Japanse acteur Tatsuya Nakadai in 2019. Nakadai stierf dit weekend op 92-jarige leeftijd.
STR/JIJI Pers/AFP via Getty Images
onderschrift verbergen
onderschrift wijzigen
STR/JIJI Pers/AFP via Getty Images
Tatsuya Nakadai, een ervaren Japanse acteur, vooral bekend van films als Rennen, hoog en laag En Harakiristierf zaterdag op 92-jarige leeftijd. Zijn samenwerkingen met enkele van de grootste regisseurs in Japan maakten hem tot een icoon van de ‘gouden eeuw’ van de Japanse cinema.
Volgens een persbericht stierf hij aan een longontsteking Mumeijukude toneelschool en theatergezelschap die Nakadai oprichtte.
Nakadai begon zijn carrière als theateracteur en bleef zijn hele leven betrokken bij het podium – deels omdat hij, in tegenstelling tot veel acteurs in die tijd, weigerde een exclusief contract met een filmstudio te tekenen. Het gaf hem ook de vrijheid om verschillende rollen op zich te nemen – in samurai-epen, realistische drama’s, misdaadthrillers en zelfs sciencefiction – en tijdens zijn carrière met veel verschillende regisseurs te werken.
Na een korte verschijning in de film van Akira Kurosawa uit 1954 Zeven SamoeraiIn de film, die internationaal ook de meest gerespecteerde van de acteur is, speelde hij in de trilogie van Masaki Kobayashi De menselijke conditie (1959-1961). In de serie speelt Nakadai een pacifistische soldaat in Japan tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Hij schreef een groot deel van zijn succes toe aan Kobayashi, die hij als een mentor beschouwde. “Terwijl ik veel aan Kurosawa te danken heb”, vertelde hij aan Criterion Channel een interview vertaald in het Engels“De regisseur die mij ontdekte en mij maakte tot de werkende acteur die ik nu ben, was Masaki Kobayashi.”
Tijdens het filmen De menselijke conditie, Wat ongeveer vier jaar in beslag nam, bleef Nakadai samenwerken met Kurosawa. Hij speelde samen met Toshiro Mifune, een andere legende van de Japanse cinema, in Yojimbo in 1961 en Hoog en laag in 1963.
Met HarakiriNakadai’s samenwerking met Kobayashi bereikte een hoogtepunt. In de film uit 1962 speelt Nakadai de rol van een eenzame samoerai die een plaatselijke heer om toestemming vraagt om harakiri te plegen, een vorm van rituele zelfmoord. De acteur gebruikte een gestileerde vertelstem om het personage te spelen terwijl hij vertelt over de gebeurtenissen die tot zijn ondergang leidden, wat doet denken aan kabuki, een vorm van traditioneel Japans theater. In een 2005 interviewNakadai omschreef de film als een “drama van dialoog”, waardoor hij wat hij op het podium had geleerd kon toepassen op zijn optreden op het scherm. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de acteur, die theateracteren als zijn voornaamste beroep beschouwde, de voorkeur gaf Harakiri boven al zijn andere films.
Misschien wel zijn beroemdste rol kwam in 1985 met Kurosawa’s laatste epos, Looplosjes gebaseerd op Koning Lear. Hoewel hij nog maar in de vijftig was, speelde Nakadai de hoofdrol als de ouder wordende krijgsheer Hidetora Ichimonji, die zware make-up droeg om het personage volledig te belichamen.
De overvloedige kansen die Nakadai als acteur genoot, kwamen onder grote druk te staan. “Voor mij was mijn twintiger jaren als het beklimmen van de berg Fuji met een zware last op mijn rug, hijgend en puffend”, zei hij in 2005. “Het voelde alsof ik aan het klimmen was en de zware last was ieders meesterwerk.”
De ‘zware last’ die hij droeg als een belangrijke bijdrager aan de groei van de Japanse cinema, is in Japan niet over het hoofd gezien. In 1996 ontving hij de Japanse Medaille met Paars Lint, ter ere van degenen met prestaties op het gebied van kunst en academici, en in 2015 kende de keizer hem de Orde van Cultuur toe, de hoogste onderscheiding die wordt toegekend aan burgers met grote prestaties op het gebied van kunst en wetenschappen.
