds 2013 vooruitstrevende afgestudeerden opleidt. Ze zal waarschijnlijk de voorverkiezingen in Michigan in augustus overleven en in november de strijd aangaan met de zittende vertegenwoordiger Ron Robinson, die voor het eerst in de Republikeinse partij het district in 2024 met 53 procent van de stemmen omdraaide.

“Vanwege het werk dat we doen, weet ik wat er nodig is om op dit gebied te winnen, om ervoor te zorgen dat de Democraten naar de stembus komen om te stemmen. Ik had het gevoel dat ik dit jaar de beste kans zou zijn om de zetel om te draaien”, zei ze.

Staton, Iowa, doorliep een soortgelijk traject. De 22-jarige, met een achtergrond als pleitbezorgster voor slachtoffers van seksueel misbruik in de kindertijd, zei na de verkiezingen van 2024 dat zij en haar familie “echt bedroefd” waren door het verlies van toenmalig vice-president Kamala Harris aan Trump. Ze hadden contact opgenomen met hun lokale en provinciale organisaties van de Democratische Partij en gevraagd hoe ze konden helpen – misschien door aan de deur te kloppen of te werken – maar hadden geen antwoord gekregen. In de nasleep keken ze naar dingen die we konden doen om een ​​gemeenschap van gelijkgestemde mensen op te bouwen die het gewoon beter willen doen, zei Staton.

Statons familie kwam Indivisible tegen. Ze stelden zich tot doel vijf mensen te vinden en een kleine groep te vormen “zodat we konden praten over alle slechte dingen die er waren gebeurd.” Binnen een paar maanden groeide The Insufferable Wenches of Iowa, de groep opgericht door Staton en haar moeder, uit tot 450 mensen. Ze ontmoeten elkaar vaak online, zodat Iowans in de hele staat kunnen deelnemen en wederzijdse hulpprogramma’s kunnen uitvoeren ten behoeve van hun gemeenschappen. Cheeky Midwestern T-shirtleverancier Raygun heeft een “Iowa heeft onuitstaanbare meiden nodig‘-shirt dat geld inzamelt voor hun inspanningen Staton realiseerde zich toen ze de staatswetgeving onderzocht dat haar Republikeinse staatsvertegenwoordiger voor twee ambtstermijnen, Joshua Meggers, zonder tegenstand liep.

‘Vaak ben jij de persoon die je zoekt,’ zei Staton. “Ik besloot afgelopen mei dat ik dit wilde doen en sindsdien heb ik elk weekend aangeklopt.”

Staton heeft geen tegenstand in de Democratische voorverkiezingen – maar ze weet dat een overwinning in november in de provincies die Trump in 2024 met 35 tot 40 punten won, moeilijk zal zijn voor een Democratische nieuwkomer slechts twee jaar later. Toen ze voor het eerst besloot het te proberen, ‘dacht ze niet dat er enige kans op succes zou zijn’, zei ze.

“Maar nadat ik steeds meer betrokken raakte bij mijn gemeenschap en luisterde naar mensen en waar ze zich zorgen over maakten, ben ik tot de conclusie gekomen dat iedereen zich zorgen maakt over dezelfde dingen, of het nu Republikein of Democraat is hoe je heet”, zei ze.

“Het kan me niet echt schelen hoe de Republikeinen het district hebben gewonnen; ik denk dat dit het moment is voor mensen om naar iets anders te zoeken, want dit werkt niet”, voegde Staton eraan toe.