Yuchen Yuan

Door

november 13, 2025

Gepubliceerd: @sickymag
Fotograaf: @balint.barna
Stylist: @princeaboraah
Model: @nelson_ogah
Verzorging: @vivianemelomua
Casting: @geegeewatson

Yuchen Yuan bouwt zijn wereld op door obsessie. Elke collectie begint met een personage, een figuur die bestaat tussen verlangen en verstoring. Ze beschouwt mode als psychologisch theater, waarin kledingstukken symptomen worden van spanning, verleiding en verval. Het effect is filmisch, waarbij elke look aanvoelt als een frame tussen fantasie en bekentenis. Haar fascinatie voor schurken zit diep.

Voor haar vertegenwoordigen ze de meest eerlijke uitdrukking van het menselijk instinct. Schurken handelen zonder schaamte en volgen hun verlangens tot aan de rand van vernietiging. Ze zijn gevaarlijk omdat ze compleet zijn. Yuan vindt schoonheid in dit contrast: kracht die zwakte onthult, elegantie die beeft van angst.

Je werk ligt vaak op het grensvlak van fantasie en werkelijkheid, waardoor personages ontstaan die zowel verleidelijk als verontrustend aanvoelen. Hoe bouw je het psychologische verhaal achter een collectie op?

Net als American Horror Story probeer ik een intense psychologische ervaring in beeld te brengen. Het is een gevoel van mysterie dat je langzaam gek maakt, je raakt gevangen in je eigen geest, paranoïde en niet in staat dromen van de werkelijkheid te onderscheiden. Het is de psychologische spanning die je verleidt. Het is alsof je de dingen onder controle probeert te houden, maar je jezelf al verliest terwijl je er achteraan gaat, en je voelt een opwindend plezier in de waanzin.

Wat trekt u aan in de figuur van de slechterik als terugkerende aanwezigheid in uw werk?

Schurken zijn hot. Ze zijn vaak ingewikkeld en vol contrast in hun karakters, en hun gevaar maakt ze aantrekkelijker. Het belangrijkste is dat een slechterik voor mij op de een of andere manier een completer persoon is, omdat ze hun verlangens zonder schaamte volgen.

Uw collecties hebben een duidelijke filmische kwaliteit. Begint u uw proces met een verhaal, een afbeelding of een personage?

Altijd met karakter.

Hoe werkt humor in jouw universum, vooral binnen donkere of erotische thema’s?

Ik zie humor meer als middel dan als resultaat, misschien is het gewoon de manier waarop ik ideeën omzet in echte ontwerpen. Maar ik denk dat ik een beetje kamp- en pop-art in gedachten heb, het zorgt ervoor dat de duisternis performatiever en speelser aanvoelt.

Leer is een belangrijk materiaal geworden in uw beeldtaal. Wat betekent het voor jou in termen van mannelijkheid en controle?

Leer is strak en sexy, ik hou van mannen in leer die een traditionele ‘mannelijkheid’ tonen. Leer heeft gewicht, het geeft je kracht, maar het betekent ook dat het al je onzekerheden kan verbergen, zodat je het gevoel hebt dat je de controle hebt als je het draagt.

In mijn universum wil ik die oppervlaktecontrole behouden en oppoetsen, maar ook doorbreken. Ik heb geprobeerd een krachtig omhulsel op te bouwen en tegelijkertijd wat ruimte te laten om bewust de echte verlangens en zwakheden binnenin te onthullen. Leer is het perfecte materiaal waarmee ik dit soort contrasten kan verkennen.

Fotograaf: @da_daoss
Artdirectie: @littlegrapepip @da_daoss
Model: Christian Deal, @denis.brent
Hmm: @malicmakep

Je speelt vaak met op maat gemaakte structuren en gespierde vormen – hoe vertaal je het idee van het lichaam in kledingconstructie?

Het is allemaal na een kleermakersproject dat ik op de universiteit heb gedaan. Ik nam Tom uit Finland als inspiratie en combineerde zijn kenmerkende hypermannelijke lichaam met een gangster-krijtstreeppak, om van het pak zelf een zeer gespierd lichaam te maken. Het is mijn favoriete project en ik ben zo blij dat ik deze manier heb gevonden! En het grappige is dat als je nadenkt over het op maat maken van stukken, de constructie ervan net zo ingewikkeld is als hoe de spieren samenwerken.

Horror, surrealisme en erotiek bestaan naast elkaar in jouw ontwerpen. Hoe vind je een balans tussen verleiding en ongemak?

Ik denk dat ongemak deel uitmaakt van verleiding.

Je silhouetten versterken de mannelijkheid vaak tot overmaat. Zie jij dit als kritiek, eerbetoon of transformatie?

Het is meer een transformatie, ik heb mannelijkheid als symbool genomen en de kenmerken ervan op stereotiepe wijze versterkt. Het is ook een fantasie van mijn eigen ideale ‘mannelijke’ figuur.

Hoe pak je onderzoek aan bij het voorbereiden van een nieuwe collectie: verzamel je visuele referenties, kijk je films of schrijf je verhalen?

Ik kijk films en verzamel visuele referenties aan de oppervlakte, maar wat mij echt begeleidt bij het vormgeven van een collectie is het luisteren naar veel muziek en mezelf voldoende onderdompelen om de verhalen te achterhalen die ik wil vertellen.

Welke rol spelen prestaties in uw begrip van herenkleding?

Ik denk dat het een column is, die iets kan onthullen wat je niet echt laat zien en die de wereld ook verwelkomt om je wat beter te leren kennen. Het is een manier om uiting te geven aan wat je maar wilt of wilt zijn, op een subtiele of op een buitensporige manier. En het geeft je het vertrouwen om te zeggen: ‘Oh! Dat kan ik echt doen/zijn!’ Of ‘Ik ben meer mezelf!’ En dan sijpelt het geleidelijk in je identiteit totdat het niet langer een fantasie is.

Vooral op het gebied van herenkleding denk ik dat, hoewel we vandaag de dag al een breed scala aan stijlen hebben en ik het gevoel heb dat we ze bijna allemaal gezien hebben, het besef van prestaties nog maar net begint. Voor mij denk ik dat mannen die prestaties via hun uiterlijk proberen te verkennen, altijd in bepaalde categorieën terechtkomen, wat geen slechte zaak is, want die categorieën zullen evolueren naarmate er meer mensen binnenkomen, maar het kan ook saai worden. Ik wil dat mensen moediger zijn om meer over het begrip te ontdekken en als ontwerper zou ik willen dat ik de mogelijkheid had om het platform voor hen te creëren om dit te doen.

Hoe zie je de ontwikkeling van je personages en verhalen in toekomstige collecties?

Ik wil dat ze nuchterder en diverser zijn. De personages die ik tot nu toe heb gemaakt zijn allemaal fantasie, soms kon ik me niet eens een gezicht voor ze voorstellen, wat de mogelijkheden en de verbinding met echte mensen beperkt. In de toekomstige collecties zal ik meer alledaagse verhalen verkennen die afkomstig kunnen zijn van mijzelf of van de cultuur waar ik van houd, terwijl ik toch een balans vind met mijn fantasiewereld.