In de wereld van vandaag is de slechterik in ons verhaal geen persoon; het is ons verlangen naar onmiddellijke bevrediging. Explosieve omzetgroei? Wij willen het nu. Een droomengelinvesteerder? Wij willen het nu. Een salarisverhoging, een promotie, een plek aan de top? Wij willen het nu.
Kun je het ons kwalijk nemen? Als we in de loop van een weekend een heel seizoen van een nieuwe show op Netflix kunnen bingewatchen en in minder dan dertig minuten restaurantklaar eten bij ons aan de deur kunnen bestellen, kunnen we onrealistische verwachtingen krijgen dat we snel andere dingen krijgen, zelfs op het werk.
De behoefte aan snelheid maakt ons gehaast en ongeduldig – en dat blijkt ook uit de manier waarop we spreken. Onze gesprekken worden transactioneel, onze vragen oppervlakkig onze communicatie houdt ons tegen van het opbouwen van vertrouwensrelaties met de mensen om ons heen. Als je knikt, nodig ik je uit om drie gespreksmoordenaars te overwegen die je kunt vermijden.
1. Conversatiedominantie
Twee woorden: gesprekstijd. Als de hoeveelheid tijd die u praat langer is dan die van de persoon met wie u communiceert, domineert u – en dat kan schadelijk zijn.
Als u het kostbare goed van tijd gebruikt om uw agenda, oplossing of ongevraagd standpunt aan iemand op te dringen zonder dat u erom vraagt, praat u met hem of haar, niet met hem. Vaak weten we niet eens dat we het doen. Bovendien kunnen we, als we nerveuze energie koesteren, onbewust een gespreksdominantie voeren als een manier om ons innerlijke ongemak te verlichten.
De oplossing? Creëer een persoonlijke gewoonte om jezelf te aarden vóór elk gesprek waarin veel op het spel staat, zodat je meer helderheid, kalmte en aanwezigheid kunt ervaren. Als je bijvoorbeeld in een seizoen zit waarin je het gevoel hebt dat je weinig tijd hebt, probeer dan de ‘fysiologische zucht’. Een techniek die in de jaren dertig werd ontdekt en die ons helpt snel de controle over gevoelens van stress of angst terug te krijgen, is eenvoudigweg twee keer diep ademhalen door je neus en lang uitademen door je mond, met samengeknepen lippen. Vrijwel onmiddellijk ervaar je minder spanning en een gevoel van aanwezigheid. Herhaal indien nodig een paar keer. Dit zal je helpen jezelf op heterdaad te betrappen of gespreksdominantie helemaal te voorkomen.
2. Proberen interessant te zijn in plaats van geïnteresseerd
Dale Carnegie zei ooit zoiets als: “Om interessant te zijn, moet je geïnteresseerd zijn.” Ik zie het als volgt: in elk gesprek is het niet jouw taak om jezelf belangrijk te laten lijken; het is bedoeld om de persoon voor je het gevoel te geven dat hij belangrijk is. Maar hoe doe je dat zonder je gekunsteld te voelen?
Denk eens aan bewuste vragen, die, zoals ik het definieer, vragen zijn die gebaseerd zijn op positieve intentie. Je kunt bijvoorbeeld langs je collega lopen en zeggen: “Hallo Mark, hoe gaat het?” Of je zou kunnen zeggen: “Hoi Mark, je vertelde laatst dat je gestrest was omdat je voor je zieke zoon moest zorgen terwijl je je aan het voorbereiden was op de grote keynote. Hoe gaat het met hem? Hoe was de toespraak?”
Zie jij het verschil? Het eerste mist diepgang. Dit laatste is een betekenisvolle vraag die blijk geeft van intentie. Als u dit goed doet, laat u anderen zien hoe belangrijk u het vindt waar zij emotioneel in geïnvesteerd zijn.
3. Gehecht zijn aan een uitkomst
Of u nu op een sollicitatiegesprek, een verkoopgesprek of een vergadering met managers bent, de inzet kan hoog zijn. Als u echter een van deze gesprekken voert die verband houden met een specifieke uitkomst, handelt u waarschijnlijk niet authentiek. Je lichaamstaal, toon, spreeksnelheid, energie en meer zullen onbewust je behoefte aan een uitkomst in kaart brengen (en vaak naar een specifieke tijdlijn haasten). Het kan uw communicatie ondermijnen.
Stel dat u zich als professioneel doel heeft gesteld om binnen de komende twaalf maanden promotie te maken. Elf maanden vooruit en daar zit je in een vergadering met het management om een mogelijke promotie te bespreken. In plaats van opzettelijke vragen te stellen, diep te luisteren en werkelijk aanwezig te zijn, zorgt de tijdlijn van je geest ervoor dat je je onder druk gezet, ongeduldig en/of reactief voelt – en dat kunnen anderen merken. Je saboteert je eigen succes.
Hier is een alternatieve benadering: stel jezelf de vraag: “Als ik op elk gebied van mijn leven gevuld zou zijn met overvloed, hoe zou ik me dan op dit moment gedragen?” Wanneer u uw gehechtheid aan een uitkomst verwijdert, creëert u een openheid om te ontvangen wat werkelijk voor u bedoeld is, zelfs als dit niet op de tijd of het pad is dat u wenst.
Wat het betekent voor managers
Als een organisatie een cultuur van groot vertrouwen wil opbouwen, de betrokkenheid van medewerkers wil vergroten en een gevoel van verbondenheid voor haar medewerkers wil creëren, begint het met het leren van het management om bewuste gesprekken te voeren. De sleutel is om het gedrag te belichamen waarvan je wilt dat anderen het vertonen.
De sociale leertheorie (SLT) van psycholoog Albert Bandura suggereert dat mensen nieuw gedrag leren door anderen te observeren en te imiteren. Kortom: als we de gevolgen van het gedrag van anderen observeren, is de kans groter dat we de acties imiteren die positief worden beloond en de acties die worden gestraft vermijden. Dit leidt op zijn beurt tot het verwerven van kennis, attitudes en overtuigingen.
Als leiderschap doelbewuste, niet-transactionele communicatie belichaamt en anderen beloont voor het volgen ervan, zal dit op grote schaal verandering teweegbrengen en zal een cultuur van groot vertrouwen zich verspreiden als door osmose. Het bijproduct? Succes op de lange termijn, gebouwd op de juiste basis.
In een wereld waarin we op afstand staan, kunnen we achter een scherm problemen oplossen, teams opbouwen en relaties onderhouden. Maar dankzij deze schermen zijn menselijke verbindingen en communicatie belangrijker dan ooit. De leiders die zullen opvallen, zijn degenen die hen prioriteit geven.
Aangepast van De valuta van de relatie van Ravi Rajani. Alle rechten voorbehouden.
