Home Levensstijl Wijn en dineren in Newman’s New Gambit Bar en Brasserie Angelica

Wijn en dineren in Newman’s New Gambit Bar en Brasserie Angelica

2
0
Wijn en dineren in Newman’s New Gambit Bar en Brasserie Angelica

Het bevindt zich op de kruising van Newman Street en Goodge Street in Soho, netjes tussen stijlvolle restaurants en galerieën voor hedendaagse kunst. Nieuwman. Het is onlangs geopend, verwelkomt het publiek vanaf 1 februari om precies te zijn, en wordt per Verwanten & Co – een team met ervaring in het beheren van enkele van de meest geliefde boetiekhotels in Londen, zoals Beaumont. The Newman beschrijft zichzelf als “uw nieuwe oude vriend” en past perfect in de Fitzrovia-omgeving – modern maar geïnspireerd door een rijk erfgoed.

Een soortgelijk gevoel krijg je als je drinkt en eet in de nieuwe bar en restaurant van het hotel. De sexy, geïnspireerde game-avond Gambit-balkging in de kelder zitten, aan het einde van een cacaokleurige wenteltrap – en wel de lichte en ruime Brasserie Angelicadie erboven zitten – zijn nieuwkomers op de scène. En toch vinden ze dat ze er al jaren hadden moeten zijn. Ze hebben allemaal een apart interieur, maar ze zijn met elkaar verbonden door Art Deco-invloeden die in beide terug te vinden zijn. Met deze invloeden gerecycled door de in Londen gevestigde ontwerpstudio Linde + Amandelde kamer voelt als het soort plek waar Gekke mannen‘S Don Draper zou hebben genoten van een ijskoude ouderwetse zonder zich gedateerd te voelen.

We begonnen onze avond in Gambit Bar zoals de meeste mensen zouden doen. De drankenkaart, samengesteld onder leiding van de food- en drinksmanager Eder Netowiens cv trots is op de drankdirecteur De standaard en groepsdrankdirecteur bij De Nammos-groepdat toezicht houdt op luxe hotels in Mykonos, Dubai, Cannes en meer, biedt een gezond aantal keuzes.

De cocktails blijven vrijwel bij het draaiboekthema. Er zijn koningen en koninginnen, die bovenaan staan Rogge Whisky Ballen met olijven en zoete vermout. Of voor iets vruchtbaarders kun je It’s Your Game kiezen, welke paren Ketel One Wodka met een fruitschaal van lychee, framboos, bloedsinaasappel en citroen. Als cocktails niet jouw ding zijn, is er ook een uitgebreide wijnkaart die alle uithoeken van de druivenwereld lijkt te raken. rood, wit, roos en sinaasappelwijn uit Portugal, Frankrijk, Griekenland, Argentinië, Californië en meer zijn verspreid over twee pagina’s van een in leer gebonden drankenkaart; genoeg om een ​​bewuste keuze te maken, beperkt genoeg om hanteerbaar te zijn voor de dagelijkse speler. En als alcohol helemaal niet jouw ding is: de volledige cocktailkaart bevat nul-proof alternatieven, een kenmerk dat de indruk van Gambit Bar verder vormgeeft als een plek voor de moderne Londenaar die misschien niet zo dol is op een drankje als de generaties vóór hen.

Ondanks de beginperiode was de bar druk maar niet overvol – de perfecte omstandigheden voor een avondborrel met een date of partner. Stijlvol, brons en eiken in zijn palet, bouwt de ruimte zijn capaciteit van 60 zitplaatsen op door middel van lage fauteuils, barkrukken met metalen poten in gedempt groen leer en gebogen cabines die tegenover de bar zitten, afgewerkt met saliefluweel. Een attente serveerster vraagt ​​wat we willen, waarop we antwoorden op de alcoholvrije True Gift (bloedsinaasappel en amandel, limoen en frisdrank) en de alcoholische Kings and Queens. Beide komen snel aan en zijn heerlijk. We nippen langzaam, leunen tegen de zachte toon van de ruimte en luisteren Asanti En Mary J. Blige op vinyl gedraaid door een head-dobberende DJ aan het einde van de rij stands. Als we klaar zijn, worden we naar boven begeleid om aan onze maaltijd te beginnen. Je kunt zien dat The Newman is gemaakt door mensen die gastvrijheid echt belangrijk vinden.

De toon bovenaan is veel lichter, maar zeker niet minder vloeiend. Brasserie Angelica voelt zich de engel van de duivel van Gambit Bar. De stoelen zijn beige, net als sommige afwerkingen, terwijl de muren en tafels overwegend fris wit zijn. Er zijn veel glazen in omloop, het chique soort met het flinterdunne randje. Ze zitten op de tafels, achter de bar, ondersteboven hangend, aan de zijkant van de eetzaal, en het licht bungelt langs hun smetteloze lichamen, eerst uitgestoten door een lamp die het plafond vormt. Een andere medewerker met een vriendelijk gezicht leidt ons naar onze tafel, knus in de hoek, met frontaal zicht op de subtiele designkenmerken zoals hanglampen met halvemaanvormige kappen of een koffiebar met langwerpige uitsparingen uit de voet, wederom een ​​beroep op de betrouwbare Art Deco-codes.

Het eten is heerlijk maar niet pretentieus, met dank aan de chef-kok Christelijke Turner. We beginnen met Josper-gegrilde erfstukwortelen, die verwijzen naar een specifieke Spaanse kolenoven die de groenten een lichte maar rokerige smaak geeft, en de champignonknoedels, die worden geserveerd op gestoofde Alkmaarse gort en besprenkeld met bieslookolie. De porties waren perfect – fatsoenlijke borden voor volwassenen, maar niet genoeg om je te vullen voor je hoofdgerecht. En godzijdank, want het hoofdgerecht was ook verdomd goed. Ik koos voor de ribeye van 280 gram (ik ben ervan overtuigd dat het in een chique restaurant gewoon zelfzorg is om jezelf te trakteren op een biefstuk) met frietjes, terwijl mijn gast in contact kwam met hun Britse roots en de taart met gebraden kip, champignons en dragon bestelde, die arriveerde in een ondiepe gracht van eekhoorntjesbroodsaus. Beiden waren tot in de perfectie bereid. Het gebak van de taart was schilferig en licht, de vulling vochtig en rijker, terwijl de biefstuk mals was en de friet goudbruin met precies de juiste hoeveelheid knapperigheid. Te vol om elk een heel dessert te nemen, sloten we onze avond af met decadentie door de zoete en romige citroen- en bosbessentaart te delen.

Helemaal tevreden zijn we daar vertrokken. Magen vol van een mondvol smullen, onze laatste interactie – een gezellig gesprekje mee maître d’crossing waar we naar terug gingen en de funky print in de jas van mijn gast – voelde als een passend einde van onze avond. Nuchter, vriendelijk maar stijlvol en attent voor de Londenaar die door de deuren liep: een avond bij The Newman en zijn elegante dochterondernemingen is er een om in je dagboek te schrijven.

Fotografie met dank aan Gambit Bar en Brasserie Angelica.

thenewman.com



Nieuwsbron

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in