Waarom de manosfeer van hen houdt

In het laatste seizoen van Netflix’s reality-datinggigant ‘Love is Blind’ sloot Chris Fusco, een 33-jarige accountmanager en militair veteraan, zich aan bij de legioenen mannen die deze show als schurken hebben verlaten nadat hij met zijn verloofde, de 38-jarige infectieziektearts Jessica Barrett, had gesproken over waarom hij niet met haar wilde samenwerken.

Fusco vertelde Barrett dat de fysieke aantrekkingskracht er gewoon niet voor hem was; zijn gebruikelijke type “doet elke dag Pilates”, zei hij.

En in de nieuwste aflevering van de populaire podcast ‘Call Her Daddy’, reality-tv-ster Jessi Draper gedetailleerd de uitgebreide problemen die ze had met haar man voordat ze vorige week de scheiding aanvroeg. Ze zei dat hij dreigde gênante teksten te publiceren over een emotionele affaire die ze vorig jaar had, haar zonder haar toestemming had gevolgd en opgenomen en escorts had ingehuurd terwijl ze nog samen waren.

Draper zei dat hij ook emotioneel mishandelde en zei tegen haar onder andere dat ze ‘elke dag Pilates moest gaan doen’.

Pilates is de afgelopen jaren in populariteit gegroeid, mede dankzij sociale media. Deze kritiek op de trainingsroutine van Draper, het castlid van ‘Secret Lives of Mormon Wives’, heeft veel diepere vrouwonvriendelijke wortels dan alleen maar het bekritiseren van haar uiterlijk: het dient als afkorting voor zowel een reeks instructies als verwachtingen voor wat een ‘goede’ en wenselijke vrouw zou moeten zijn.

Deze logica komt overeen met boodschappen uit delen van de manosfeer die het idee propageren dat mannen het slachtoffer zijn geworden van de opkomst en het momentum van het feminisme. De manosfeer draagt ​​hen op hun dominantie over vrouwen te herstellen, om zo de sociale status terug te winnen die verloren is gegaan door hun eigen gebrek aan aantrekkelijkheid – dat op de een of andere manier door vrouwen wordt veroorzaakt.

Influencers hebben het ideaal van een ‘Pilates-meisje’ steeds populairder gemaakt: een vrouw die zich bezighoudt met wat zij zien als een vrouwelijke vorm van lichaamsbeweging die niet resulteert in dikke spieren. Het Pilates-meisje gaat niet naar de sportschool waar ze andere mannen tegenkomt. (Misschien houden ze haar in de gaten! Misschien houdt ze ze in de gaten!) In plaats daarvan kiest ze voor lessen van 50 minuten waarvan wordt aangenomen dat ze gevuld zijn met andere blanke, lenige vrouwen.

‘Als je meisje naar Pilates gaat, heeft haar vrouw haar meteen opgevangen,’ zei ze one man creator op Instagram die Pilates ‘gezond’ noemde en ‘de grootste groene vlag ooit voor een meisje’.

“Als je meisje naar Pilates gaat, blijft ze waarschijnlijk in het weekend thuis, zodat ze vroeg op kan staan ​​en naar een Solidcore- of BodyRok-les kan gaan,” vervolgde hij. “En ze komt in een goed humeur terug van de pilatesles omdat ze met haar vrienden is geweest en niet is aangevallen door enge jongens en een goede training heeft gehad.”

Mariël Barnes is assistent-professor public affairs aan de Universiteit van Wisconsin-Madison, waar zij bestudeert de manosfeer en zijn politieke invloed. Het verbaast haar niet dat ‘Pilates’ als een soort slogan naar voren is gekomen.

“Het is een manier om mensen te vertellen wat je wilt, zonder er expliciet over te zijn – en het is ook een manier om te proberen niet over te komen als een vreselijk persoon”, zei ze.

Ze wees naar Fusco in ‘Love Is Blind’ als een voorbeeld van de nieuwste versie van de manosfeer, een met een zekere mate van plausibele ontkenning.

“Het is deze normalisatie van sommige van deze kwaliteiten die uit de manosfeer is voortgekomen, maar die ze op een aangenamere manier geeft en het voor vrouwen moeilijker maakt om ze op te merken”, zei ze.

Pilates heeft in de fitnesswereld de reputatie dat het geassocieerd wordt met privileges. “Love is Blind”-aluin Raven Ross, die zwart is, bevond zich onlangs midden in een film sociale media maalstroom na een TikTok plaatsen waarin Pilates wordt verdedigd tegen de kritiek dat het diversiteit mist en ontoegankelijk is.

Terwijl YouTube-video’s van thuistrainingen (zoals Ross’) in overvloed kan de praktijk bij studies gebruik maken van gespecialiseerde machines. Net als bij yoga is de beoefening niet bedoeld als uitsluiting, maar de manier waarop het op de markt wordt gebracht is meestal geschikt voor een bepaald lichaamstype en een bepaalde sociaal-economische status.

Daniëlle Friedmande auteur van “Laten we fysiek worden: hoe vrouwen beweging ontdekten en de wereld opnieuw vormgaven” en een journalist die zich concentreerde op de geschiedenis, cultuur en wetenschap van fitnesstrends voor vrouwen, legde uit dat Pilates werd gecreëerd door de Duitse bokser en turnster Joseph Pilates, terwijl het tijdens de Eerste Wereldoorlog in handen was van de Britten.

Gedurende deze tijd begon hij fitnessles te geven aan andere geïnterneerden, naar verluidt geïnspireerd door de bewegingen van katten. Toen Pilates zijn methode begon te verfijnen, verlegde hij zijn focus naar wat we nu de verbinding tussen lichaam en geest noemen, waarbij hij beoefenaars vertelde dat ze hun geest konden gebruiken om hun spieren onder controle te houden. Hij noemde zijn nieuwe praktijk ‘controle’.

Na de oorlog arriveerden Pilates en zijn nieuwe bruid, Clara, in New York City, waar ze ‘controlologie’ bleven onderwijzen, wat voet aan de grond kreeg in de wereld van het klassieke ballet. In de jaren vijftig, zei Friedman, werd ‘controle’ bekend als Pilates – en had het een nieuw publiek gevonden buiten de dansgemeenschap: rijke socialites uit New York City.

“Het was nog steeds heel ongebruikelijk dat vrouwen een bepaald deel van hun dag opzij zetten om aan hun lichaam te werken, maar omdat dit een associatie had met dansers – en dus met gratie en slankheid – werd het iets dat vrouwen die tijd over hadden in hun dagen nastreefden”, zei ze.

Maar het duurde tot de jaren negentig voordat Pilates mainstream werd naast yoga – dat wortels heeft in oude Indiase praktijken – en beide reageerden op een soort cultureel verzet tegen de intensiteit van de aerobiccultuur van de jaren tachtig.

“Je kon ‘yogalichaam’ en ‘Pilateslichaam’ afkorten, en de mensen wisten wat je bedoelde. Het feit dat het werd beoefend, zowel door supermodellen als door professioneel mooie, dunne vrouwen, versterkte die ambitieuze kwaliteit echt,” zei Friedman.

De huidige stijging in populariteit kan volgens Friedman worden gezien als een terugslag op de belangstelling voor gewichtheffen en krachttraining – vooral onder vrouwen – en oefeningen die gaan over het creëren van zichtbare spiermassa, in plaats van dunheid.

Op sociale media worden de deugden van Pilates geprezen door zowel mannelijke als vrouwelijke makers die geen expliciete politieke inhoud maken, maar een ambitieuze levensstijl promoten die geworteld is in rijkdom, traditionele genderrollen en een ‘zacht leven’ leiden.

Barnes zei dat de manosfeer een ‘starre conceptualisering heeft van wat een vrouw zou moeten zijn’: een traditionele, onderdanige vrouw die thuis blijft, die de status van een man als kostwinner en gezinshoofd niet ter discussie stelt, en die past bij een bepaalde esthetische presentatie.

“Ik denk dat het stereotype van wie naar Pilates gaat de esthetiek is”, zei ze. “Het is deze slanke, slanke vrouw die jonger is, geen rondingen heeft, een platte buik en een buikdefinitie. En ze gebruiken Pilates als een eufemisme om dat soort vrouw te krijgen.”

Dezelfde Instagram-maker die zei dat mannen vrouwen die naar Pilates gaan, moeten ‘doen herleven’, stemde in in een ander bericht om ’thuisblijvende Pilates-vrouwen terug te brengen’, waarmee hij verduidelijkte dat hij niet bedoelde dat vrouwen niet zouden moeten werken, maar dat ze een carrière zouden moeten kiezen die tijd biedt om ‘bij het zwembad te bruinen, naar Pilates te gaan, in een zonnejurk naar boerenmarkten te gaan en een gezin te stichten.’

Andere mannen plaatsen Reels voor de lol en werken hard, zodat hun toekomstige vrouwen naar Pilates kunnen gaan en in luxe auto’s kunnen rijden. Vrouwelijke makers van ‘soft life’ die Pilates promoten als onderdeel van hun zeer samengestelde esthetiek, worden vaak gezien maar niet gehoord: neem het roer over van een vrouw die zichzelf laat zien train op een Pilates-hervormer met de tekst er overheen: “Je kunt me geen pijn doen. Ik ben een millennial met een diploma dat ik niet gebruik, een man die zorgt en verwend wordt, is mijn liefdestaal.”

Dit alles wil niet zeggen dat mensen – inclusief vrouwen van alle leeftijden – Pilates niet vrij zouden moeten kunnen beoefenen zonder dat mannen dat tegen hen zeggen.

“De realiteit is dat Pilates een geweldige manier is om sterk te worden,” zei Friedman. “Het is een uitstekende vorm van weerstandstraining. Het heeft alleen niet de neiging om zoveel massa op te bouwen als andere vormen van krachttraining.”

Maar Friedman merkte ook op dat de bewegingscultuur door de geschiedenis heen in directe dialoog heeft gefunctioneerd met de sociale macht die vrouwen hebben gehad.

“Op dit moment is het moeilijk om te analyseren wat er aan de hand is, maar ik denk dat zolang vrouwen erop gericht zijn zichzelf klein te maken en hun lichaam te controleren voor het plezier of voordeel van anderen, dit vrouwen inherent in een ongelijke positie plaatst.”